Plus Proefwerk

Girassol (6,5)

Het terras van Girassol behoort tot de mooiste van de stad, maar deze ooit Portugese zaak lijkt nu vooral op een Disneyversie van het origineel.

Restaurant Girassol Beeld Eva Plevier

We eten vroeg op de avond in een vrijwel leeg Girassol, Portugees restaurant sinds 1983, op de Weesperzijde. Op het bijhorende megaterras aan de overkant van de straat, is het loeidruk.

Frisse blonde meiden - oortjes in voor contact met bar en keuken - rennen daar af en aan met borden frites en hamburgers. Ze zijn vriendelijk en vooral correct; na elke gang wordt gevraagd hoe het heeft gesmaakt, en al onze vragen worden aan de keuken doorgegeven, waarna de dames ze keurig komen beantwoorden.

We bestellen twee glazen witte wijn die weinig indruk maken en bestuderen de kaart. Er staan Portugese klassiekers op - zoals pastéis de bacalhau en cataplana - maar ook barbecuevleugeltjes, een hamburger en een rib-eye van de grill. Verwarrend, maar we geven Girassol het voordeel van de twijfel. Het bestaat nu 35 jaar en ook in Portugal heb je zaken die op toeristen inspelen, wat ze niet minder Portugees maakt.

De pastéis de bacalhau (€6,50) zijn een droom: drie in vers vet gefrituurde, donzige en lichte quenelles van gezouten kabeljauw, ei en aardappel. Een partje citroen erbij en ik had tranen in mijn ogen gekregen, maar helaas liggen onze goudbruine vrienden in een met citroen en sambal aangemaakte mayonaiseslinger.

Niet vies maar wél zonde, en het voelt als een poging om van iets geweldig simpels iets nóg beters te maken - nooit een goed idee.

De amêijoas à bulhão pato (venusschelpen met witte wijn, knoflook en koriander, €12,50) hadden korter gegaard mogen worden. De beestjes liggen wat verschrompeld in hun schelp, en de keuken heeft ook nog besloten er een gigaklont boter bij te doen. Van een in potentie pittig, helder en eetlustopwekkend gerechtje blijft zo weinig over.

Griesmeelachtig
De ceviche van zeebaars (€9,50) is uitstekend. Een gulle hoeveelheid verse baars, licht in zuur gegaard, met toepasselijke blokjes zoete aardappel, rode ui en koriander. Niets op aan te merken.

Het zijn de asas de frango (€8) die onze groeiende onrust snoeihard bevestigen: gare, maar niet geroosterde kippenvleugels in een mierzoetzure en industrieel aandoende barbecuesaus.

Als we willen weten wat de droge griesmeelachtige korreltjes op de vleugels zijn, komt onze serveerster terug met de melding dat het een specerijenmix is. Voor extra pit. Deze vleugels horen niet thuis in een zichzelf respecterend restaurant.

Gilles van der Loo Beeld Oof Verschuren

Als hoofdgerecht kiezen we de polvo (gegrilde octopus met puree van zoete aardappel, €22,00) en een vispannetje (cataplana). Van de twee tentakels octopus die we even later krijgen - ondanks de drukte buiten loopt alles gesmeerd - is de dikste voor het grillen niet gaar genoeg gekookt, waardoor hij nog rubberig is.

Verbasterd
De puree smaakt sterk naar kummel en er ligt een samenraapsel van groenten in verschillende stadia van garing bij. We vinden bloemkool, snijboon, groene asperge, wortel en zelfs een halve champignon.

Alsof een in essentie goed idee met de jaren verbasterd is tot er weinig meer van klopt. Met een kleine veeg van die puree, een tentakel extra, wat frisse olijfolie en een hintje zuur zou het een heerlijk gerecht zijn.

Een cataplana is een Algar­viaans koperen pannetje in de vorm van een ufo, en in deze (€24) zit meer vocht dan hoort, maar de gamba's, kabeljauw en venusschelpen zijn fris en smaakvol.

Best
De pastéis de bacalhau zijn perfect. Nu nog de mayonaise weglaten.

Minder
Voor de kippenvleugels zou de kok zich moeten schamen.

Opvallend
Ondanks de grote drukte loopt alles bij ons bezoek zeer gesmeerd, maar het is zeker dat de logistieke vooruitgang die Girassol ergens in de laatste jaren heeft doorgemaakt ten koste is gegaan van de smaak en authenticiteit.

Helaas dobberen er ook geschrapte krieltjes bij die niets van al dat vocht hebben opgenomen, en een hand (te) laat toegevoegde reepjes rode en groene paprika die, zoals halfgare paprika nou eenmaal doet, het hele gerecht domineert.

Blobjes
Als dessert eten we pastéis de nata, het beroemde en geweldige custardtaartje (€6,50). We krijgen twee gehalveerde goede minipasteis en een quenelle wat waterig maar smaakvol kaneel­ijs, verdeeld over een halvemaan van deegkruimels, blobjes citroencurd, bosfruit en blaadjes munt. Het ijs is niet slecht bedacht: bij de custardtaartjeshemel in Belém krijg je óók de keus tussen met of zonder kaneel, maar een goede kok moet weten wanneer iets perfect is en het daarbij laten.

Biscuitpoeder
Het tweede dessert is een doce da casa (€7,00): een coupe met dikgekookte gecondenseerde melk onderin, dan een laag gecutterde biscuitjes zó fijn gemalen dat je vooral droog poeder eet, en slagroom met geslagen eiwit bovenop, getopt met een strooisel van pure chocovlokken. Echt goed werken doet het allemaal niet.

Begrijpelijk als het is om met zo'n groot terras aan de Weesperzijde vól in te zetten op bootjevaarders en toeristen, en knap als het is om al die mensen tijdig van redelijke kwaliteit te voorzien, worden we sip van Girassol. Alsof het hart van deze zaak haar koffers heeft gepakt en op een onbewaakt moment is vertrokken.

Vorige Proefwerken
Eénvistwéévis (7)

Flora (8)
Brasserie Van Baerle (8)

Welke restaurants in uw buurt kwamen aan bod in Proefwerk? Het Parool zette alle recensies sinds begin 2015 op de kaart. Klopt er iets niet? Is een restaurant inmiddels gesloten? Mail ons dan.

Girassol

Weesperzijde 135
1091 ES Amsterdam

ma-di 15.00-23.00 uur
wo-zo 12.00-23.00 uur

020 6923471
restaurantgirassol.com

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden