Recensie

DWDD Pop-Up Museum geslaagd ondanks de ijdele gastconservatoren (***)

De opzet van het DWDD Pop-Up Museum is geslaagd: het publiek geniet van de verborgen rijkdommen van de Collectie Nederland. Beetje jammer dat de gastconservatoren zo ijdel zijn.

De ruimte in het Allard Pierson Museum ingericht door Cécile Narnix Beeld Olaf Kraak/ANP/Kippa

Het is druk in het Allard Pierson Museum. Opmerkelijk, want dit academische museum voor archeologie heeft weliswaar een mooie collectie en interessante tijdelijke tentoonstellingen, maar erg veel mensen komen daar meestal niet op af. Dit publiek komt dan ook niet in de eerste plaats voor voorwerpen uit het oude Egypte, Griekenland of Rome. Ze zijn enthousiast geworden door 'De wereld draait door'. Ter gelegenheid van het tienjarige bestaan heeft het programma een tentoonstelling georganiseerd in het Allard Pierson. Tien vaste gasten maakten ieder een keuze uit het depot van een Nederlands museum.

Deze gastconservatoren krijgen direct veel aandacht. Aan weerszijden van de entree naar de kassa zijn hun boeken en snuisterijen als handelswaar opgesteld. En in de plechtige gang met marmeren lambrisering die naar de zalen leidt, hangen grote banieren met hun portretten. Het is niet te hopen dat zij de hoofdpersonen van deze tentoonstelling zijn.

Schaamteloze ijdeltuiterij
Enkele gastcuratoren blijken inderdaad zo vol van zichzelf dat hun eigen mening steeds naar voren wordt geschoven. Nico Dijkshoorn schreef grappig bedoelde teksten bij de museumstukken die hij uitgekozen had. De teksten staan direct naast de kunstwerken, die daardoor gedegradeerd worden tot illustraties van Dijkshoorns spitsvondigheden.

Jasper Krabbé bakt ze nog bruiner. Hij koos een aantal schilderijen uit de jaren tachtig van neo-expressionistische schilders als Enzo Cucchi, Francesco Clemente en Julian Schnabel. Daarnaast vond hij het blijkbaar nodig een schilderij van zichzelf uit 2002 op te nemen. 'Geen idee meer hoe dit ding is ontstaan,' schrijft hij in een toelichting. Schaamteloze ijdeltuiterij.

Joost Zwagerman stelt zich nederiger en nieuwsgieriger op en geeft eerlijk toe dat hij nog nooit van Floris Verster (1861-1927) had gehoord, hoewel dit nogal een bekende naam is in de Nederlandse kunstgeschiedenis. Zwagerman vond het terecht jammer dat de schilderijen van Verster zo weinig te zien zijn en maakte een zaal met verstilde werken rondom die van Verster. Het uitgemergelde lichaam van Antoon Derkinderens 'De dode trompetter' uit 1883 hangt bij een foto van een New Yorks drugsslachtoffer uit 1972. Beide lijken liggen in een identieke pose. Hier leidt de conservator onze blik naar de kunstwerken in plaats van naar zichzelf.

Verborgen topwerken
De presentatie van Cécile Narinx doet wat de tentoonstelling belooft: onbekende werken uit een depot voor het voetlicht halen. Narinx maakte een presentatie van het vrijwel vergeten Nederlandse ontwerperscollectief Gill. Met verrassende vrouwenmode, schoenen die gemaakt zijn door rubber over een wollen sok te gieten en een rode pump met veren. Eén van de wanden hangt vol met knipsels, foto's en schetsen uit het eind van de jaren tachtig, begin jaren negentig, toen Gill actief was.

Ook de keuze van Jan Mulder pakt goed uit. Hij deed een greep uit het depot van het Groninger Museum, met veel werk uit de jaren tachtig. Het zijn niet allemaal topwerken, maar ze vormen een mooi eerbetoon aan Frans Haks, jarenlang de eigenzinnige directeur in Groningen.

De keuzes van Herman Pleij - middeleeuwse beelden uit het Catharijneconvent en Pieter van Vollenhoven - schilderijen en boeken met vogels uit het Rijksmuseum - zijn iets voorspelbaarder, hoewel het stuk voor stuk bijzondere werken zijn die goed gepresenteerd worden.

En het publiek smult ervan. Er wordt gepraat, gelachen, en hardop genoten. DWDD wilde het televisiepubliek laten kennismaken met de verborgen rijkdommen van de Collectie Nederland en die opzet is helemaal geslaagd.

DWDD Pop-Up Museum

Ons oordeel: ★★★☆☆
Waar: Allard Pierson Museum
Te zien: Tot en met 25 mei 2015
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden