Recensie

Fans van Crosby, Stills, Nash en Young kunnen hun hart ophalen (****)

Hun tour in 1974 was achteraf gezien misschien niet zo handig. Crosby, Stills, Nash en Young stonden in te grote stadions en het waren vooral anderen die geld verdienden aan hun tour. Toch werd er grandioze muziek gemaakt, bewijst de dvd- en cd-box 'CSNY 1974'.

Beeld Joel Bernstein

In 1974 kwamen David Crosby, Stephen Stills, Graham Nash en Neil Young (CSNY) na een scheiding van vier jaar weer bij elkaar voor een monstertouernee, waarbij ze in twee maanden 31 concerten gaven in 24 steden.

Hoe groot CSNY in die tijd waren, is af te leiden uit hun voorprogramma's: Joni Mitchell, The Band, de Beach Boys, Santana. Groot waren ook hun ego's, hun cocaïnegebruik en hun naïviteit. De recette van de tournee was elf miljoen dollar, waarvan ze ieder een half miljoen overhielden. De rest was opgegaan aan privévliegtuigen, limousines, helikopters en andere vormen van geldverspilling, waar ze uiteindelijk zelf voor opdraaiden.

De enigen die er grof geld aan overhielden, waren promotors als Bill Graham en andere handige haaien. Crosby, Stills, Nash en Young was het vooral begonnen om de muziek, al zei Stills in een interview half gekscherend dat ze de toer alleen voor het geld deden. Het zal zeker een rol hebben gespeeld. Zijn album 'Down the road' (met Manassas) was geen groot succes. Young had met 'Journey through the past' en 'Times fades away' ook net twee slechtlopende platen gemaakt en 'Wild tales' van Nash deed ook al niet veel.

Of 31 concerten in de grootste stadions die ze konden vinden achteraf een goed idee was, staat te bezien. Zeker de kwetsbare akoestische sets waarin de heren hun unieke vierstemmige stemversmeltingen konden etaleren, waren slecht af met 60.000 joelende fans die slecht zicht hadden op vier mannetjes die alleen maar zongen en speelden - er waren nog geen videoschermen.

Oorverdovende elektrische sets
Hun elektrische sets waren juist weer oorverdovend. Stills en Young speelden verschrikkelijk hard, wat het er voor Crosby en Nash niet eenvoudiger op maakte zichzelf te horen zingen. Crosby zou de tour later de Doom Tour dopen en ook Young is in zijn boek 'Waging heavy peace' niet overmatig enthousiast.

Toch werd er grandioze muziek gemaakt, blijkt uit de box 'CSNY 1974' (drie cd's en een dvd), waarvoor Graham Nash in de archiefopnamen van negen shows dook, op zoek naar de diamanten tussen de rotzooi en de troep, en die diamanten zo zorgvuldig mogelijk oppoetste.

Het resultaat is verrassend. Meteen de openingstrack, een Little Feat-achtige, vet funkende versie van 'Love the one you're with', laat al horen dat CNSY met Russel Kinkel op drums, Tim Drummond op bas en Joe Lala op percussie gewoon een steengoede band was, met fantastische samenzang en opwindende gitaarsolo's van Stills en Young. 'CSNY 1974' is geen '4 Way Street II', daarvoor zijn de versies van de overlappende nummers te verschillend.

Vier nieuwe nummers
De Youngfans worden bovendien getrakteerd op vier nummers die nog niet eerder zijn uitgebracht, waaronder 'Traces' en 'Love art blues', waarin hij zichzelf op de hak neemt ('My songs are all so long/and my words are all so sad'). Op de dvd staan vier nummers van CSNY's laatste concert (voordat ze in 1985 voor Live Aid weer samenkwamen) in Wembley Stadium, waaronder Youngs indrukwekkende 'Pushed it over the end'. Ook veertig jaar na dato maakt het allemaal nog steeds indruk.


Crosby, Stills, Nash en Young 1974

Ons oordeel: ★★★★☆
Dvd- en cd-box
Rhino/Warner
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden