Ouder & kind

Filissa: ‘In mijn jeugd was er geen aandacht voor gevoelens’

Als het Safi te druk wordt, trekt ze zich terug op haar kamer. Filissa herkent die behoefte. Haar dochter: ‘Als ik ergens mee zit, praat mama met mij.’ Dat kunnen ze overigens in vier talen.

Felissa (L) en Safi.Beeld Harmen De Jong

Filissa Trigo (41)

“Safi is een heel sociaal en tegelijk een rustig en vooral gevoelig meisje. Toen ze klein was zonderde ze zich na een hele middag samen spelen altijd even af, dan ging ze in haar eentje zitten tekenen. Ze heeft nog steeds tijd alleen nodig om zichzelf op te laden. Ik herken dat wel, als ik op een drukke plek ben geweest ben ik daarna heel moe van alle prikkels, observaties en indrukken.

Ik ben geboren in Angola, op mijn vierde verhuisden we met het gezin naar Portugal. Ik woonde daarna afwisselend in Londen en Duitsland en kwam uiteindelijk achttien jaar geleden voor de liefde naar Nederland. Mijn man is Italiaans.

In het begin was het even wennen hier, ik miste het mooie weer en het lekkere eten van Portugal en de grootsheid van een stad als Londen, maar inmiddels is Amsterdam echt mijn stad geworden. Op andere plaatsen in Nederland voel ik me altijd een Amsterdammer. Ik sprak al Nederlands voor ik kinderen kreeg, maar het werd nog beter door ze elke avond voor het slapen gaan voor te lezen. Soms corrigeren ze mijn uitspraak of leggen ze uit wat een bepaald woord betekent.

Safi weet heel goed wat ze later wil worden: chirurg. Ik bewonder haar gedrevenheid en ambitie. Toen ik zo oud was als zij had ik nog geen idee wat ik wilde doen met de rest van mijn leven. Ik wil mijn drie kinderen vooral met liefde en openheid opvoeden, alles is bespreekbaar.

In mijn jeugd was er geen aandacht voor praten over gevoelens of emoties, dat wil ik graag anders doen. Ik vind het ook belangrijk dat we op een respectvolle manier met elkaar omgaan, zonder naar de ander te wijzen of te schreeuwen. Ik ben niet heel streng, maar wel duidelijk.

Safi en haar broer helpen mee in het huishouden: de tafel dekken en afruimen, hun kamer opruimen, zelf brood smeren voor school. Ooit gaan ze het huis uit en dan moeten ze dat ook allemaal kunnen, dus beter leren ze het nu al.

We wonen in Osdorp, een heel diverse buurt. Toch valt het me op dat de meeste mensen in Amsterdam vooral omgaan met mensen uit hun eigen cultuur. Toen ik opgroeide in Lissabon had ik altijd vriendinnen van verschillende afkomsten. Safi heeft dat nu ook, het zou leuk zijn als dit zo blijft als ze ouder wordt. Je blik verruimt door met mensen uit allerlei culturen om te gaan.”

Safi Trigo-Pietrangelo (11)

“Mama en ik spreken Portugees met elkaar, met papa spreek ik Italiaans en met mijn broer en zusje praat ik Nederlands. Papa en mama spreken samen Italiaans en met mama’s familie, die in Engeland woont, spreken we Portugees en Engels. Als we met zijn vieren zijn spreken we een mix van al die talen, het grappige is dat we elkaar dan gewoon begrijpen.

Winkelen met mama is altijd gezellig, vooral in de Negen Straatjes, daar heb je de leukste winkels. Met het hele gezin gaan we graag uit eten, ik vind sushi het lekkerste. Ik hou ook erg van kunst en soms gaan we naar het museum, de laatste keer was voor corona, toen gingen we naar het Rijksmuseum. Mijn favoriet is het Tropenmuseum, en met papa ben ik laatst ook naar het Anne Frank Huis geweest, ik lees nu haar dagboek en het was interessant om te zien waar ze het heeft geschreven.

Mama is heel lief en behulpzaam. Als ik ergens mee zit praat ze met mij en denkt ze mee over een oplossing. Ik pik de energie van de mensen om mij heen heel snel op; als iemand verdrietig of chagrijnig is, neem ik dat makkelijk over. Mama heeft dat ook, zij legt me dan uit dat het niet mijn verantwoordelijkheid is hoe iemand anders zich voelt. Ze heeft me ook een dagboek gegeven om mijn gevoelens in op te kunnen schrijven, dat werkt heel goed. Of ik ga tekenen of schilderen, daar kan ik ook veel in kwijt. Soms gaan mama en ik samen tekenen. Als het om mij heen te druk wordt, trek ik me terug op mijn kamer, alleen kan ik mijn gedachten weer tot rust laten komen.

Later wil ik chirurg worden, ook al kan ik nu nog niet zo goed tegen bloed, maar ik denk dat het went. Het lijkt me mooi om mensen hun leven te kunnen redden. Het liefste wil ik studeren in het buitenland, in Rome of in Cuba, ik hoorde dat de studie geneeskunde daar heel goed is. Mijn voorlopige schooladvies is havo, dus ik zal er wel heel hard voor moeten werken, maar dat doe ik graag.

Ik ben Amsterdammer en ik voel me zowel Italiaans als Angolees. Bij mijn familie in Italië ben ik vaak geweest, maar ik was nog nooit in Angola. Het plan is om, als het weer kan, er volgend jaar heen te gaan. Mijn vriendinnen komen overal vandaan: uit Nederland, één is half Nederlands, half Nicaraguaans en één Koerdisch. Het is leuk om van elkaar te leren.” 

Filissa Trigo (41), werkt bij de klantenservice van Cygnific

Andrea Pietrangelo (48), werkt bij de klantenservice van Catawiki

Leonardo Pietrangelo (14), 3 vwo, CSB

Safi Trigo-Pietrangelo (11), groep 8, 7e Montessorischool

Sofia Trigo-Pietrangelo (4), groep 1, 7e Montessorischool

Het gezin woont in een koopwoning in Osdorp.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden