Plus

Fans Anouk krijgen royale dwarsdoorsnede van haar werk

Je kunt veel van Anouk Teeuwe zeggen, maar niet dat ze lui, onproductief of schijnheilig is. Vorig jaar kwam ze met twee studioalbums binnen één jaar tijd, waardoor we inmiddels al op tien zitten.

Anouk woensdagavond in Ziggo DomeBeeld ANP

Ondertussen jureerde ze bij The Voice of Holland en is ze moeder van zes kinderen: een kinderschare waar de gemiddelde Nederlandse vrouw acuut van aan het zuurstof zou moeten, maar Anouk voelt zich er naar verluidt uitstekend bij.

Het leuke aan haar is dat ze er geen enkel geheim van maakt ook maar gewoon de kost te moeten verdienen, en dat ze optredens voor een groot deel ziet als werk waarmee je de rekeningen betaalt.

Het is een prettig ontnuchterende kijk op het vaak gemystificeerde rock 'n roll-leven: veel meer artiesten houden er natuurlijk dezelfde zienswijze op na, maar zullen daar nooit zo achteloos in de pers over praten als Anouk doet. Inmiddels was het weer nodig en werden er, naast optredens op onder meer Concert at Sea deze zomer, drie concerten in de Ziggo Dome gepland.

Het moet heerlijk zijn om als artiest zo'n luxepositie te hebben veroverd waarin je, wanneer je daar zelf behoefte aan hebt, even een paar van die optredens in kunt plannen en de meeste ervan nog moeiteloos uitverkoopt ook.

Niks afstompende clubtoertjes langs steeds weer diezelfde plekken: gewoon even een paar keer achter elkaar het grote werk en dan weer klaar.

Live
Routineus komt ze live echter nog steeds niet over, al blijven echte verrassingen of opzienbarende momenten wel volledig uit. Wat de fans krijgen is een royale dwarsdoorsnede van haar werk: zowel recentere albumtracks als bewierookte hits, en zowel haar zachte kant als het snerpende schreeuwbeest dat ook in haar zit.

Met tien studioalbums is er eigenlijk geen excuus om zwakke momenten in de setlist van twee uur toe te laten, en dat gebeurt dan ook niet. Opener Places to go wordt mooi uitgekleed gespeeld, met een geconcentreerde Anouk die met gesloten ogen iets van verlegenheid uitstraalt.

Dat verdwijnt snel bij anthemische hits als Three days in a row, de fijne soulrock van Looking for love (inclusief zeldzaamheid: een daadwerkelijk acceptabel wooohwooo-koortje) en een onweerstaanbaar vurig uitgevoerd Jerusalem.

Of Nederlandstalige uitstapjes als Dominique haar nou passen is iets waarover je kunt discussiëren: ze lijkt er wat van haar bijzondere randje door te verliezen.

Die twijfel verdampt echter snel bij het somber stemmige Birds, en een genereuze golf hits als Girl en Nobody's wife: nummers die zo langzamerhand haar neus uit moeten komen, maar die ze zo fris als een hoentje speelt. Hoeft ze ook nog maar een paar keer te doen: dan is ze weer klaar voor een jaar.

Gezien: Anouk
Waar: Ziggo Dome, 24/5

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden