Pim Hermeling: ‘Als er geen corona was geweest, was De beentjes van Sint Hildegard makkelijk over het miljoen heen gegaan.’

PlusHet jaar van

Filmdistributeur Pim Hermeling: ‘Bij Parasite wist ik meteen: dit is echt wat’

Pim Hermeling: ‘Als er geen corona was geweest, was De beentjes van Sint Hildegard makkelijk over het miljoen heen gegaan.’Beeld Nosh Neneh

Filmdistributeur Pim Hermeling (52) had met twee bioscoophits een zeer succesvol jaar, ondanks corona. De lancering van zijn volgende film valt in duigen door de nieuwe lockdown. En dan heeft hij ook nog twee cafés. ‘Ik wil nog zo veel.’

Maandag was in Vlissingen de première van de door uw bedrijf gedistribueerde film De slag om de Schelde. Dat moet een vreemde première zijn geweest.

“Zeker. Ik heb heel wat premières meegemaakt, maar dit was beslist de vreemdste. Deze week zou de film, die een van de duurste Nederlandse producties in tijden is, uit­komen in de bioscopen. Nog voor de toespraak van Rutte was duidelijk dat dat niet zou doorgaan. In Vlissingen stond een tank voor de bioscoop, binnen stonden ook allerlei oorlogsvoertuigen die door Defensie beschikbaar waren gesteld. De mensen die de film zagen, reageerden heel goed. Dat hij nu wordt uitgesteld is vervelend, maar de maatregelen zijn voor heel Nederland vervelend. Klagen en mopperen zit niet in mijn aard. Ik steun het beleid. Mijn enige punt van kritiek is: hadden deze maatregelen niet eerder kunnen worden genomen?”

U zit in de filmwereld én de horeca. Veel slechter kun je het niet hebben nu, zou je zeggen.

“Ik zit ook nog in de kinderopvang: ik heb een crèche en een buitenschoolse opvang. Nu is alles dicht. Gelukkig leven we in een land waar allerlei regelingen zijn te treffen, anders had het er zeker voor de horeca heel slecht voorgestaan. Als film­distributeur heb ik dit jaar twee grote successen gehad. De beentjes van Sint Hildegard, de film met Herman Finkers, trok 712.000 bezoekers. Op Parasite kwamen meer dan 400.000 mensen af, wat echt fantastisch is voor een Zuid-Koreaanse film.”

Wat doet een filmdistributeur? Om het eenvoudig te houden: hoe legt u aan uw kinderen uit wat papa voor werk doet?

“Het is simpel: ik koop de rechten van films en zorg dat die in bioscopen worden vertoond en dat daar mensen op afkomen. Mijn vrouw werkt ook bij September Film, onze dochters weten best goed wat we doen. Er moeten posters worden gemaakt en trailers, er moeten premières worden georganiseerd. Als de meiden in de stad een bepaalde filmposter zien hangen, weten ze: van papa en mama.”

In het begin van de pandemie zei u: ‘We kunnen hier sterker uitkomen dan we ooit waren.’

“Dat denk ik nog steeds. Corona toont aan dat we niet altijd op de goede manier bezig waren. Ook heel duidelijk is: we moeten dit met ons allen oplossen, werkgevers en werknemers samen. In de filmwereld hadden de bios­copen het dit jaar ongekend zwaar, volgend jaar zijn de distributeurs aan de beurt. Er zijn zo veel films doorgeschoven, daar zijn straks helemaal geen zalen meer voor. Ook omdat de grote maatschappijen de echte blockbusters, de James Bonds, hebben doorgeschoven. Ik vind dat ze daarmee hun verantwoordelijkheid hebben ontlopen. Maar ik heb goede hoop dat we hier beter uitkomen. We brengen in Nederland te veel films uit. Misschien nivelleert zich dat en wordt de markt gezonder.”

In Nederland worden per jaar zo’n 500 films uitgebracht. Hoeveel daarvan zijn er van September Film?

“Tussen de 35 en 40. Als het gaat om artistieke films zijn we een van de marktleiders, hofleverancier van de filmhuizen. De beentjes van Sint Hildegard en De slag om de Schelde zijn uitzonderingen: dat zijn echt films voor grote bioscopen.”

Met hoeveel van die 35 tot 40 films verdient u geld?

“Ik zeg altijd: als ik tien films koop, moet er een door het dak gaan, vier moeten doen wat we ervan verwachten, en vijf mogen er mislukken. Als je die mix goed hebt, heb je een gezond filmbedrijf.”

Hoe verklaart u het enorme succes van De beentjes van Sint Hildegard, een film rond een cabaretier op leeftijd, die ook nog eens grotendeels in het Twents is?

“Ik denk toch dat het vooral met Herman Finkers te maken heeft, het is een film voor een wat oudere doelgroep. Hoewel De beentjes van Sint Hildegard over best zware onderwerpen gaat, kom je toch lekker de bioscoop uit. Hij is leuk, fris. Dat Twents was voor ons wel een uitdaging, maar het bleek uiteindelijk geen enkel bezwaar. De film heeft het vooral buiten de Randstad goed gedaan.”

Het was de best bezochte Nederlandse film van het jaar. 

“Eerlijk is eerlijk: we hadden het niet verwacht. Als er geen corona was geweest, was hij makkelijk over het miljoen heen gegaan.”

Is het waar dat u binnen een minuut besloot Parasite te kopen?

“Ja, het was in een hotel in Santa Monica. Op elke verdieping zaten zo’n zestig sales agents. Dan loop je al die kamers af. Heb jij nog wat, heb jij nog wat? Op een klein tv’tje zag ik een minuut van Parasite en ik wist meteen: dit is echt wat. Pas later, bij zo’n zelfde bijeenkomst in ­Berlijn, heb ik mijn slag geslagen. Ik heb meteen naar Amsterdam gebeld: ‘Jongens, ik heb zojuist de volgende winnaar van de Palme d’Or gekocht.’ Ik was zó zeker van mijn zaak en ik had gelijk.”

Om wat voor bedragen gaat het bij het kopen van films?

“Daar kun je een huis in Amsterdam van kopen. Je hebt er ook bij die veel goedkoper zijn en natuurlijk ook die veel duurder zijn, maar in mijn segment gaat het meestal om prijzen waarvoor je een mooi appartement in de stad kunt krijgen. De aankoop van een film als Parasite is een enorme kick. Precies die kick waar het me om te doen is.”

U zit in de horeca, de filmwereld én de kinderopvang. Zou u ook in koelkasten kunnen handelen?

“Ik ben in de eerste plaats ondernemer. Maar ik moet wel affiniteit hebben met het product. Met koelkasten heb ik niet veel, dus dat zou niets voor mij zijn. De filmwereld en de horeca lijken totaal verschillende werelden, maar bij allebei gaat het voor mij als ondernemer om denken in doelgroepen. Het gaat wel om heel andere bedragen. Bij die cafés kan ik moeilijk doen over de aanschaf van een parasol van 500 euro. Bij films gaat het om tonnen. Ik ben nooit bang, maar loop elke keer wel weer enorme risico’s.”

Is dat niet zenuwslopend?

“Soms wel. Maar ik slaap altijd goed, ook nu De slag om de Schelde niet kan draaien. Er komt wel een oplossing. We hebben veel geld in de publiciteit gestoken, maar het is niet zo dat de film door de nieuwe lockdown waardeloos is geworden. Bijna niemand heeft de film gezien, hij blijft nieuw. Het is een vertraging van inkomsten, dat is geen ramp. Ik raak niet zo snel gestrest. Wel zegt mijn vrouw regelmatig: ‘Ik zie je ogen weer heen en weer schieten, houd ze eens stil, rustig!’ Dan zit ik weer plannetjes te maken, speel ik met ideeën. Ik wil nog zo veel. Daarom vond ik dit jaar ook zo irritant: ik kon niet verder als ondernemer.”

Het jaar van

Dit is de derde aflevering van de interviewserie Het jaar van, waarin markante Amsterdammers terugblikken op hun 2020. Lees hier de eerste en tweede aflevering terug.

Terugblik 2020

Hoogtepunt: “Dat Parasite in 2019 een Palme d’Or won was al fantastisch, maar toen kwam er dit jaar ook nog eens een Oscar bij.”

Dieptepunt: “Het sluiten van de horeca, al begreep ik dat het nodig was.”

Persoon van het jaar: “Rutte. Niet mijn politieke kleur, maar ga er maar eens aanstaan. Deed ie goed, deed ie keurig.”

Wat zal u het meest bijblijven? “Hoe ons gezin functioneerde tijdens de eerste lockdown. Mijn vrouw gaf de meiden thuisonderwijs, op straat leerde ik ons zoontje fietsen zonder zijwieltjes. Hij moet alleen nog leren remmen.”

Wie hoopt u in 2020 niet meer ­terug te zien? “Trump. Ik ben helemaal klaar met die man.” 

Pim Hermeling

26 april 1968, Arnhem

1995 Begint als marketeer bij film­distributeur RCV.
1999 Oprichting A-Film Distribution
2008 Opening Café Orloff op Hoogte Kadijk
2008 Oprichting September Film ­Distribution
2014 Opening Café Mads op Zoutkeetsplein
2015 Overname kinderdagverblijf De Kleine Prins op Nieuwe Teertuinen
2015 Oprichting September Film België
2016 Mede-initiatiefnemer Parool Film Fest (PAFF)
2016 Oprichting bso Prins Mads
2017 Mede-eigenaar productiehuis KeyFilm
2018 Oprichting Nine Film, een internationaal opererende sales agent
2019 oprichting creatief ontwerp­bureau Tokyo Amsterdam, dochteronderneming van het Londense Tokyo

Pim Hermeling is getrouwd met Zyanya Draijer. Ze hebben drie ­kinderen – Izel (8), Vida (7) en Manu (3) – en wonen op Prinseneiland.

null Beeld Nosh Neneh
Beeld Nosh Neneh
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden