Plus

Gammele Hans Dorrestijn kent fraaie momenten

Zelfspot houdt zijn somberheid enigszins draaglijk, al is de intredende ouderdom van Hans Dorrestijn geen reden tot feest. Noch voor de komiek zelf, noch voor het publiek van zijn voorstelling.

Hans Dorrestijn. Beeld anp

Of we een seintje willen geven als het 22.15 uur is. Dan moet Hans Dorrestijn weg, want na middernacht mag hij verzorgingstehuis De Beukelaer niet meer in. Die openingsgrap is kenmerkend voor de 75-jarige cabaretier. Zelfspot houdt zijn somberheid enigszins draaglijk, al is de intredende ouderdom bepaald geen reden tot feestvreugde. Noch voor hemzelf, noch voor het publiek.

Want Dorrestijn mag dan nooit een theaterdier zijn geweest, inmiddels kun je zijn performance gerust belabberd noemen. Hij tuurt naar het pak papier in zijn handen. Zoekt naar de stickers die aangeven waar hij moet gaan staan. Verspreekt zich geregeld en jaagt door zijn teksten zonder veel acht te slaan op dictie of ritme. Om over het zeer slordige pianospel nog maar te zwijgen. Dit is niet charmant meer.

Gouwe ouwen
Zonde, want veel verhalen, liedjes en gedichten zijn de moeite nog steeds waard. Dorrestijn brengt de laatste jaren steevast een mix van gouwe ouwen en nieuwer materiaal. Ditmaal zocht hij in zijn archieven ook naar liedjes die hij lang geleden schreef, maar niet eerder in het theater zong. De loodgieter komt niet is een échte Dorrestijn, vol schitterende zinnen over eenzaamheid en alledaags lijden.

Minstens zo fraai is zijn ode aan Joost Zwagerman. Diens overlijden gaat Dorrestijn duidelijk aan het hart. Hij zingt eerst de klassieker Zelfmoord kan helpen ('Je kan het wel of niet doen elke dag. Het is je eigen leven dus het mag.') gevolgd door een gedicht over zijn persoonlijke relatie tot zelfmoord. De uitsmijter krijgt de zaal muisstil. 'Ik ben een mislukte Joost Zwagerman.'

Zelfs Dorrestijn weet dat je het publiek niet depressief naar huis kunt sturen, dus volgen er nog wat van zijn groteske flaters en vertelt hij over het maken van zijn vogelprogramma Baardmannetjes. Best amusant, al is dit dus eerder een gammele lezing dan spannend cabaret.

Het einde is zoek
Door:
Hans Dorrestijn
Gezien: 10/3, Verkadefabriek Den Bosch
Te zien: 21 en 22/3 in De Kleine Komedie

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden