Maarten Moll. Beeld Sjoukje Bierma
Maarten Moll.Beeld Sjoukje Bierma

Een dochter die haring voor haar vader koopt. Onbetaalbaar

PlusMaarten Moll

Jongste Dochter aan de lijn.

“Ik kom vanmiddag bij je lunchen in dat tuinhuisje van Jan Wolkers. Heb je nog wensen?”

“Iets van vis,” zeg ik.

“Van die vis in van die glazen potten die je altijd koopt?” Ik zie haar haar ieeeeuwwww-gezicht trekken.

“Nou…”

“Pap, echt smerig is dat, het hele huis ruikt ernaar als je dat eet.”

“Het hoeft niet uit een glazen pot…”

“Ok, nou, ik zie wel, tot straks.”

Kwam ze een uurtje later met vier haringen aanzetten. Zakjes augurk en ui erbij. Bruine bolletjes.

“Haring!!!”

“Stond ik daar bij een viskraam en vroeg ik: ik ga zo lunchen bij mijn vader en hij wil iets van vis. Wat kunt u me aanraden? Zegt die man: Wat is je vader voor een man?”

“En wat zei je,” vroeg ik iets te belangstellend.

“Ik wist niet wat ik moest zeggen,” zei Jongste Dochter. “Je bent gewoon mijn vader…”

Ik keek een beetje teleurgesteld.

“Haring is altijd goed, zei de visboer, elke man lust haring. Dus toen heb ik maar haring gekocht.”

De haring was fantastisch.

Lezend in de dagboeken van Jan Wolkers (1972-1980) zie ik niet alleen dat hij ook van vis houdt, maar dat hij er op de tuin nogal een uitbundige manier van eten op nahield.

‘Maak een garnalencocktail en broodjes kaviaar rouge waarop een groen plakje zwartgepitte kiwivrucht.’

‘Terug maak ik eerst krabcocktails Los Angeles. Dan broodjes met zalm en schijfjes komkommer, de toast met kaviaar en harde eieren. De champagne wordt op het terras in de koeler gezet en dan is het wachten op de gasten.’

‘Dan naar Dikker & Thijs. We proeven van een blik kaviaar van tweehonderdvijfentwintig gulden, maar hij bevalt ons niet helemaal. Dan wordt er een ander blik voor ons geopend. Dat is beter, maar niet zo perfect als de vorige keer. Nemen het toch maar.’

‘Ik heb alweer een paar mooie schotels klaar met asperges met hamhuidje, Italiaanse worst, grote zwarte olijven, broodjes met zalm, kippenleverpaté in korst en allerlei gezond zuur en stronkjes groente.’

‘Op de tuin maak ik een meer dan verrukkelijke kip met twee hele knollen knoflook, veertig teentjes, lichtbruin gebakken. Eten op het terras. Indonesische sfeer.’

‘Karina ligt naakt op het gras als ik een schotel met rijst, babi pangang, verse mango met chutney en tomaten met citroenmelisse breng.’

‘Met speenvarkenslappen, grote garnalen, kippenlever, vruchten en diverse dranken naar de tuin.’

‘We gaan met een tas vol lekkers naar de tuin, want Rosita komt eten. Champagne, wijn, S&W-zalm, getruffeerde sardines, kreeft, grote garnalen, harde eieren.’

De uitslover.

Daar steekt een broodje haring bleek bij af (bedankt, Jan!), maar dat kon me niet schelen. Een dochter die haring voor haar vader koopt. Onbetaalbaar.

Gisteren kwamen de meiden hier eten.

Wat noteerde ik in mijn dagboek?

“Oudste Dochter bakte pannenkoeken! Wereldavond!”

Wel al de hele week een groot verlangen naar een krabcocktail Los Angeles.

Maarten Moll schrijft over dagelijkse beslommeringen in de stad. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? m.moll@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden