PlusDe klas in

Don’t stop me now, breek uit je bubbel!

Uitzonderlijke tijden in het onderwijs. Jocelyn Vreugdenhil volgt leerkrachten van basisscholen in Amsterdam. Deze week: groep 8, Noord.

null Beeld Inge Duiker
Beeld Inge Duiker

Voor de tiende keer op rij heeft de meester samen met zijn collega de eindvoorstelling van groep 8 geschreven. De afgelopen twee jaar geen musical, maar een digitale versie om op afstand te bekijken. En ze doen het niet alleen, want zeker in coronatijd was de hulp van collega’s en ouders ongekend. Van professionele cameramensen en ­editors tot grimeurs, iedereen kende wel iemand die tijd had en wilde helpen.

Het is eigenlijk gekkenwerk, zo’n productie, want de meesters zijn al sinds het begin van het schooljaar bezig. “Zit dit ook in ons takenpakket?” vragen ze weleens gekscherend aan elkaar.

De leraar van groep 8 heeft elk jaar drie rollen. “De eerste maanden ben ik schoolmeester, rond het school­keuzemoment ben ik ouder- en kindercoach, de laatste maanden regisseur van de eindmusical.”

Het creatieve proces begon zoals elk jaar met een benen-op-tafel-brainstorm-avond van de twee meesters. Normaal gesproken in de kroeg, maar nu aan de keukentafel. Er was al snel een idee ontstaan: iets met bubbels. Ze zaten tenslotte door corona al twee schooljaren in een bubbel. De vorm moest iets zijn tussen een film en een revueprogramma in. Ze kwamen uit bij een tv-programma met de titel Bubbels.

Na de vorm kwam de input van alle leerlingen van groep 8. Om ze enthousiast te krijgen – en vooral te houden – gelden elk jaar dezelfde regels. Er wordt alleen gepraat over wat de leerlingen leuk vinden en alle ideeën zijn goed. En iedereen doet mee en elk kind staat op het podium met tekst. Dit in navolging van het hart van de Bloem der Kennis, het onderwijsmodel van de school, dat bestaat uit ‘leren jezelf te presenteren’.

Het verdelen van de rollen was in goed overleg met de kinderen gegaan, zonder audities of concurrentiestrijd. De solo’s gingen naar de twee leerlingen die het wel aandurfden. “Ik kreeg kippenvel op mijn armen en tranen in mijn ogen tijdens de eerste repetitie in de klas.” De dag erna stonden er meerdere kinderen aan het bureau van de meester die eigenlijk ook wel een solo wilden. Want het bleek best stoer om alleen voor publiek te zingen en een groot applaus te krijgen.

Naast input voor de scènes en de liedteksten hebben de leerlingen ook muziek aangebracht. Enige restrictie: geen keiharde rapmuziek, maar liedjes waar de meesters een tekst op kunnen schrijven. Het slotlied was snel gekozen: Don’t Stop Me Now van Queen. Iedereen stapt uit zijn bubbel en gaat terug naar normaal.

Het weekend van de opnames, in een heuse studio op school, staat al maanden gepland. De première is de laatste woensdag voor de vakantie. Alleen de slotscène staat nog niet vast. Het plan is om het nummer van Queen buiten te filmen. In een straat in Noord, om de hoek van de school. Het zit helemaal in hun hoofd: de leerlingen lopen met paraplu’s en alles wordt van boven gefilmd met een drone. Dan dansen ze de brug over, zo de wijk uit. Als in: breek uit je bubbel en trek de wijde wereld in. Of dat in praktijk echt zo gaat uitpakken, moet blijken tijdens het filmen. “Elk jaar redden we het net. En denken we: volgend jaar beginnen we écht eerder.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden