PlusInterview

Douwe Bob brengt zijn eerste pure americana-album uit: ‘Ik speel ook een stuk zachter’

Zijn liefde voor traditionele Amerikaanse muziek is bekend, toch verschijnt nu pas het eerste pure americana-album van Douwe Bob (29). ‘Misschien moest ik eerst langs al die andere dingen om thuis te komen.’

Douwe Bob met hondje Tammy thuis op de Svalbard: ‘Het is wel echt mijn droomschip.’ Beeld Nosh Neneh
Douwe Bob met hondje Tammy thuis op de Svalbard: ‘Het is wel echt mijn droomschip.’Beeld Nosh Neneh

I went back to my ship,’ zingt Douwe Bob op zijn nieuwe ­album in Was It Just Me, een song over een gestrande relatie. Er is eventjes de neiging dat ship op te vatten als een diep symbool, maar de simpele verklaring is dat Douwe Bob tegenwoordig op een schip woont. Een schip om heel jaloers op te worden, zo mooi en stoer.

Aan de Sumatrakade ligt de Svalbard, die in 1936 van een scheepswerf in Bremerhaven rolde. Het schip heeft een lange geschiedenis in dienst van achtereenvolgens een Duits onderzoeksinstituut, een Noorse zeevaartschool en een Zweedse chartermaatschappij. In Amsterdam werd de Svalbard in 2014 omgebouwd tot woonschip met twee ‘boat & breakfasts’. Het staat allemaal op een informatiebordje op de walkant.

En nu is het dus van Douwe Bob. “Ik woonde hier al in de buurt en zag een bordje ‘te koop’ hangen. Zo simpel gaan de dingen soms,” zegt hij. “Maar het is wel echt mijn droomschip.”

De Oostelijke Eilanden bevallen hem goed. “Ik ben opgegroeid in De Pijp, maar ben echt verliefd geworden op dit gebied. Het is hier gewoon nog wat rauwer. Ik weet dat het allemaal niks voorstelt bij hoe het hier in de jaren tachtig was, maar je hebt hier aan de kade nog echt piraten, die ­vuren maken en zo.”

Hij is een trotse Amsterdammer, maar het nummer ­Amsterdam op het nieuwe album moeten we niet opvatten als een al te chauvinistische ode aan zijn geboortestad. “Een geboren Rotterdammer kan er gewoon naar luisteren, hoor. Amsterdam is in het nummer een metafoor voor thuiskomen.”

Countryzanger met Drents accent

Thuiskomen is een belangrijk thema op Born To Win, Born To Lose, het vijfde album van Douwe Bob. Dat uit zich ­onder meer in muziek die niettemin heel Amerikaans klinkt. Zijn liefde voor traditionele muziek uit de Verenigde Staten is bekend, maar zijn nieuwe album is pas zijn eerste pure americana-album. Hij weet zelf ook niet zo goed waarom het er niet eerder van was gekomen.

“Het hele Amerikaanse muzieklandschap komt aan bod. Ik doe country natuurlijk en bluegrass, maar ook gospel en blues. Er zit zelfs een mariachisong bij: Mexican Sun. Dit is het soort muziek waar ik mee ben opgegroeid. Misschien moest ik eerste langs al die andere dingen om thuis te ­komen.”

Born To Win, Born To Lose werd geproduceerd door ­Daniël Lohues, bekend geworden als de zanger van de groep Skik. “Als er iemand in Nederland iets weet van deze hoek van de muziek, dan is hij het. Hij is een echte countryzanger, met een Drents accent. We kenden elkaar helemaal niet, maar hadden binnen tien minuten een waanzinnige click.”

Goed is Lohues als producer volgens Douwe Bob vooral in weglaten. “Als jij me mijn gang laat gaan staat zo’n plaat vol met strijkers en blazers. Hij weet dat heel veel dingen dat helemaal niet nodig hebben. Mijn vriend Bertolf speelt pedalsteelgitaar op de plaat. Práchtig instrument en Bertolf is er echt heel goed op. Ik wil dan meteen dat hij dat in elk fokking nummer doet. Maar Daniël was streng en zei: ‘Dat doen we maar in twee nummers’.”

Hoe komt Lohues als Drent eigenlijk zo goed thuis in de country? “Ben je weleens in Drenthe geweest? Pick-uptrucks, Amerikaanse vlaggen, steakhouses; het is er net Texas. Ze identificeren zich met het zuiden van de Verenigde Staten, je ziet er ook vaak de rebel flag. Misschien omdat ze het gevoel hebben er in Nederland toch niet ­helemaal bij te horen.”

Kind in de snoepwinkel

Douwe Bob komt allerminst van het platteland, maar ook hij heeft zijn hart verpand aan country en aanverwante muziek. In het persbericht bij Born To Win, Born To Lose worden zijn leermeesters opgesomd: Kris Kristofferson, Merle Haggard, James Taylor, Jim Croce, Bob Dylan en The Eagles. Dat was de muziek die zijn vader, de vorig jaar overleden kunstenaar Simon Posthuma, thuis draaide?

“Hij zat ook wel in die hoek, maar ik heb zulke muziek vooral zelf ontdekt. Vergeet niet: ik ben van de Limewire-generatie, hè. Wij konden dingen downloaden, weet je wel. Ik tikte op de computer gewoon sixties, seventies, country of americana in en kreeg duizenden songs voorgeschoteld. Daar ben ik heel diep ingedoken. Koptelefoon op, een kind in de snoepwinkel. Zo heb ik mijn eigen smaak ontwikkeld. Op school waren vrienden met heel andere ­muziek bezig. Als ze zeiden: ‘Laat mij eens luisteren’, zette ik gauw een hiphopnummer op voor ik de koptelefoon doorgaf.”

‘Het zou best kunnen dat ik over vijf jaar gewoon een keiharde rockplaat wil maken.’ Beeld Nosh Neneh
‘Het zou best kunnen dat ik over vijf jaar gewoon een keiharde rockplaat wil maken.’Beeld Nosh Neneh

Born To Win, Born To Lose nam hij op met een geheel nieuwe band. Hoe verliep het afscheid met de band die hem tot nu toe begeleidde en waarmee hij in 2016 meedeed aan het Songfestival in Zweden? “De koek was op. Er is ook nooit gezegd dat dit voor altijd zou zijn. Op een gegeven moment voel je dat je uit elkaar groeit. Dan kun je er een wedstrijd van maken: wie houdt dit het langst vol? Maar ik heb gewoon de knoop doorgehakt. Tijd voor een frisse wind, weet je wel. De muzikanten met wie ik nu speel zijn ook een stuk jonger, wat meer van mijn eigen leeftijd.”

Met bassiste Nathalie Schaap heeft Douwe Bob voor het eerst een vrouw in zijn band. “Laatst hadden we een radio-optreden. Voor Nathalie was dat de eerste keer en ze vond het superspannend. Dat vind ik gaaf, het zijn niet van die ouwe rotten. Maar Nathalie zingt waanzinnig en is een ontzettend goede bassiste. Ze speelt contrabas, ja. En hoe vet is dat, een mooie meid op de contrabas?”

Komt zij met een akoestische bas wel boven de rest van de band uit? “We hebben met deze band nog maar weinig opgetreden natuurlijk, maar al wel heel veel gespeeld. En dat gaat prima. Ik speel ook een stuk zachter dan voorheen. Ook lekker wel, zo zonder oordopjes. Met de vorige band gingen we echt richting rock. Ik vind het nu fijn om het wat rustiger aan te doen, maar het zou best kunnen dat ik over vijf jaar gewoon een keiharde rockplaat wil ­maken.”

Hij wil ook nog even hebben gezegd dat het feit dat hij en zijn nieuwe band op een lager geluidsvolume spelen niet wil zeggen dat ze een soft bandje zijn. “We staan soms keihard te bluegrassen en gaan de zwaardere country zeker niet uit de weg.”

Aanvaring op de Waddenzee

Douwe Bobs liefde voor country spreekt ook uit de naam van zijn hond, een heel rustige en lieve shih tzu. Tammy heet het beestje, naar Tammy Wynette, de zangeres van countryklassieker Stand By Your Man. Het hele interview ligt het hondje braaf te soezen, wellicht slaperig gemaakt door het lichte deinen van de Svalbard op het water van het IJ.

Douwe Bob heeft nog een schip, het motorjacht Ellen, maar dat ligt even in Harlingen. Met de aanvaring die hij er onlangs mee had op de Waddenzee haalde hij zelfs Schuttevaer, vakblad voor de Nederlandse zee- en binnenvaart. “Ik was op weg van Harlingen naar Terschelling. Op zee werd het echt waanzinnig mistig, ik zag niets meer. De ­kapitein van het enorme vrachtschip dat me inhaalde zag blijkbaar ook niets meer, zelfs niet op de radar, want ik werd van achteren keihard geramd. Ik dacht echt dat ik om zou gaan.”

Dat had ook heel anders kunnen aflopen dus. Laconiek: “Dat was wel effe schrikken, ja.”

De Svalbard kan niet meer varen.

Douwe Bob: Born To Win, Born To Lose (Universal). Het album verschijnt komende vrijdag.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden