PlusAchtergrond

Fotografieproject: de hele wereld in Nieuw-West

Fotograaf Karlijn van Diepen (42) dwaalde voor haar fotoproject Town Country een jaar door Nieuw-West. ‘Alsof je de hele wereld ziet in één stadsdeel.’

Beeld Karlijn van Diepen

Ze is niet het type dat een mooi beeld ziet, een foto maakt en weer de benen neemt. Te vluchtig. Liever maakt fotograaf Karlijn van Diepen eerst een praatje. Of ze raakt zo verwikkeld in een gesprek dat ze helemaal geen foto meer neemt. Ach, denkt ze dan, er komt wel weer een volgend moment. Natuurlijk, het gaat uiteindelijk om de foto’s, maar ook om het ontdekken van Nieuw-West. Want zo ziet Van Diepen haar fotoproject Town Country: door het stadsdeel dwalen en erachter komen hoe het is om er te ­leven.

Het afgelopen jaar was het Osdorpplein vaak startpunt van die dwalingen. “Een goed plein om een praatje te ­maken. Er zijn hier veel mensen die even uitrusten of de dag doorbrengen.”

Dat blijkt ook deze dinsdagmiddag. Aan de overkant van het plein, in het restaurant van de Hema, zitten drie mannen. Van Diepen heeft ze meerdere keren ontmoet en een van hen gefotografeerd. Het is geen toeval dat ze de mannen op het Osdorpplein treft: ze zijn er elke dag.

Willem Kroes (74), Renato Zamboni (79) en Mauro Ferrari (69) kunnen uren ouwehoeren over het leven. Dat gaat niet op gedempte toon, het hele restaurant geniet mee van hoe de een de ander probeert te overtreffen met een nóg sterkere anekdote. Kroes vertelt over zijn succesvolle ­ondernemingen, noem het op en hij handelde erin: kunst, mode, groente, Formule 1-onderdelen. Ferrari wil terug naar zijn geboortestad Verona, maar zijn ex heeft het huis gekregen waar hij in is geboren. Op zijn telefoon laat hij Van Diepen foto’s zien van vrouwen met wie hij afspreekt. Zamboni zegt weinig, gaat regelmatig met zijn hand door zijn achterovergekamde, zwarte haar om het in model te strijken. Van Diepen laat het portret van hem zien dat is opgenomen in haar fotoproject. Zamboni fronst zijn wenkbrauwen. “Ik vind het geen mooie foto. Ik heb toch niet zoveel rimpels?”

Wanneer ze afscheid heeft genomen en weer over het ­Osdorpplein loopt, zegt Van Diepen: “Zo ging ik dus te werk. Ik liep wat rond, kwam een markant stel tegen en zag wel waar het schip strandde. Ik heb deze mannen nauwelijks kunnen fotograferen, ze waren te druk met verhalen vertellen, maar het heeft me wel een beeld gegeven van hoe het gaat op dit plein.”

Beeld Karlijn van Diepen

Fotograferen zonder oordeel

Van Diepen bundelde alle foto’s en enkele bijschriften in een zelfgepubliceerde krant: Town Country. Ook vroeg ze buurtbewoners om een onbekende buur te fotograferen en vice versa. Daarvan zit een compilatie in de krant (oplage: tweeduizend exemplaren) gevouwen.

De fotograaf werkt graag binnen de kaders van een geografisch gebied. Dat geeft haar de opdracht goed te observeren. Het leek haar interessant om Nieuw-West te ­ontdekken, omdat er zoveel mensen wonen met verschillende culturele achtergronden. “Ik vond het ­belangrijk om rond te kijken en te voelen, zonder dat ik werd beïnvloed door mediaberichten of meningen van derden. Ik weet dat Nieuw-West een bepaald imago heeft, maar ik wilde fotograferen zonder oordeel. Zo werk ik graag: ik wil niet te veel weten van de plek. Alsof je op reis gaat en ergens voor het eerst komt.”

Van Diepen houdt van de rauwheid van het stadsdeel. “In het centrum is weinig ruimte om te fantaseren, alles is al ingevuld. Dat is hier minder. Ik had zin om die vrijheid op te zoeken, gewoon met mijn camera op pad gaan en kijken wat er gebeurt.”

Ze zoomt met haar foto’s telkens in, zodat er minder context is. Je ziet bijvoorbeeld geen hele straten of gebouwen, maar juist één balkon. Zodat je je afvraagt: waar is dit? Wat is daar gaande? Door de verschillende culturele achtergronden, natuur en architectuur zouden veel foto’s ook genomen kunnen zijn in Brazilië, Marokko, Afrika, Amerika, om maar wat te noemen. Van Diepen: “Alsof je de hele wereld ziet in één stadsdeel. Dat is de kracht van Nieuw-West.”

Het was voor Van Diepen niet altijd makkelijk om het vertrouwen van bewoners te winnen. Ze voelde zich soms niet welkom. In elke straat hing een andere sfeer, er waren veel mensen die niet met haar wilden praten, laat staan poseren voor een foto. “Maar soms werd ik naar binnen ­gesleurd en zat ik uren thee te drinken, terwijl mensen ­verhalen vertelden over hun leven. Ik denk dat ik wel snel tot een bepaalde essentie kom met mensen, diepgang zoek.”

Beeld Karlijn van Diepen

Gesloten gordijnen

Het is niet verwonderlijk dat Van Diepen tijdens het project met een aantal gefotografeerden een band heeft opgebouwd. Een van hen is Salma Temmar (36), bij wie Van Diepen deze middag aanbelt. Ze geeft Temmar een knuffel, ze ploffen op de bank neer en praten bij alsof ze al jaren goede vriendinnen zijn.

Temmar is in Marokko geboren en woont nu al een poos met haar zonen in Nieuw-West. Veel buurtbewoners voelen zich thuis in het stadsdeel, maar Temmar niet. “Ik woon tussen strenggelovige moslims die vinden dat ik een hoofddoek zou moeten dragen. Ik heb daar veel last van, ze houden me in de gaten. Daarom zijn mijn gordijnen ­altijd gesloten; buren klaagden dat ze me in pyjama konden zien lopen. Ik kan in de zomer bijvoorbeeld ook niet in korte broek op het balkon zitten. Ik vind het verschrikkelijk hier. Daarom verhuis ik binnenkort naar Oost.” Van Diepen heeft Temmar gefotografeerd terwijl ze is gewikkeld in haar gordijn, dat ze draagt als hoofddoek.

Van Diepen: “Ik ben geen straatfotograaf die klik, klik, klik van alles vastlegt. Ik wil met mensen in gesprek. Zo zit er ook een foto tussen van een vrouw die wat bedroefd kijkt, de blik naar beneden. Ze woonde in Nieuw-West, maar moest haar huis uit omdat er overal schimmel zat. Ze verhuisde naar Amstelveen, maar komt dagelijks met een taxibusje terug naar Nieuw-West, want ze mist de reuring. Dan gaat ze bij een snackbar op een bankje zitten. Later die dag komt het busje haar weer ophalen. Dat verhaal staat niet bij de foto, maar zoiets zie je hopelijk wel terug in haar portret.”

Beeld Karlijn van Diepen

Karlijn van Diepen: Town Country, Van Eesteren Museum, Noordzijde 31, 6 februari t/m 22 maart. De krant is in het ­museum te koop.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden