Plus

Finalistentournee Cameretten is een bonte stoet

Wie het laatst lacht, lacht het best? Welnee, wie het laatst lacht, dénkt het traagst. Zomaar één van de slimme bedenksels waarmee Pieter Verelst (****) vorig jaar de juryprijs won op de 51ste editie van Cameretten.

Oldenosborn won de juryprijs in 2013 Beeld ANP

De Vlaamse cabaretier vertelt een half uur lang zeer expressief over zijn jeugd in de 'Anale driehoek', een streek tussen de plaatsen Reet, Aarstelaar en Kontich. Er gebeurde nooit iets en daarom zocht hij verzetjes in zijn eigen fantasie.

Het is absurdisme waar je als toeschouwer nog net bij kunt. Verelst heeft een werkelijkheid geschapen waarin vervreemdende personages rondlopen. Zoals een mol die vastzit in de klem van een boer, maar ook zijn wat treurige broer die altijd in Verelsts schaduw leefde. Of is die broer misschien ook een product van zijn verbeelding?

Verelst is een uitstekende acteur, gezegend met een elastisch lijf en dito mimiek, die bij vlagen aan een jonge Jim Carrey doet denken. Als de orkaan van beweging, stemmetjes en liedjes in de slotminuten gaat liggen, blijkt hij echter ook een emotionele snaar te kunnen raken.

Gebaande paden
Alex Ploeg (***) ging er met de publieksprijs vandoor. Hij is lid van Comedytrain en brengt verzorgde, zij het vaak wat conventionele stand-up. Ploeg weet hoe hij een zaal meekrijgt, maar heeft wel de neiging om erg groot te spelen. De overdaad aan gebaartjes en uitroeptekens maakt zijn materiaal niet sterker.

Ploeg mikt op herkenbaarheid en zelfspot, maar is op zijn best als hij die gebaande paden even verlaat. Zijn verhaal over crêpepapierman, een superheld die niet zo van regenachtig weer houdt, is erg geestig, net als zijn lied over de 'Koning van de aanleunwoning', die telkens weer wakker wordt naast een oude vrouw.

Ook de derde finalist, Victor Luis van Es (***, 8/9 maart), lijkt aanvankelijk een echte stand-upper, maar zijn grappen maken gaandeweg plaats voor een persoonlijk verhaal. Hij komt terecht in een onverwachte zoektocht naar identiteit die al zijn zekerheden op losse schroeven zet.

Finalistentournee Cameretten 2016

Door Pieter Verelst, Alex Ploeg, Victor Luis van Es, Tim Teunissen
Gezien Oude/Nieuwe Luxor Rotterdam, 23-26/11 2016
Te zien in 8-11/3, Theater Bellevue

Luis van Es is in tegenstelling tot zijn medefinalisten een erg rustige jongen, die weinig moeite hoeft te doen om de aandacht vast te houden. De wendingen volgen elkaar soepel op en hij slaagt er goed in om het publiek deelgenoot te maken van zijn onschuld. Wel jammer dat hij sommige zaken te veel uitlegt. Juist dit verhaal mag rafelrandjes hebben.

Duizelingwekkend
Tim Teunissen (***, 10/11 maart) stond niet in de finale, maar kreeg wel de Persoonlijkheidsprijs overhandigd. Hij wisselt daarom af met Luis van Es. Teunissen studeerde aan de Amsterdamse Toneelschool & Kleinkunstacademie en gebruikt die acteerervaring om een bonte stoet antihelden neer te zetten. In de duizelingwekkende openingsscène speelt hij verschillende soldaten die op het slagveld hun onderlinge, overlappende liefdesrelaties bespreken.

Vernuftig en zeer origineel, wat helaas niet van al zijn materiaal kan worden gezegd. De vader wiens dochters in de porno-industrie werken is een wel erg melig personage. Ook het slot, waarin alle personages zich in zijn hoofd verzamelen, komt niet helemaal uit de verf.

Finalistentournee Cameretten Festival 2016 op 8 t/m 11 maart in Theater Bellevue

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden