Proefwerk

Farina (8-)

Farina is een Italiaans familierestaurant op een prachtige plek in de Entrepothaven. Rustiek en verrassend rustig.

Beeld Rink Hof

De Entrepotbrug is een opvallende, met woningen bebouwde brug die van het Cruquiuseiland naar het Borneoeiland over het puntje van de Entrepothaven slingert, en in de middelste pijler ervan huist Farina. Op het eerste gezicht een restaurantje zoals je het soms in jachthavens ziet - met aan alle kanten water, op de kruising van steigers en met een groot, halfrond terras.

Maar als we aan het einde van een zonovergoten Hemelvaartsavond het restaurant weer over de steiger verlaten - daarbij driftig nagesist door een schare dubieuze aanbidders in de vorm van acht kwaaie ganzen - hebben we het gevoel dat we niet uit eten waren, maar als enigen te gast bij een lieve Italiaanse familie.

Goedbeschouwd was dat ook zo. Want ondanks de vrije dag en het fantastische terras aan het water, ondanks de zon die heel langzaam achter de het Funen en de spoordijk zakte, en ondanks de rustieke, goedbereide gerechten en fijne service, zijn we op één tafeltje na de enige gasten.

Bescheiden hartelijkheid
Een jachthaventje voor elektrische bootjes, waarvoor vergevorderde plannen waren en dat de boel wat meer cachet moest geven, werd onlangs door de gemeente afgeschoten na groot protest van de buren, die vreesden voor hun rust. Die hoeven zich nu in elk geval geen zorgen meer te maken: het is bijna griezelig hoe uitgestorven dit hoekje van de oostelijke handelshavens is.

Niet verwonderlijk dus dat hier al een serie horecabedrijven over de kop ging: café-restaurant Jaap Hennis was een aantal jaren de pionier, maar de afgelopen jaren volgden de zaakjes elkaar in hoog tempo op. Sinds eind 2014 zit Farina er, een frisse, lichte Italiaan die wordt gerund door een dochter van de familie die eerder restaurant La Brace in De Pijp had. Vader en broer staan in de bediening en net als de chef, die een paar keer aan tafel komt, zijn ze allebei één en al bescheiden hartelijkheid en geduld.

Alles, van het knapperige brood en de verse pasta tot de koekjes en de limoncello, is zelfgemaakt. Het menu is eenvoudig met wat antipasti en salades, een tiental pizza's en pasta's en een krijtbord met dagspecialiteiten.

Waterige botersaus
We beginnen met een bord crostini met kippenlever (€9,50). Verwacht in Italiaanse restaurants niet dezelfde luxueuze, smeuïge paté die je in de Franse keuken ziet, met veel boter en cognac. De Italiaanse versie is rustiek en eenvoudig, met alleen misschien een ansjovisje, een scheutje azijn en een teentje knoflook erin. De drie broodjes zijn royaal belegd met het gehakte orgaanvlees, de smaak is aards op de best mogelijke manier en een paar flinters verse salie geven het geheel wat zonnige kruidigheid. We smullen.

De vissoep (€9,50) is een erg heldere bouillon, zo te proeven getrokken van meer groenten dan graten, met daarin bleekselderij en stukjes aardappel, garnalen en mosselen. De smaak is licht en best aardig, al was wat vis in de vissoep passend geweest.

De pasta staat op het menu bij de hoofdgerechten, terwijl boven de voorgerechten (antipasti) verwarrend genoeg 'primi' staat, wat in Italië doorgaans juist de pasta's zijn. Als tussengerecht vragen we om twee halve porties, en dat is geen enkel probleem. Een alsnog behoorlijk vol bord bucatini (dikke spaghetti met een gaatje in het midden) ligt in een rijke, goede saus met tomaat, venkelworst en Taggiasche olijven; de verse, maar ietsje flauwe ravioli met ricotta en verse erwtjes en tuinbonen komt helaas in een plas erg waterige botersaus.

Kindertoetje
Als hoofdgerecht nemen we zowel het vlees als de vis van de dag, opnieuw huiselijk grote, rustieke borden. De hele zeebaars van de grill wordt geserveerd met boterige aardappelpuree, gestoomde broccoli en een flinke dot salsa verde (€19). De vis is precies zoals hij zijn moet: met knapperig vel en glanzend wit vlees, een schijf citroen en een laurierblad in z'n buikholte.

De bijgerechten zijn prima bereid, maar een tikkie saai. De lamsschenkel (€20), ook al zo gigantisch, valt gul van het bot en is lang gestoofd met veel wortel en ui, ernaast aardappeltjes, boontjes en een part gegrilde venkel. Het anders misschien wat logge en winterse vlees is opgefrist met gremolata, het Italiaanse wondermengsel van citroenrasp, knoflook en peterselie. Ik zou het thuis precies zo maken.

De tiramisu (€7) is prima, niet te zoet, al mag er van ons wat meer drank in. Het is tenslotte een soort Italiaanse trifle, en die verandert al snel in een kindertoetje zonder de bite van de booze.

Wat over is van de hoofdgerechten krijgen we in een keurig tasje mee naar huis. Farina is rustiek, onpretentieus en heel plezierig. Voor deze prijs? En op deze plek? Zo zien we het graag.

Farina

Borneosteiger 1
1019 KM Amsterdam
di-zo 17.00-23.00 uur
maandag gesloten
020 4189690
www.farina-amsterdam.nl


Best
De crostini met kippenlevers zijn helemaal zoals ze moeten zijn: knapperig, aards en organig op de beste manier.

Minder
De vissoep, gevuld met mosselen, garnalen, bleekselderij en aardappel, zou zijn opgeknapt van wat vis.

Opvallend
Het restaurant ligt in en rond één van de drie pijlers van de Entrepotbrug die van het Cruquiuseiland naar het Borneoeiland slingert.



8-

Beeld Het Parool
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden