PlusProefwerk

Edel (6,5)

Een vleesluwe kaart, goeie spullen en lage prijzen. Edel heeft de ingrediënten voor iets moois in huis, maar moet zorgvuldiger werken.

Beeld Mats van Soolingen

Het Sieraad in West is een voormalige ambachtsschool, een imposant gebouw in Amsterdamse Schoolstijl. Inmiddels huizen er creatieve bedrijven en Lokaal Edel, een café-restaurant.

Het ligt er prachtig, met een groot terras precies waar de Admiralengracht en de Kostverlorenvaart bij elkaar komen. En onder het glazen dak van de binnenplaats zijn er maandelijks de beroemde Edelwise-feestjes.

Desalniettemin kon het restaurant lange tijd zijn vorm maar niet vinden; concept na concept werd afgewerkt. Begin dit jaar sloot echter Jonathan Karpathios zich aan. Karpathios, een joviale ras-Amsterdammer met Griekse roots, runt al tien jaar het groentegerichte restaurant Vork & Mes, dat huist in een soort huis-van-de-toekomst-achtig paviljoen in het Haarlemmermeerse Bos, bij Hoofddorp.

Zijn spullen komen van lokale leveranciers of uit eigen kwekerij - hij kookt, zoals dat een paar jaar geleden ineens heette, 80/20 - dus met veel groenten en een klein beetje vlees.

Die filosofie zet hij ook in bij Edel, al wordt dit nergens van de daken geschreeuwd. Op de menukaart zien we twee vis­gerechten en één vleesgerecht, naast veertien vegetarische. Ook hier betreft het borden om te delen, in tussengerechtformaat.

Zou het verschil tussen voor- en hoofdgerecht op zijn retour zijn? We komen deze indeling in nieuwe zaken tegenwoordig vaker wel dan niet tegen. Alleen de kalfsribeye komt met z'n 12,50 euro boven het tientje uit. Er is ook een driegangen verrassingsmenu (€27,50).

Bieterballen
Het interieur is dat studentikoze hipster-light waar de stad van vergeven is: plantjes, schoolstoeltjes, kale peertjes, kratjes. Kwartet! De bediening is vriendelijk en joviaal, uit de speakers klinkt Coldplay. Op de wijnkaart eveneens betaalbare Zuid-Afrikanen en Spanjaarden - prima.

Naast ons biertje bestellen we de vegetarische bieterballen met oude kaas en rode biet: een grappig idee, maar ze druipen van het vet en zijn flauw - in de vulling proeven we vooral knoflook en sinaasappelschil. Drie van de zes zijn geklapt en lijken daarna opnieuw in de frituur te zijn gegooid om dat te verhullen, waardoor ze veel te donker zijn geworden.

De rauwe zalm met biet en drop (€9) wordt geserveerd als een soort canapés, op blaadjes little gem, met crème fraîche, krokante sjalot en oranje bloemetjes er op. "Wat zijn dat voor bloemetjes?" vragen we. "Het zijn éétbare bloemetjes!" zegt de serveerster stralend. Dat mag ik hopen, ja.

Zoute, kruidige drop bij zalm - met veel laurier, anijs, venkel - is best een succesvolle combi, maar deze overzoete trekdrop botst. Jammer, want de zalm is goed, net als de geroosterde biet en de krokant gebakken sjalotjes bovenop - al mist het geheel ook hier zuren. De bloemetjes (Afrikaantjes) voegen niks toe.

Hiske VersprilleBeeld Oof Verschuren

De tarte tatin van ui (€6,50) is echt niet goed: de ui lijkt voorgekookt in water met veel honing, wat een denkfout is omdat je tarte tatin natuurlijk met karamel maakt. Het deeg is slap, de fliebers venkel bovenop hebben zo te proeven (of liever, zo te niet-proeven) dagen in water gelegen.

Het is flauw, vlak en mierzoet: zelfs de romige, funky messeklever - een heel lichtzure en romigzachte kaas, eigenlijk een mislukte Edammer - kan de boel niet vlottrekken.

Wél goed is de gebraiseerde bloemkool (€8) met hummus, bruine boter, gefrituurde kappertjes en gepekelde eidooier. De goudbruine bloemkool is heel smakelijk, en de boter en kappertjes sluiten goed aan. De zoute dooier geeft een soort kazige toets.

Ik vind de hummus wat moezig en mis tahin, maar een kniesoor die daarop let: het is een puur en fijn gerecht.

De gehalveerde, geroosterde aubergine (€7,50) zit helemaal volgespoten met hoisinsaus en misomayonaise: die bijten elkaar dood en van de aubergine proef je ook niks meer.

Zeewierchips
Dan de schol (€9), een flink stuk en perfect gebakken, die op de kaart staat met kikkererwten en antiboise. Die erwten zijn oké, maar de zetmeelachtige tomatensalsa lijkt regelrecht van de Casa Fiesta te komen en er is een halve zak zeewierchips over uitgestrooid: waarom zo slordig?

Best
De bloemkool in bruine boter is erg lekker, met kappertjes en kazige, gepekelde eidooier.

Minder

Zoete trekdrop bij de lekkere zalm, iets wat proeft als nachosaus bij de schol en honing op de tarte tatin: we komen bij Edel nog te veel
fouten tegen.

Opvallend

Edel huist in Het Sieraad, de voormalige ambachtsschool op de Postjesweg.

We hebben er kikkererwtenfriet bij besteld (€4) die doet denken aan Siciliaanse panelle, dus gefrituurde stukken pasta van kekermeel. Erg lekker.

Dan de desserts: de rabarber met aardbeien (€6) is zo bruin geworden dat we eerst denken dat we chocolademousse op ons bord hebben - het is ook niet echt meer het seizoen. De Baileys crème brulee (€7) is meer een soort flan, maar wel goed, zeker met het gemberijs.

We zien veel potentie voor dit moderne eetcafé, maar van wat we gegeten hebben, is te veel nog slordig, slecht doordacht en slecht doorgeproefd. Aantrekken geblazen.

Vorige Proefwerken:
Rosie's (8,5)

Wyers (7,5)
Le Restaurant (9+)

Welke restaurants in uw buurt kwamen aan bod in Proefwerk? Het Parool zette alle recensies sinds begin 2015 op de kaart. Klopt er iets niet? Is een restaurant inmiddels gesloten? Mail ons dan.

Lokaal Edel

Postjesweg 1, 1057 DT Amsterdam
ma-woe 10.00-00.00, do 10.00-01.00,
vr & za 10.00-03.00. zo 10.00-00.00 uur
020 799500
www.lokaaledel.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden