Ouder&Kind

Gaby & Thijn: ‘Ik ben net zo eigenwijs als mijn vader’

Thijn is thuis de oudste en dat heeft voor- en nadelen, vindt hij. Zo krijgt hij als enige een nieuwe fiets en nieuwe kleding, maar wordt er ook meer op hem gelet. ‘Ik moet soms meer mijn best doen dan mijn broertje en zusje.’

Gaby en Thijn. Beeld Harmen de Jong
Gaby en Thijn.Beeld Harmen de Jong

Gaby Vreeken (52)

“Thijn was net tien toen we voor mijn werk naar Zweden verhuisden, daarna woonden we in Zwitserland, en nu zijn we weer terug in Nederland. Daardoor is hij heel open geworden. Ik vind het mooi om te zien hoe ­makkelijk hij contact maakt en met iedereen praat.

Als jochie in Zweden wilde hij per se voetballen, ook al sprak hij de taal niet en verstonden de andere kinderen geen woord Engels. Hij wil ­dingen graag zelf ervaren en beleven, dat herken ik wel in hem. Het is de reden waarom ik dertig jaar in het buitenland heb gewerkt, onder andere voor Unilever en Bayer. Ingrid, Thijn, Fedde en Evy wilden graag terug naar Nederland voor wat meer rust, maar wat mij betreft vertrekken we weer zodra Thijn klaar is met school en gaat studeren.

In Zweden en Zwitserland gingen Thijn en ik vaak samen de piste op; ik snowboardend, hij skiënd – wat hij heel goed kan. Schaatsen deden we in Zweden ook veel, met het hele gezin; in Stockholm konden we heel vaak voor de deur schaatsen op het water van de archipelago, een eilandengroep voor de kust, en zagen we het ijs met de dag dikker worden. Ook hier konden we niet wachten om het ijs op te gaan.

We lopen ook samen hard, met de hond in het Amsterdamse Bos. Laatst moest Thijn voor een schoolopdracht een figuur bedenken om te rennen, we hebben er dan allebei veel lol in om uit te zoeken hoe we dat gaan aanpakken.

Omdat Thijn ons eerste kind is, moeten we met hem alles als eerste uitvinden, daardoor heeft hij weleens het idee dat we meer op hem letten dan op zijn jongere broer en zus. Ruzie hebben we nooit, maar er zijn wel discussies; Thijn kan goed argumenteren.

Met persoonlijke dingen stapt hij sneller naar zijn moeder, naar mij komt hij vooral met vragen over school. Het onderwijssysteem in Nederland is heel anders dan op de scholen in het buitenland, dat was wel even wennen, maar hij pakt het goed op, ondanks covid.

Ik geniet ervan om Thijn groot te zien worden, het is voortdurend zoeken naar de balans; waar help je, waar laat je los? Het allerbelangrijkste vind ik dat hij zelfvertrouwen heeft, lekker in zijn vel zit en zijn eigen keuzes kan maken. Ik hoop dat we hem dat kunnen meegeven door ervaringen aan te bieden die zijn kijk op de wereld verbreden.” 

Thijn Vreeken (16)

“Typisch voor mijn vader is dat hij niet snel opgeeft, met kerst is hij vijf uur bezig geweest om het snoer van de kerstlichtjes uit de knoop te halen. Hij rust dan niet tot het is gelukt.Hij kijkt altijd eerst of hij iets kan repareren voor hij iets nieuws koopt, zo hebben we samen een tafel gemaakt van oude materialen.

We klussen wel vaker met zijn tweeën. Al van jongs af aan vind ik het leuk om hem te helpen, van een lamp vervangen en een schroef in de muur boren tot het leggen van een houten vloer. We komen altijd snel tot een oplossing, want we zitten vrijwel altijd op dezelfde golflengte.

Ik ben ook net zo eigenwijs als mijn vader. We willen allebei altijd gelijk hebben in discussies en met spelletjes is winnen altijd het doel, ook tijdens een potje hockey in de tuin met mijn zusje.

De oudste zijn heeft zowel voordelen als nadelen; ik krijg als enige een nieuwe fiets en nieuwe kleren, die daarna worden doorgegeven aan de rest. Maar er wordt ook lang nagedacht over sommige dingen, zoals het tijdstip waarop ik thuis mag komen. Ik moet soms meer mijn best doen dan mijn broertje en zusje.

Streng is mijn vader niet, hij vindt het vooral belangrijk dat ik dingen waar ik aan begin ook afmaak. Gamen mag ik alleen in het weekend, dat is soms jammer als vrienden wel online zijn. Maar ik snap wel waarom het niet mag; doordeweeks ligt de focus op school en sport. Ik heb er ook eigenlijk weinig tijd voor. Ik tennis en voetbal en op zaterdagochtend werk ik op de bloemenveiling, dat is een stuk leuker dan vakkenvullen.

Na zes jaar in het buitenland vond ik het wel fijn om een tijdje op één plek te wonen, dicht bij oma die anders maar alleen is. Ik ben wel heel blij dat ik het heb meegemaakt. Het heeft me een internationaal perspectief gegeven, en een idee van de rest van de wereld. Het is heel waardevol en iets wat ik nooit meer ga vergeten.

Als ik zelf kinderen krijg, zou ik ze dezelfde ervaring willen geven, maar dan voor drie jaar in plaats van zes, het is namelijk wel lastig om steeds vrienden achter te laten en weer naar een andere school te gaan. Gelukkig heb ik met een aantal vrienden uit Zweden en Zwitserland nog steeds contact.”

Gaby Vreeken (52), consultant
Ingrid Koning (45), tv- en radiojournalist
Thijn Vreeken (16), 4-vwo (tweetalig), Hermann Wesselink College, Amstelveen
Fedde Vreeken (14), derde klas, ­Amsterdam ­International Community School (AICS)
Evy Vreeken (12), groep 8, Florentius, Amstelveen

Het gezin woont in een koophuis in Aalsmeer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden