Tuğrul Çirakoğlu.
 Beeld Nosh Neneh
Tuğrul Çirakoğlu.Beeld Nosh Neneh

Er hangen geen foto’s, er staan geen kaarten op de schouw

PlusTuğrul Çirakoğlu

Wanneer klanten me bellen voor de schoonmaak na overlijden, weten ze vaak niet welke woorden ze moeten gebruiken om te omschrijven wat opgeruimd moet worden. Compleet begrijpelijk. De gemiddelde persoon heeft niet iedere dag met een overlijden te maken.

Een van de termen die ik vaak gebruik is ‘onopgemerkt overlijden’. Het klinkt wat zachter dan ‘lijkvinding’, maar omschrijft direct waar iemand mee te maken heeft: iemand is alleen gestorven en is pas na enkele uren, dagen, weken, maanden of jaren gevonden.

Er hangt vaak een sterk gevoel van eenzaamheid, maar niet altijd. Dat iemand onopgemerkt is overleden, betekent niet per definitie dat hij of zij een kluizenaar was. Het kan eenieder over­komen.

Nadat ik alles heb schoongemaakt en ontsmet, loop ik een ronde door de woning. Het is iets dat ik na afloop in principe altijd doe, als teken van respect voor de overledene. Ik wil niet in een robot veranderen die de ene na de andere overlijdenslocatie schoonmaakt zonder enige vorm van emotie. Het blijft een mensenleven dat ik opruim, een feit dat ik nooit en te nimmer mag vergeten.

Daarnaast is het voor mij ook een manier om het gevoel van verdriet en eenzaamheid in zo’n woning weg te nemen. Ik kijk naar de diverse persoonlijke bezittingen en kan me zo een voorstelling maken van hoe de persoon heeft geleefd. Meestal vermindert dit het verdriet.

Ik merk dat ik de laatste tijd steeds vaker de term onopgemerkt overlijden ­vervang door ‘identiteitsloze dood’. Een zelfbedachte term (voor zover ik weet). Ook merk ik dat ik toch steeds minder vaak een ronde door de woning maak.

Waar ik voorheen nog veel over de overledene te weten kon komen, bevind ik me nu steeds vaker op plekken van overlijden zonder identiteit. Er hangen geen foto’s. Er staan geen kaarten op de schouw. En er is niets aanwezig waaruit enige vorm van individualiteit afgeleid kan worden. Het zijn grauwe, saaie, generieke woningen die aan een willekeurig persoon kunnen toebehoren.

Ik had er nog niet eerder bij stilgestaan. Maar nu ik er zo over nadenk, is het een heel droevige ontwikkeling. Ook mijn ­laatste opdracht was een identiteitsloze dood. Een man had tien dagen op zijn slaap­kamervloer gelegen. Ik zou willen dat ik meer over hem wist.

null Beeld

Tuğrul Çirakoğlu maakt met zijn bedrijf schoon in extreme ­situaties. Hij vertelt de verhalen achter het vuil. Lees al zijn verhalen hier terug.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden