PlusStadsverbeteraars

Een band met verstandelijk beperkten: ‘Elk concert ontspoort op een eigen manier’

Bandleider en bassist Auck Boersma (40) begeleidt verstandelijk beperkten in rock-’n-rollband Wimpie & de Domino’s. ‘Toen ik zag wat op het podium gebeurde, was ik verkocht.’

‘Ik ben ervan overtuigd dat we bijdragen aan zichtbaarheid; iedereen mag zichzelf zijn.’Beeld Jakob Van Vliet

“Mijn werk als begeleider van verstandelijk beperkten is net als bas spelen: het liefst stuur ik zo min mogelijk. Je bent de backbone van de band: op de achtergrond, maar toch bepalend. Als de jongens die ik begeleid het mij ­komen vertellen wanneer er iets moet gebeuren, weet ik dat het goed gaat.

Sinds vijf jaar speel ik bij Wimpie & de Domino’s. De ­andere bandcoaches, Ronald Halfhide (gitaar, zang) en Mark de Jonge (keyboard, saxofoon en zang) kende ik al van andere bandjes. Toen de vorige bassist stopte, vroegen ze mij erbij. Ik twijfelde wel even of ik dit ook in mijn vrije tijd wilde doen, omdat ik als begeleider met dezelfde doelgroep werk. Maar toen ik een optreden bezocht en zag wat op het podium gebeurde, was ik verkocht.”

Rock-’n-roll

“Ik herinner me dat ik me bij dat eerste concert afvroeg of dit allemaal écht waar was, of een act. Zoals Ramon, de drummer, die midden in een optreden ineens besloot om niet meer verder te willen spelen. Het publiek moest hem letterlijk aanmoedigen terug op het podium te komen. ­Alles ontstaat ter plekke, je weet nooit wat je kunt verwachten. Elk concert van Wimpie & de Domino’s ­ontspoort op een eigen, unieke manier. Meer rock-’n-roll dan dat wordt het eigenlijk niet.

Bij de Wimpies nemen we onze muziek serieus, maar draait het bovenal om ­plezier. En we hebben echt goede, afwisselende nummers. Zoals Hechte band, het nummer geschreven door een van de zangeressen, Anita, of ons nieuwe lied Vrolijk dansen om de zon.

Afgelopen jaar zijn we met de band tien dagen op tour naar Frankrijk gegaan voor ons twaalfenhalfjarig ­jubileum. Het was wel even schrikken om levensgroot met je foto op een tourbus te staan! Het waren hilarische, ­intensieve dagen. Een van de bandcoaches is na de tour nog twee weken ziek geweest van vermoeidheid. Ik moest er ook van bijkomen, ondanks mijn ervaring in de zorg.”

Anders behandeld

“Ik ben in de gehandicaptenzorg beland door mijn beste jeugdvriend Remco. Onze ouders waren goede vrienden. We zijn kort na elkaar geboren en waren onafscheidelijk, we hebben nog samen in de wieg gelegen. Op zijn tweede kreeg Remco een ernstig auto-ongeluk en liep daarbij zware ­hersenschade op. Een poos zagen we elkaar nauwelijks, totdat ik mijn ouders vroeg waarom dat eigenlijk zo was. Daarna waren we weer even hecht als ooit. Remco had een driewieler. Daarmee gingen we dan samen op avontuur, we crosten door het Friese platteland. Zelfs op mijn allereerste date, naar de bioscoop, nam ik Remco mee.

Remco woont nu in een woongroep. Hij is verloofd. Voor mij was de manier waarop ik met Remco omging heel vanzelfsprekend, pas later realiseerde ik me dat dit niet voor iedereen zo normaal is. Om die reden ben ik de opleiding Sociaal Pedagogisch Werk gaan doen. Toen ik begin twintig was, ging ik werken als begeleider op de locatie waar Remco woonde. Of dat onze relatie veranderde? Voor mij blijft Remco gewoon Remco; gewoon een soort broer.

Auck Boersma

Leeftijd 40
Woont in Watergraafsmeer
Opleiding SPW (Sociaal ­Pedagogisch Werk) niveau 4 in Leeuwarden, post-hbo zorgcoach.
Begeleidt verstandelijk beperkten bij zorgboerderij Landlust in het Diemerbos, en speelt bas bij dé rock-’n-rollband van ­verstandelijk beperkten.
Met Wimpie & de Domino’s repeteert hij in zijn vrije tijd.
Functie Bandcoach/bassist bij Wimpie & de Domino’s en ­begeleider bij Cordaan.

Ik merkte vroeger al dat Remco soms anders behandeld werd. Dan deden andere kinderen hem na. Of als hij viel, dan hielpen volwassenen hem meteen omhoog. Terwijl hij heus zelf overeind kon komen. Hij had gewoon iets langer nodig. Er is bovenal een gebrek aan tijd voor mensen met een beperking. Vaak is even geduld hebben al voldoende, dan hoeven ze niet eens te worden geholpen.

Normaal gesproken repeteren we met de Wimpies elke maandag in Jamstudio’s tegenover het Westerpark. Het gebeurt wekelijks dat er een zorgtaxi niet komt opdagen, of dat ze uren moeten wachten. Mensen met een handicap worden vaak niet als volwaardig mens behandeld, of gediscrimineerd. Iedereen wil meedoen in de samenleving, het gevoel hebben erbij te horen. Ik denk dat een band zoals Wimpie & de Domino’s, een dagbesteding of zelfs werk hiervoor cruciaal is.

Tijdens de eerste maanden van de coronacrisis gingen veel dagbestedingen niet door. Een jongen die ik begeleid, vertelde dat hij met een prikker en vuilniszakken zijn ­eigen buurt in ging, want hij wilde zich nuttig voelen. Een andere jongen die ik begeleid zou niets liever doen dan betaald werk, maar veel mogelijkheden daarvoor zijn wegbezuinigd. Vergoedingen voor een dagbesteding zijn nog maar vier euro per dagdeel. Bij Wimpie & de Domino’s zijn we allemaal gelijkwaardig. In al onze beslissingen telt elke stem even zwaar. Maar eerlijk is eerlijk: voor de tour kregen de bandcoaches wel een vergoeding, de Wimpies niet.

Persoonlijk heb ik moeite met de term ‘verstandelijke handicap’. We zijn allemaal mensen, ieder heeft zijn eigen handicap. ‘Verstandelijke beperking’ klinkt al beter, maar waarom moet er een aparte term voor zijn? Ik heb moeite met het generaliserend aanduiden van mensen, alleen omdat ze een iets lager IQ hebben. Vaak hebben mensen met een beperking moeite met zichzelf uiten, maar met wat tijd en aandacht kun je vrijwel ­altijd meekrijgen wat ­iemand wil zeggen. Het belangrijkste is om jezelf te blijven, goed te observeren en te luisteren naar de persoon tegen­over je.”

Carré

“Al sinds ik als puber in bandjes speelde in bedompte Friese schuurtjes, was het mijn droom om een keer in ­Carré te staan. Dat podium staat bol van muziekgeschiedenis. Mag jij raden waar ik samen met Wimpie & de Domino’s de ­eerste keer optrad. We waren de slotact bij een uitverkochte zaal van Paul de Leeuw tijdens het Knoopgala in 2016. Hij probeerde het geheel nog in goede banen te leiden, maar onze zangeres Bonny nam de show compleet over. Ze ging sinterklaasliedjes zingen, terwijl de uitzending van het concert pas rond kerst was gepland.

Door mee te spelen met Wimpie & de Domino’s ben ­ikzelf gegroeid als begeleider. Bij repetities of optredens raakt Bonny regelmatig in paniek door de spanning. ­Dennis, die ook zingt, weet haar dan altijd goed te kalmeren. Hij zegt: ‘Als ik haar handen vasthoud en ik tel tot tien, dan is het weer goed.’ Als zorgverlener is je eerste reactie wanneer er iets gebeurt: hier moet ik iets mee. In de band laat ik dingen meer op zijn beloop. En dan zie je dat de Wimpies zelf tot enorm veel in staat zijn.

Vijf maanden geleden ben ik vader geworden. We hebben haar Roya genoemd – ‘droom’ in het Perzisch. Mijn vrouw is Iraans en had van jongs af aan deze naam in gedachte voor een dochter. Ik was het er direct mee eens. Als je stopt met dromen, dan houd je op met leven. Ik heb veel geleerd van Remco’s vader, Cees. Na het ongeluk dachten de artsen dat Remco nooit meer zou kunnen lopen. Maar Cees gaf niet zomaar op en is elke dag met hem gaan trainen. Tot de dag van vandaag kan Remco nog steeds lopen.

De Wimpies staan te popelen om weer te beginnen met repeteren. Ik ben ervan overtuigd dat Wimpie & de Domino’s bijdragen aan zichtbaarheid; iedereen mag meedoen én zichzelf zijn. De Wimpies vragen zich niet af of iets wel gepast is, maar zijn open, liefdevol en zeggen gewoon wat ze denken. Zo probeer ik zelf ook in het leven te staan, dus daar leer ik elke keer weer van.”

Een zomerserie over de wereldverbeteraars van de stad. Wat drijft deze bevlogen Amsterdammers? Vandaag deel 6: rock-’n-rollband Wimpie & de Domino’s.

Wimpie & de Domino’s

De Amsterdamse rock-’n-rollband van verstandelijk beperkten, kortweg de Wimpies, is in 2006 opgericht door de gerenommeerde singer-songwriter JP den Tex. De tien bandleden, onder wie drie bandcoaches, zijn tussen de eind dertig en begin zeventig. 

Ze deelden eerder het podium met andere muzikanten als Ronnie Flex, Kenny B en Nick & Simon en afgelopen jaar gingen ze ­vanwege hun twaalfenhalfjarige jubileum op tour naar Frankrijk. De NTR maakte er een miniserie van, gepresenteerd door Dieuwertje Blok, en de band heeft nog opgetreden bij De Wereld Draait Door. Vanwege de coronamaatregelen gaan de wekelijkse repetities tijdelijk niet door, maar er ligt al een aantal nieuwe, swingende nummers klaar om opgenomen te worden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden