Enoteca

Italiaan in Burgerziekenhuis

We kennen het nog als Burgerziekenhuis, een in 1891 gebouwd hypermodern ziekenhuis voor de middenklasse van bouwmeester A.L. (Adolf) van Gendt, die ook het Concertgebouw en de galerij in de Raadhuisstraat heeft ontworpen.

In 1998 werd het typische gebouw het stadsdeelkantoor van Oost/Watergraafsmeer en nu is het een hotel, onderdeel van de Eden Hotel Group, waar ook het American Hotel en brasserie Flo bij horen.

Eden heeft er, met behoud van veel originele elementen, een mooi hotel van gemaakt met een modern vormgegeven bar en restaurant: Enoteca. Italiaans dus.
Buiten een schitterend, rustig terras, fraai gescheiden van de straat. Jammer van deze verregende zomer.

De ontvangst is professioneel, de ambiance plezierig, al verwisselen we wel snel een wat harde stoel voor een comfortabeler model. De verlichting zit in zodanige constructies dat die (ongewild) als kapstok kunnen dienen.

De keuken is zeer open, achter de bar. Daarboven een bord met de dagspecialiteiten, volledig in het Italiaans - als het dat is. Je kunt eraan twijfelen. Het meisje dat ons bedient, somt een en ander op, maar brengt ons in verwarring als ze een gerecht dat volgens het bord basilicum bevat, balsamico toekent.

En dan is er het dessert 'brownie con gelato al gambero'. Brownie met gemberijs, zegt ze. Maar gambero is garnaal of kreeft. We vragen hoe gewaagd dat garnalenijs is. Op een gegeven moment staan vijf personeelsleden naar het bord te staren en roepen ze de Italiaan uit de keuken erbij. Die zegt: "Die o is te veel. Dat moet gamber zijn." De o wordt weggepoetst. Ik protesteer, toon mijn Italiaanse woordenboek op mijn iPod, maar als we weggaan, is het nog steeds 'gelato al gamber' (moet dus zenzero zijn).

In de arancini, rijstkroketten, zit volgens de bediening polenta. Raar, en als we ze proeven, blijkt elk spoor daarvan ook te ontbreken. Wel zit er pancetta in.

Foutje, bedankt!

Alles is in een menu te krijgen, eventueel een met toeslag voor speciale dingen: twee gangen voor €24,50, drie voor €29,50, vier voor €34,50. Dat laatste doen we.

In de op zich voortreffelijke antipasto misto (€15,50 à la carte) zit onder andere vitello tonnato met kalfspastrami, maar we proeven geen pastrami. Het lijkt op vrij rauw kalfsvlees. Wantrouwig geworden vragen we of misschien carpaccio bedoeld wordt. Nee, het is pastrami, en wij zijn ongelovig. Dan komt de kok met een stuk vlees dat er inderdaad rauw uitziet. Maar het is wel gepekeld en drie uur verwarmd (op vijftig graden Celsius), mager (muis, geen borst, zoals het hoort) en zonder de typische pastramiaromaten (gember, knoflook, rook et cetera). Mooi vlees, in een aardig gerecht, maar iets geheel anders dan pastrami. Zo had de chef het elders geleerd.

Soep van de dag is romige venkelsoep (€6,50), misschien wat té romig, want de 'beet' ontbreekt. De pasta is ravioli met spinazie en ricotta in truffelsaus (€13,50), waarbij de saus ook te romig en weinig subtiel is. Alles net iets te veel van het goede.

Als hoofdgerecht komt de zeebaarsfilet met inktvisringen, cannellinibonen, olijven, amandelen en pittige saus van peppadew (een merknaam voor een klein, zoet peperig paprikaatje) en komijn (€20,00). Vooral de inktvis, calamari alla romana, is lekker.

Van de dagkaart nemen we het piepkuiken met rozemarijn, dat met appel wordt geserveerd. Piepkuikens zijn notoir lastig: de borst wordt snel droog als de pootjes gaar zijn. Dat is hier ook gebeurd. En die appel - die hangt er maar wat bij. Morgen beter.

Het toetje wordt een tiramisu, hier in een smal glas opgediend; niet slecht, maar ook niet heel bijzonder. Meer iets van presentatie.

En dan is er zelfgemaakt ijs (€2,50 per bol). We nemen citroen, hazelnoot en gember. Vooral de hazelnoot bevalt; de twee andere hadden wat uitgesprokener gekund, maar zijn niet slecht.

Behalve San Pellegrino drinken we prosecco, een gewone, en een rosé, beide goed van kwaliteit. De wijnkaart is aardig.

Enoteca is lang genoeg open om kind

erziektes kwijt te zijn, maar dat is duidelijk niet het geval. Zo moet het personeel hoognodig worden bijgeschoold. Maar aangezien de prijzen heel redelijk zijn en de chef veel capaciteiten heeft, is het toch een adres dat, zeker voor bewoners van Oost, veel potentie heeft. Ook grachtengordeldieren kunnen er uit de voeten.

8+

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden