Proefwerk

East 57 (7,5)

Casa 400 zet in restaurant East 57 Amsterdamse producenten op een voetstuk. De studentenhap is uit de kunst, de desserts minder.

Hiske Verspille
Studentenbrandstof bij uitstek. Beeld Rink Hof
Studentenbrandstof bij uitstek.Beeld Rink Hof

'We maken excellente happen!' lees ik op het sandwichbord voor de deur. Dat belooft wat, denk ik terwijl ik mijn fiets op slot zet. Ik sta op het punt me in een studententerritorium te begeven, zo raar is het dus niet dat ze bij restaurant East 57 adverteren met hun daghappen; studentenbrandstof bij uitstek. Bij het weggaan zie ik dat ik verkeerd heb gekeken: er staat 'We make excellence happen.'

De verwarring tussen studentenjargon en jeukerige hotelspeak is veelzeggend, want Casa 400 is al sinds de jaren zestig zowel studentenhuis als hotel. Op de begane grond zitten de lobby, het restaurant, een winkel en een wijnbar, en overal komen we Amsterdamse producenten en leveranciers tegen. Zij worden weloverwogen op het schild gehesen, hartstikke leuk voor mensen die nieuw zijn in de stad. Kaas van Erik's deli aan het Beukenplein, charcuterie van Brandt & Levie, wijn van De Gouden Ton, zuur van De Leeuw, bier van Brouwerij 't IJ: het is verwerkt in gerechten en te koop in het winkeltje, en op het menu staat zelfs een kaartje waarop precies is te zien waar je de producenten zelf kunt opzoeken.

Excellente studentenhap
De inrichting van het restaurant is licht en fris met plantjes, de bediening is piepjong maar goed geïnstrueerd, net als de vrolijke sommelier die er duidelijk lol in heeft. Het menu is eenvoudig en toegankelijk, gericht op een gevarieerd publiek van zowel studenten als toeristen: er zijn wat soepen en salades, hippe vlees-, en vis- en vegaplanken om te delen, steaks, een burger en nog wat chiquere hoofdgerechten. De prijzen zijn alleszins redelijk, en dan zijn er dus ook nog die daghappen: een pasta met mosselen; asperges à la flamande en melanzane alla parmigiano, alledrie €12,95. Supersympathiek.

En laat ik eens met het beste nieuws te beginnen: die studentenhap van asperges die, ik zeg het nog maar eens, voor een luizige 12,95 euro geheel de uwe is, is inderdaad excellent. Vier prachtig dikke exemplaren met kleine krieltjes, een voorbeeldig gepocheerd eitje, goede ham die even is geweld in wat van de luxe foelie-boter-aspergebouillon en daarnaast een kannetje fantastische hollandaise.

Oké, het zijn eigenlijk geen asperges à la flamande (dat is met gehakt ei en peterselie) en het zijn er maar vier, maar hoort u ons klagen? Absoluut niet, en wat hollandaise betreft ben ik dan ook van de school 'Bij twijfel, altijd doen.'

Heftige schaaldierensmaak
Over alle andere gerechten hebben we wel iets te zeuren, maar alles is wel kraakvers en zo te zien met zorg bereid. Bij het goede brood met dips (€5,50) zit in de hummus nogal veel misplaatste gerookte peper, terwijl de baba ganoush juist iets rokerigs mist. De gigantische caesar salad (€7,95) die voor een kleine eter best als hoofdgerecht zou kunnen dienen, is smakelijk maar mist een beetje het punt van een echte caesar, met kappertjes, rauwe ham, keiharde, ijskoude eieren en chips van nori. Nu zijn we niet zulke ontzettende puristen op caesargebied (in de originele zat bijna niks), maar essentieel in de basis is wel die fabuleuze samenwerking van knapperige sla met ei (en dan vooral dooier), pittige ansjovis, parmezaan en knoflookcroutons, en dat missen we hier.

De skrei à la nage (€19,95) is een flink stuk op het vel gebakken kabeljauw (skrei is de naam van de migrerende, volwassen vis, gul die van de jonkies) die ligt in een grote plas dikke, bouillabaisse-achtige soep met kriel en peultjes. Een nage is echt iets veel lichtvoetigers dan dit (officieel de bouillon waarin de vis is gepocheerd; vis à la nage betekent vis aan de zwem) en de heftige schaaldierensmaak is ammonia-achtig en veel te stevig. De vis is bovendien iets te gaar. Beter bevalt het gekonfijte parelhoen (€15,95), een smakelijke (zij het een tikje droge) suprême met knapperig vel en smeuïge polenta. Er zou caponata bij zitten, maar dat is dit mengsel van courgette, ui en rode paprika absoluut niet: het Siciliaanse, zoetzure gerecht wordt op duizenden verschillende manieren gemaakt, maar wel altijd met aubergine.

Gebruik ander fruit!
De desserts zijn helaas nogal beroerd. De millefeuille met mango bestaat uit dikke lagen oudbakken bladerdeeg, met mangocoulis uit een pak in verschillende verschijningsvormen. Gebruik dan toch liever ander fruit! De trifle van peperkoek is echt mislukt: stukken snelle jelle in een glas met rare, rulle witte chocolademousse en een mierzoete aardbeiensaus met zwarte olijven. Geen pretje.

De kok holt zichzelf hier en daar een beetje voorbij, maar vooral de asperges hebben heel veel goedgemaakt.

Hiske Verspille Beeld Het Parool
Hiske VerspilleBeeld Het Parool
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden