Recensie

Er is nog steeds niemand die Anouk live aankan

Zangeres Anouk speelde dinsdagavond het eerste van twee Ziggo Dome-concerten. Ze bleek vocaal in onverstoorbare supervorm. Punt van zorg: het waren wel vooral de oude hits die de zaal deden opveren.

Anouk tijdens het concert in de Ziggo Dome. Beeld ANP

Uitermate lauw waren de recensies van Anouks eerste Nederlandstalige album Wen d'r maar aan vorig jaar. Vooral de nogal kromme teksten met hun wankele woordvolgorde en kinderlijke rijm moesten het ontgelden. Niet onterecht. Het soms kreupele taalgebruik haalde de aandacht weg van Anouks sterke punt: haar stem.

Typisch Anouk om haar eerste grote soloconcert in twee jaar stoïcijns te beginnen met vijf liedjes van die bekritiseerde plaat. En ook heerlijk eigenwijs: die drakerige teksten zo fraai doorvoeld zingen dat ze uiteindelijk nog ontroeren ook. Mede dankzij de lekker bluesy bandarrangementen zong Anouk zich zo op weg naar opnieuw een concert van in Nederland zeldzame klasse.

16.500 concertgangers
Haar live-aantrekkingskracht heeft minder reikwijdte dan voorheen. Verkocht ze in 2008 nog binnen enkele dagen twee keer het Gelredome uit (in totaal 60.000 fans), dit keer raakten de twee shows in de Ziggo Dome (maximaal 34.000 bezoekers) niet uitverkocht. Veel scheelde het overigens niet. De eerste avond telde zo'n 16.500 Anouk-adepten.

Zij zagen Anouk in verrassend ontspannen stemming. En, in tegenstelling tot haar Ziggo-shows van 2015, ook vrolijk en energiek. Ze had zelfs aan publieksparticipatie gedacht. In de pauze tussen twee vroege liedjes: 'Oké jongens, allemaal handen in de lucht.' Drie tellen later: 'Oké bedankt, hebben we dat ook weer gehad.'

Wat volgde was een rauwe greatest hits-set waar Anouk de rock en de blues liet prevaleren boven de nogal vlakke elektronische pop die ze de laatste jaren ook op plaat zette.

Een goede keuze. Er gaat op een livepodium nog steeds weinig beter samen dan Anouks scheurende zang boven een snerpende gitaar. In die zin oogt de toekomst van de zangeres bijna 25 jaar na haar debuut nog altijd onbewolkt. Wie kan een rockballad als Three Days in a Row zo krachtig zingen als zij? Of het a capella begin van For Bitter or Worse zo aangrijpend dreigend? Er is live in Nederland simpelweg nog niemand die Anouk vocaal aankan.

Nieuw materiaal
De zorg zit hem meer in de aanvoer van nieuw materiaal waarvoor haar publiek naar een arena of stadion komt. De liedjes die het meeste enthousiasme in de zaal veroorzaakten - Girl (2004), Nobody's Wife (1997) en Michel (1999) - raken langzaam op leeftijd en de wellicht via The Voice of Holland gehoopte nieuwe aanwas bleef beperkt.

Wat Anouk gaat doen? Ze laat het zich vanzelfsprekend nog altijd door niemand vertellen en kiest zelf haar pad naar de nieuwe fase van haar loopbaan. Het zijn zorgen voor later. Voorlopig zagen haar fans hun idool anderhalf uur lang in onverstoorbare supervorm.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden