Amsterdammer helpt Amsterdammer

Een bakfiets zou het leven van Hannali Colina wat makkelijker maken

Op veel plekken in Amsterdam wonen mensen in armoede. Met hulp van Paroollezers laat de stichting Amsterdammer helpt Amsterdammer wekelijks een wens in vervulling gaan. Vandaag: Hannali Colina vraagt 500 euro voor een bakfiets om haar meervoudig gehandicapte dochter in naar school te brengen.

Jessica Kuitenbrouwer
Hannali Conila met dochter Jo-Annabella en zoon Djurick. 'Daar stonden we, op Schiphol, te wachten en te wachten. Niks.' Beeld Eva Plevier
Hannali Conila met dochter Jo-Annabella en zoon Djurick. 'Daar stonden we, op Schiphol, te wachten en te wachten. Niks.'Beeld Eva Plevier

Tranen springen in de ogen van Hannali Colina (42), al bij de eerste vraag. Ze herpakt zich. “Hoe onze aankomst in Nederland was? Ik had een erfenis, dat was niet alleen een beetje geld, dat was een droom van een nieuw leven, een beter leven, en die viel in duigen op Schiphol. Mijn neef kwam niet opdagen, geld weg. Ja… en dan?”

In de zomer van 2021 besloot Colina van Aruba naar Nederland te verhuizen in de hoop dat haar meervoudig gehandicapte dochter Jo-Annabella (14) hier betere zorg zou krijgen. Ze verkocht haar ouderlijk huis en zocht contact met een achterneef in Rotterdam. Hij zou haar helpen een huis te vinden in Nederland, dus maakte Colina haar erfenis aan hem over. “Daar stonden we, op Schiphol, te wachten en te wachten. Niks.”

Premature baby

Een tijdje huurde Colina, met haar dochter Jo-Annabella en haar zoontje Djurick (8), een kamer onder van een vrouw uit Zuidoost. “Maar ik was geland met 850 euro cash, niks meer, en toen ik daar doorheen was, zette de vrouw ons weer op straat.”

Drie nachten sliepen Colina en haar kinderen onder een brug, waarna een opmerkzame passant aan de bel trok en het gezin in contact bracht met de GGD en uiteindelijk HVO Querido. Sinds december verblijft het gezin in een tijdelijke opvang.

Djurick gaat inmiddels in Amsterdam-West naar school en ook Jo-Annabella kan naar een speciale Kentalisschool (zie kader) voor dove en slechthorende kinderen. “We hadden zo’n ander beeld van hoe dit zou lopen. Dat is heel zwaar, zeker voor Djurick, die niets liever wil dan zijn eigen kamer inrichten,” vertelt Colina.

Toch is ze ook blij, zegt ze. “Jo-Annabella ontwikkelt zich echt op school, dat is fantastisch om te zien. Ze is met dertig weken geboren en heeft het Coffin-Siris syndroom. Op Aruba wist niemand wat dat was. Laat staan dat er gepaste opvang of een school was voor haar. De zorg is daar zeer beperkt. Toen bleek dat Jo-Annabella te vroeg geboren zou worden moest ik bijvoorbeeld naar Colombia, omdat er op Aruba geen afdeling voor premature baby’s is.”

Eigen communicatiesysteem

De afgelopen veertien jaar heeft Colina daarom zelf intensief gezorgd voor haar dochter, ten koste van haar eigen opleiding of carrière. “Ik was bijna klaar met mijn zorgopleiding toen ik zwanger werd, en toen Jo-Annabella twee was wilde ik eigenlijk terug naar school om mijn diploma te halen. Mijn toenmalige echtgenoot weigerde echter voor haar te zorgen. Omdat Jo-Annabella doof is, een verstandelijke beperking en een groeiachterstand heeft en heel veel soorten voedsel niet kan eten, kon ik nooit een geschikte oppas voor haar vinden op ons kleine eiland.”

Met behulp van het internet deed Colina zelf onderzoek naar het Coffin-Siris syndroom en ontwikkelde ze een eigen communicatiesysteem voor Jo-Annabella aan de hand van zelf bedachte gebaren en aanwijsbare pictogrammen die ze door het hele huis heeft opgehangen.

“Ze is nu afhankelijk van mij, maar ik heb niet genoeg kennis in huis om haar alles te geven wat ze nodig heeft. Bovendien, nu zij naar school gaat, kan ik misschien mijn opleiding alsnog afmaken en iets goeds doen voor andere gehandicapte kinderen. Toen ik las over Kentalis wist ik: daar moet ze heen.”

Tot haar grote vreugde is haar dochter inderdaad gebaat bij de betere zorg. Ze ontwikkelt zich goed en gaat met plezier naar school. In het openbaar vervoer raakt Jo-Annabella gauw overprikkeld, een bakfiets zou Colina daarom erg helpen. Dan kan ze rustiger met haar kinderen door de stad bewegen. Bovendien is Jo-Annabella enorm gefascineerd door bakfietsen en zou zij er dolgraag een willen, vertelt Colina. “Als er een langsfietst dan wijst ze er driftig naar en gebaart ze dat ze dat ook wil.”

Stuur uw reactie met vermelding van telefoonnummer naar aha@parool.nl. Meer info: amsterdammerhelptamsterdammer.nl

Koninklijke Kentalis

Koninklijke Kentalis ondersteunt mensen die slechthorend, doof of doofblind zijn, of een taalontwikkelingsstoornis of communicatieve beperking hebben. Communicatie is belangrijk om volledig deel uit te kunnen maken van de samenleving. Kentalis helpt door middel van onderzoek, diagnostiek, zorg, speciaal onderwijs, ambulante begeleiding bij reguliere scholen en werkbegeleiding. Kentalis heeft zo’n 4500 zorgmedewerkers en docenten in dienst. Hannali Colina’s dochter Jo-Annabella gaat naar een speciale Kentalisschool in Amsterdam-West.

Elco Wiemer. Beeld Eva Plevier
Elco Wiemer.Beeld Eva Plevier

De wens van vorige week

Monique Egberts runt weggeefwinkel Bakkumstraat. Vorige week vroeg ze om elektrische kachels voor in de zaak. Elco Wiemer doneert.

Samen met zo’n twintig vrijwilligers runt Monique Egberts (53) de gesubsidieerde weggeefwinkel Bakkumstraat in de Waterlandpleinbuurt. Het is een fijne plek, die een belangrijke functie heeft binnen de buurt, maar het kan er akelig koud worden – mede doordat de winkel in een oude fietsenkelder is gevestigd.

Egberts vroeg daarom vorige week om een bijdrage voor elektrische kachels. Ze vindt het belangrijk dat mensen zich prettig voelen in de winkel en de plek zo ook een sociale functie kan vervullen. “We zijn veel meer dan alleen een weggeefwinkel. Mensen komen hier voor een kopje koffie, een beetje gezelschap. Een ontmoetingsplek, en dat is een rol die wij met alle liefde vervullen.”

Elco Wiemer (50) doneert graag de gevraagde kachels. “Zo’n weggeefwinkel is toch geweldig? Dat wil ik graag steunen. Hoeveel mensen nemen nou zo’n initiatief? Monique Egberts bereikt op deze manier een heleboel mensen die het hard nodig hebben.”

Elke week leest Wiemer de rubriek Amsterdammer helpt Amsterdammer. Vaker overweegt hij te reageren, maar deze keer klom hij razendsnel in de pen. “Ik heb een bedrijf in technische dienstverlening. Dit warmteprobleem kan ik zo helpen oplossen. Ik mag dan wel in Hoorn wonen, maar ik ben een Amsterdammer, dus help ik graag een Amsterdammer.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden