PlusHet jaar van

Docent Thijs Roovers zei tegen het bestuur: ‘Zet me op een school waar het écht nodig is’

Basisschooldocent Thijs Roovers: ‘Deze kinderen hebben al zo veel achterstand opgelopen, nog meer kun je ze niet aandoen.’ Beeld Nosh Neneh
Basisschooldocent Thijs Roovers: ‘Deze kinderen hebben al zo veel achterstand opgelopen, nog meer kun je ze niet aandoen.’Beeld Nosh Neneh

Na een bijeenkomst over het grote lerarentekort in de stad stapte basisschooldocent Thijs Roovers (42) in de coronacrisis over naar een school in Bos en Lommer. ‘Je ziet ze denken: eerst maar eens kijken of deze wél blijft.’

Het jaar van

Tweede aflevering van de interviewserie Het jaar van, waarin markante Amsterdammers terugblikken op hun 2020. Lees hier de eerste aflevering terug.

Een week extra kerstvakantie? Thijs Roovers, groep 7-docent op de Tijl Uilenspiegelschool in Bos en Lommer, hoopte vurig dat die er niet zou komen. En niet omdat hij zelf niet moe is, want dat is hij na al die maanden corona-onderwijs wel – net als zijn collega’s. “Maar aan dat soort argumenten hebben mijn leerlingen niks.” Helaas kondigde het kabinet maandag aan dat alle scholen vanaf woensdag weer over moeten op afstandsonderwijs, in ieder geval tot 19 januari.

“Mijn kinderen hebben vorig jaar al zoveel achterstand opgelopen, nog meer kun je ze gewoon niet aandoen,” zegt Roovers. Hij heeft het over de leerlingen in zijn groep 7, grotendeels met een niet-westerse achtergrond. En over de duizenden vergelijkbare leerlingen in Amsterdam, die niet allemaal ouders hebben die ze in tijden van thuisonderwijs helpen met extra bijles. Die moeilijk te bereiken zijn en snel uit beeld raken, zelfs als school gewoon doorgaat. “Het kost ongelooflijk veel tijd om die achterstand weer in te lopen. De spagaat vind ik lastig, het gaat wel om hun toekomst.”

U stapte dit jaar over naar een nieuwe school.

“In januari was ik op een bijeenkomst over het lerarentekort in Amsterdam. Daar werd precies uitgesplitst in welke wijken en op welke scholen het tekort het grootst is. Dat was in grote lijnen geen verrassing, maar toch kwam ik met ­tranen in mijn ogen uit die bijeenkomst.”

U werkte op dat moment al jaren op een school, de ­Leonardo da Vincischool in West, die veel minder last heeft van het lerarentekort.

“Na die bijeenkomst voelde ik heel sterk: ik kan eigenlijk niet op een school blijven werken waar het zo prima in orde is, ik ben ergens anders nodig. Ik vond mezelf daar ook wel lui in, gemakzuchtig dat ik er niet eerder over had nagedacht. Toen heb ik tegen ons bestuur gezegd: zet me maar in op een school waar het écht nodig is. Zo kwam ik terecht op een school bij mij om de hoek, die veel moeite had om nieuwe mensen aan te trekken. Je kunt eindeloos over dit probleem blijven praten, maar uiteindelijk moet je een concrete stap nemen.”

Uw nieuwe school, de Tijl Uilenspiegelschool, staat in de wijk waar u zelf al jaren woont.

“Nog wel, ja, maar over pakweg een half jaar ga ik naar Zaandam verhuizen. Nu woon ik met mijn vriendin en zoon van tien in een appartement van 50 vierkante meter. We hadden al langer het plan om iets groters te zoeken, maar door de coronacrisis is dat in een stroomversnelling ­gekomen. We hebben het gezellig, maar met een zoon die gaat puberen en ook weleens wat meer privacy wil, is het gewoon te klein. We hebben nog wel even in Amsterdam gekeken, maar zagen meteen dat dat niet ging ­lukken.”

Het is het bekende verhaal: de leraar die door een tekort aan geschikte woningen de stad uit gaat.

“Ja, en dat vind ik heel erg. Nu kom ik mijn leerlingen tegen in de supermarkt, en ik weet wat speelt in de wijk waar ik lesgeef omdat ik er zelf woon. Een leraar heeft buiten de lesuren om ook een functie in de maatschappij, ik wil dat mijn leerlingen en hun ouders weten dat ze me op straat kunnen aanspreken voor een praatje. Dat verlies ik straks. Hetzelfde geldt trouwens ook voor zorgmedewerkers en politieagenten; die beroepen zijn het cement van de samenleving. Wat gebeurt er als die straks allemaal de wijk uit trekken omdat er geen woningen zijn?”

Begin 2020 richtte u samen met collega Jan van de Ven het Lerarencollectief op.

“We misten een beroepsorganisatie voor docenten, een soort gilde dat zich bezighoudt met de inhoud van het onderwijs. Om ervoor te zorgen dat wat de politiek bedenkt, ook wordt afgestemd met de leraar. Zo hadden wij begin maart bijvoorbeeld al heel snel door dat het door alle maatregelen en ziekmeldingen niet langer werkbaar was voor docenten. We doen veel aan informatievoorziening: onze filmpjes over hoe je afstandsonderwijs geeft zijn een kwart miljoen keer bekeken.”

Begint de vermoeidheid intussen al toe te slaan bij docenten?

“Ja, ik merk het bij mezelf ook. Ik klaag niet, maar ik voel het wel: ik ben nu zo moe als ik normaal vlak voor de zomervakantie ben, aan het eind van het schooljaar. Dat schakelen tussen online en fysiek onderwijs, elke week andere collega’s en leerlingen die in quarantaine moeten, wat doen we met de studiedagen…”

Maakt u zich zorgen om corona-achterstanden bij uw eigen leerlingen?

“Ja, heel erg. Aan een deel van de stof van vorig jaar zijn ze niet toegekomen, of het is niet blijven hangen. Kijk, de kinderen van mijn oude school kreeg ik tijdens de lockdown allemaal wel te pakken, ze hadden meestal ook ouders die ze ondersteunen. Bij de leerlingen die ik nu heb, is de thuissituatie soms heel anders; er is thuis minder rust en begeleiding. Voor deze groep kinderen, die relatief weinig hulp vanuit huis krijgt, heeft het afstandsonderwijs de grootste gevolgen. En dat werkt door in hun positie later in de samenleving.”

Ziet u grote verschillen tussen uw oude en nieuwe klas?

“Ja en nee. Mijn vorige school, de Leonardo da Vincischool in de Da Costabuurt, is net zoals de buurt in de loop der jaren steeds witter geworden. De leerlingen die ik nu lesgeef hebben vaak ouders met een Marokkaanse, Turkse of Egyptische achtergrond. Maar uiteindelijk zijn alle kinderen hetzelfde: qua enthousiasme, motivatie, groepsdynamiek. Het maakt ze niet uit met wie ze spelen. En wanneer komen kinderen met verschillende achtergronden elkaar nu nog tegen als dat niet op de basisschool gebeurt? Het zou mooi zijn als we op die ­leeftijd al van elkaar kunnen leren.”

Hoe gaat het nu met uw klas?

“Het kostte me veel tijd om vertrouwen te kweken. Dat is niet zo gek: ze hebben in groep 5 volgens mij wel zes verschillende docenten gehad. Je ziet ze denken: eerst maar eens zien of deze wél blijft. Maar op een gegeven moment laten ze die muur zakken, en dan kun je aan de slag. De klas scoorde relatief laag op begrijpend lezen; als ze dan voorlezen uit Kruistocht in spijkerbroek en je ziet hoe trots ze zijn dat dat lukt – dat ontroert me. Als dat mijn ­bijdrage is aan een betere samenleving, al is het maar één klas, dan geeft dat heel veel voldoening.”

Terugblik 2020

Hoogtepunt “Het enthousiasme van de leerlingen in mijn klas, nadat ze samen hun eerste literaire boek hadden uitgelezen.”

Dieptepunt “In januari, toen bleek hoe oneerlijk het lerarentekort is ­verdeeld over Amsterdam. Daar heb ik echt om gehuild.”

Persoon van het jaar “Merel van Vroonhoven. Zij was voorzitter van de Autoriteit Financiële Markten, maar ze besloot de pabo te gaan doen en doet daarnaast onderzoek naar het lerarentekort. Haar enorme ­bevlogenheid, kundigheid en liefde voor het vak hebben een onuitwisbare indruk op me gemaakt.”

Wat zal u het meeste bijblijven? “Het besef dat we écht niet zonder zorg, onderwijs en politie kunnen, hoe kostbaar dat cement voor onze samenleving is.”

Wat hoopt u in 2021 niet meer terug te zien? “Onderadvisering van achtstegroepers, dat moet nu echt de wereld uit.”

Thijs Roovers

18 augustus 1978, Rotterdam

1996 Havo op het Lorentz Lyceum in Arnhem
2004 Verhuisd naar Amsterdam, werk als matroos op een charterschip
2008-2012 Pabo aan de HvA
2008-2020 Docent en ict-coördinator op de Leonardo da Vincischool
2014-2016 Master of education aan de HvA
2017 Oprichting PO in Actie
2019 Oprichting het Leraren­collectief
2019 Genomineerd voor Leraar van het jaar 2019 (categorie primair onderwijs) door Nationale Onderwijs Tentoonstelling
2020 Docent groep 7 op Tijl Uilenspiegelschool in Bos en Lommer

Thijs Roovers woont samen met zijn vriendin en zoon (10) in Bos en Lommer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden