Plus Film

Docu The Biggest Little Farm is een lesje idealisme

Filmmaker John Chester en zijn vrouw Molly verruilden Los Angeles voor een boerderij. Zijn documentaire daarover is optimistisch, maar ook gelikt.

John Chester, maker van The Biggest Little Farm: ‘De planeet waarop we ­leven, zal niet sterven.’

Kom daar nog maar eens om tegenwoordig: een klimaatdocu met een optimistische boodschap. The Biggest Little Farm van John Chester is die zeldzame film. Zowel de ­maker als zijn film is op een heel Amerikaanse manier hoopvol – een beetje gelikt, tegen het onuitstaanbare aan, en toch ook heel aanstekelijk.

The Biggest Little Farm is een verslag van acht jaren ploeteren door de filmmaker en zijn vrouw Molly, een chef en voedselblogger. Toen zij enkele jaren geleden hun appartement in Los Angeles uit werden gezet, ­besloot het stel een jeugddroom waar te maken: een eigen boerderij – en dan geen megastallen of monocultuur, maar zo’n boerderij uit een prentenboek voor kinderen, met overal rondscharrelende dieren en alle soorten groente en fruit waarmee Molly ooit zou willen koken. ­Alles biodynamisch, in innige samenspraak met de ­natuur.

Het had letterlijk en figuurlijk heel wat voeten in de aarde, maar acht jaar later is het ze gelukt. Precies daarom was het voor Chester belangrijk om zijn optimisme met de wereld te delen, vertelde de regisseur op het afgelopen filmfestival van Berlijn, waar zijn film in het programma voor Culinaire Cinema draaide. “De planeet waarop we ­leven, zal niet sterven. Wat op het spel staat is de leefbaarheid van die planeet voor ons mensen. Wat wij op de boerderij zagen, is de enorme veerkracht en zelfhelende potentie van de natuur. Dat is enorm hoopvol en het is echt.”

Modder

Voor sommigen is dat misschien een open deur, maar ­volgens Chester is het hard nodig dat we die les van de ­natuur maatschappelijk veel breder gaan leren. “Waarschijnlijk weten we meer van het oppervlak van de maan dan van de bovenste halve meter van ons aardoppervlak, terwijl daar álles gebeurt. Die toplaag is de grote alchemist van het leven – het zet alles wat sterft weer om in ­leven. Dat doet het al miljarden jaren en wij noemen dat oneerbiedig ‘modder’!”

Het is precies die toplaag waarmee John en Molly als eerste aan de slag gaan op hun flinke stuk grond op enkele tientallen kilometers van Los Angeles. Daarin worden ze bijgestaan door de derde hoofdpersoon van de film: biodiversiteitsdeskundige Alan York. Hij houdt het stel kalm als hun aanpak niet direct resultaat oplevert en tekent uit dat het minstens vijf jaar gaat duren voordat hun inspanningen resultaat zullen hebben. Hij krijgt gelijk.

Overigens moet voor dat optimisme van de film de ­nuance weleens wijken. The Biggest Little Farm is frustrerend vaag over de praktische kant van dit boerenbedrijf. Hoeveel dat allemaal heeft gekost bijvoorbeeld – niet ­alleen het land, maar ook de immense hoeveelheid werk die er verzet is – blijft onduidelijk. Ook de vraag waar een onafhankelijk filmmaker en een chef-kok die ongetwijfeld astronomische som geld vandaan haalden, blijft onbeantwoord.

The Biggest Little Farm is dan ook geen praktische handleiding, maar wil vooral laten zien dat het kán, dat de biodiversiteit die de mensheid in rap tempo om zeep aan het helpen is, kan terugkeren als we onze destructieve neigingen anders weten te kanaliseren.

Coyote

De grote les daarbij is dat alle problemen die de natuur opwerpt alleen vanuit ons menselijke perspectief pro­blemen zijn. Dat besef daalt bij Chester in als hij zich ­gedwongen ziet een coyote af te schieten die zijn kippen opvreet, hoewel hij had gezworen geen dieren te doden op zijn boerderij.

Het is nog altijd een pijnlijke herinnering. “In eerste ­instantie wilde ik ook absoluut niet dat iemand die beelden ooit te zien zou krijgen,” zegt de regisseur met een ­grimas. “Het heeft me drie jaar gekost om in te zien hoe ­belangrijk dat moment was. Het is het kantelpunt – daar realiseren we ons pas echt dat we niet boven dit ecosysteem staan, maar er onderdeel van zijn, met al het goede én het slechte.”

Pas daarna zag Chester het licht: toen het hem lukte de coyotes weg te houden bij zijn kippenrennen, gingen de roofdieren achter de grondeekhoorns aan die zijn boomgaarden aan gort woelden. “Alles heeft zijn doel,” concludeert hij. “Als je daar oog voor hebt, kan het in je voordeel werken.”

The Biggest Little Farm

Regie John Chester
Te zien in De Balie, Cinecenter, City, FC Hyena, Filmhallen, Het Ketelhuis, The Movies, Rialto, Studio K

Het varken en de haan

Al ver voordat Chester er überhaupt over nadacht een film over zijn ervaringen op de boerderij te maken, was hij aan het filmen. Om het proces vast te leggen, maar ook voor een reeks korte filmpjes voor Oprah Winfreys zingevings­programma SuperSoul Sunday. Die serie draaide niet om de complexiteit van de natuur, maar vertelde vrolijke verhaaltjes over de dieren op de boerderij. Sommige daarvan spelen nu ook in The Biggest Little Farm een hoofdrol, met speciale vermelding voor het goedmoedige varken Emma en haar beste vriend, de verstoten haan Greasy.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden