PlusMijn Amsterdam

Eigenaar Massimo Gelato: ‘Van Der Helstplein doet mediterraans aan’

Massimo Bertonasco (54) is eigenaar van ijsfabriek Massimo Gelato. Deze week opent hij zijn derde zaak, in Oost. Zijn favoriete plein? ‘Het Van der Helstplein, met die grote platanen en de rust die er heerst.’

Massimo Bertonasco.Beeld Jakob Van Vliet

Ik voel me Amsterdammer...

“Het leven van iemand die zijn land verlaat gaat nogal eens gepaard met heimwee. Vaak zie je dat mensen in een nieuw land vooral optrekken met hun originele landgenoten, maar dat heb ik hier nooit gehad. Dat komt omdat de hele historie van Amsterdam bestaat uit het komen aanwaaien van mensen uit allerlei windstreken. Ik heb hier wel Italiaanse vrienden, maar ook Surinaamse, Marokkaanse, Poolse, noem maar op. Ieder van hen is net als ik gek op de stad omdat diversiteit hier de norm is.”

Kerk

“De Papegaai in de Kalverstraat. Vroeger was het een schuilkerk, en ook nu heeft hij een soort schuilfunctie; de smalle deur valt bijna niet op in die drukke winkelstraat en zodra je binnen bent, waan je je in een andere wereld. Op zondagochtend wordt er prachtig gregoriaans gezongen. Als ik bezoek heb uit Italië, laat ik altijd deze plek zien. De laatste keer dat ik er was, stond ik voor een dichte deur; hopelijk zijn ze inmiddels weer open.”

Standbeeld

“Het beeld van Spinoza op het Waterlooplein vind ik geweldig mooi, zeker op die plek. Hij werd uitgestoten door de Joodse gemeenschap, maar staat wel op een plek waar diezelfde Joodse gemeenschap leefde. Ik vind het knap hoe de maker van het beeld hem heeft neergezet: trots, met een innerlijke kracht, zonder arrogantie.”

Van der Helstplein.Beeld Jakob Van Vliet

Plein 

“Het Van der Helstplein doet mediterraans aan, met die grote platanen en de rust die er heerst. Het zou zo in Italië of Spanje kunnen liggen. Ik kom uit een Italiaans dorpje, waar je op het dorpsplein altijd wel iemand tegenkwam. Als je je dorp verlaat, mis je dat fenomeen. Toch hoef ik het niet helemaal te missen, dit plein heeft ook een beetje zo’n dorpse, gezellige sfeer.”

Mooi lied over Amsterdam

Amsterdam van Jacques Brel zit vol sentiment, maar de versie van De Dijk vind ik nog mooier door de ruwheid. Het lied neemt je als een soort wervelwind mee.”

Restaurant

“Mijn vrouw en ik komen graag bij A Casa Mia op de Ceintuurbaan, wat we zien als verlengstuk van onze huiskamer. Het restaurant wordt gerund door twee vrienden die oorspronkelijk uit Zuid-Italië komen en elkaar van kinds af aan kennen. Op het menu vind je vooral gerechten uit hun geboortestreek, zoals orecchiette, die ze met de hand maken. Het eten is gewoon goed, en ik vind het mooi dat ze dicht bij hun traditie blijven. Dat probeer ik ook te doen met mijn zaak.”

Amstelpark.Beeld Jakob Van Vliet

Mooiste park 

“Het Amstelpark. Tijdens mijn vaste hardlooprondje kom ik er altijd en vroeger kwam ik er veel met mijn kinderen. Toen ze nog klein waren, was het in het weekend vaste prik om daar te minigolfen of een rondje in het treintje te rijden. Daarnaast is het een botanisch paradijs, je hebt er alle soorten bloemen, planten en bomen, die nu heel mooi in bloei staan.”

Dit kan beter

“De afvalcontainers die de gemeente de afgelopen jaren heeft geplaatst, hebben meer wangedrag dan goeds met zich meegebracht. Mensen zetten hun vuil er gewoon naast, en echt niet alleen als de container vol is. Ik heb de pech dat er precies zo’n ding voor mijn winkel staat, waardoor ik altijd tegen een berg afval aan zit te kijken. Ik pleit voor meer handhaving van de regels, want dit is geen doen.”

Broodje Bakkeljauw bij Warung Swietie.Beeld Jakob Van Vliet

Broodje 

“Het broodje bakkeljauw bij Warung Swietie op de Ten Katestraat kan ik iedereen aanraden. Daar hangt altijd de Surinaamse vlag uit, dus maak ik steevast de grap dat ik naar een 1-sterrenrestaurant ga. Maar er zit een kern van waarheid in: het eten is écht goed en er hangt een fijne sfeer.” 

Begraafplaats

“Twee keer per jaar bezoek ik Zorgvlied. Daar liggen een paar mensen begraven die ik ken. Een van hen is mijn oude buurman Kees, een historische figuur in de Van Ostadestraat. Zo iemand die de goede kant van de mensheid laat zien. Hij heeft mij me heel welkom laten voelen in de buurt.”

Favoriete Amsterdammer

“Johan Cruijff. Als negenjarige keek ik voor het eerst naar een kleurentelevisie in de enige kroeg van mijn dorp. Het was de finale Nederland-Duitsland en iedereen was voor Nederland, met Cruijff als grote held. Toen ik hiernaartoe kwam en de taal leerde, heb ik Cruijffs andere kant leren kennen: een echt Amsterdams mens, zonder kapsones, met een groot talent om de dingen simpel te verwoorden. Ik zeg altijd: jammer dat op geen enkele universiteit de faculteit gezond verstand bestaat. Cruijff zou daar de rector magnificus zijn.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden