PlusProefwerk XL

Dit zijn de 12 restaurants van Centraal Station

In de splinternieuwe IJhal van het Centraal Station is een glanzende horecatrein gearriveerd, met een hele rij restaurants. Hiske Versprille test ze alle twaalf en eet er best lekkere dingen; maar veel zaken moeten nog op stoom komen.

'De vloeren, de muur, de pilaren: alles is een en al galm, glans en glas'Beeld Martin Dijkstra

De nieuwe achterkant van CS heeft wel iets van een uitvergrote weergave van de binnenstad als geheel. Waar je vroeger moest slalommen om de hoeren, junks en gas gevende auto's te ontwijken, kun je je nu vooral kuierend tegoed doen aan - tja, waaraan eigenlijk niet?

Van noedelsoep tot flammkuchen, van zeevruchtenplateaus tot döner kebab zijn in dit stuk station te vinden, alles natuurlijk rijkelijk bevochtigd met sloten dure koffie, lokaal bier en gezouten karamel.

Net zoals je deze indrukwekkende horecatrein niet met goed fatsoen een 'stationsrestauratie' kunt noemen, luistert de hele IJhal beter naar de naam 'terminal' dan naar 'stationshal'. De vloeren, de muur, de pilaren: alles is een en al galm, glans en glas.

Het heeft iets anoniems en stijlvols, op die wereldwijd toegepaste generiek chique wijze van luchthavens, zo ingericht dat je als reiziger zo min mogelijk wordt herinnerd aan waar je je eigenlijk bevindt.

Prachtig uitzicht
Maar natuurlijk weten we wel waar we zijn; we horen immers om de haverklap het vriendelijk doch besliste 'dámes... en hé-ren' van de omroepinstallatie en het zachte schijnsel van de gele dienstregelingsborden kaatst in de vloer en in de spiegelende pilaren.

Bovendien - en dit maakt de IJhal wel degelijk weloverwogen Amsterdams - kijken we dwars door de achterkant van het station over het IJ, want de hele noordkant van het station is transparant gemaakt. Vanuit de hal en vanuit de restaurants heb je een prachtig uitzicht over de ponten die voorbij ploegen, de felverlichte A'DAM Toren en filmmuseum Eye.

De horecazaken, die het kwart miljoen mensen die hier dagelijks passeren moeten verleiden tot de betere stationsconsumptie, zijn in eenzelfde stijl opgebouwd: met vanaf de promenade een compleet glazen pui met glanzend zwart en alleen het logo bescheiden in wit.

We beoordeelden de nieuwe zaken aan de noordkant van het Centraal Station van oost naar west. De Starbucks ruilden we in voor de Salsa Shop, net om het hoekje in de westtunnel.

Er is duidelijk heel diep nagedacht over hoe je twaalf heel verschillende restaurants naast elkaar zet zonder de boel er rommelig uit te laten zien. 'Wat u ook doet, we willen géén tweede Damrak' - ik hoor het de opdrachtgever bijna fluisteren tegen de ontwerper. 'Het moet fris en stijlvol zijn. Denk: anti-Damrak!'

Veilige keuze
Ook de interieurs van de restaurants ­lijken met hun vele kale lichtpeertjes, zwarte open plafonds, krukjes, krijtborden en tegeltjeswanden enigszins op elkaar afgestemd. Maar dat kan ook gewoon komen doordat die heersende licht ruige, licht ambachtelijke horeca-inrichting momenteel door de hele stad heen nogal dominant is.

Hoewel hier duidelijk voor meer diversiteit en restaurantervaring is gekozen dan bij de geijkte NS-merken als Julia's, Smullers, Starbucks en Albert Heijn2go, is er wel alleen met bestaande (keten)restaurants in zee gegaan.

Een veilige keuze gezien de dure locatie en de grootte van de restaurants, maar ik vind het ook wel een beetje jammer dat daarbij niet iets dichter bij huis is gezocht.

Niet alles hoeft altijd kleinschalig, duur en lokaal, maar waarom kiezen voor Belgische burgers, Amerikaanse koffie en kebab uit Beverwijk als we in Amsterdam ook Burgermeesters, Coffee Company's en Leeman hebben? Zo'n prachtig uitzicht verdient bijbehorende producenten.

Niet helemaal vers
Hoewel we niks wereldschokkends treffen, komen we best een aantal vrij fijne gerechten tegen. Zo serveert het sympathieke Saigon Càphê een prima pho, en de naastgelegen visbar heel behoorlijke fish & chips. We zijn gecharmeerd van het snelle saté- en het Mexicaanse concept, en vinden het gezellig bij het schnitzelrestaurant en het biercafé.

'In veel van de zaken is er een heleboel ruimte voor verbetering'Beeld Martin Dijkstra

Een andere meevaller over de hele linie: het personeel is in vrijwel alle zaken uiterst vriendelijk en behulpzaam. Zeker in zo'n anonieme omgeving als het station, waar je misschien ook nog net je trein hebt gemist, kan een lief woord van degene die je bord neerzet alles uitmaken.

Maar in veel van de zaken is er ook nog, zoals dat heet, een heleboel ruimte voor verbetering. Naast een vrij groot aantal saaie gerechten, komen we ook dingen tegen die echt niet lekker zijn.

Voor wie?
Ik denk dat dit ook te maken heeft met de lage bezettingsgraad. In de weekends zijn de restaurants redelijk vol, maar op de dinsdagavond dat wij in de restaurants plaatsnemen is het op de meeste locaties nog zorgwekkend leeg.

Zeker in de zaken die een grote kaart voeren, vormt dit echt een risico voor de kwaliteit. Een grote zaak moet immers ook een flinke voorraad bijhouden. Inderdaad komen we een aantal producten tegen die niet meer helemaal vers zijn: een burger die naar muf varken smaakt, vieze sushi van voor het weekend.

Bovenal vragen we ons af voor wie deze restaurants nou precies zijn bedoeld. Voor snelle stationshappen zijn ze duidelijk te restaurantachtig, maar om echt als bestemming te dienen is de kwaliteit over het algemeen niet hoog genoeg.

Saté Ajamm Kacang van de SatébarBeeld Rink Hof

Satébar: 7,5

Deze zaak met Indisch fastfood is nogal steriel en wachtkamerachtig ingericht ­- duidelijk geen plek om je geliefde ten ­huwelijk te vragen - en voert een beknopte kaart met saté (kip en lam), een paar stoofgerechten en rijst.

De gemarineerde spiesjes van semiblije Tante Doorkip worden bereid op een elektrische grill, die in ons geval ook nog niet helemaal heet lijkt; je mist zo niet alleen de fijne smaak van houtskool, maar ook de hoge stralings- en conductiehitte die nodig is om het vlees dat lekkere geroosterde smaakje en grillpatroon te geven. Jammer, want de marinade is oké.

De komkommeratjar en pindasaus zijn allebei vers en prima, en de sappige kippendij in pittige boemboe met veel ­citroengras is lekker. De prijzen zijn uitstekend.

Saté ayam €5,50
Ayam setan €5,95

Fish and Chips van Fishbar SaltzerBeeld Rink Hof

Fishbar Saltzer: 7,5

Niks zo onheilspellend als een leeg visrestaurant, zeker als het ook nog een grote menukaart heeft. Hoe lang liggen al die oesters, kreeften en pokébowls al te wachten op eters, is de vraag die zich dan opdringt. Maar Saltzer blijkt best een leuke zaak.

De dame die ons bedient is allerhartelijkst en hulpvaardig en de fish & chips van heek - die als kibbeling wordt gefrituurd in plaats van als filet - is prima, net als de frites en de gul bijgeleverde sausjes en bijgerechten: mushy peas en coleslaw, huisgemaakte mayonaise en remouladesaus.

Het is voor de prijs ook een enorme portie, trouwens. De Thaise viskoekjes, een soort surimibitterballen, vallen minder in de smaak. En u doet er goed aan weg te blijven van de even goedkope als bochtige huiswijn.

Thaise viskoekjes €8
Fish & chips van heek €9,75

Classic Pho en Summer Rolls van Saigon CàphêBeeld Rink Hof

Saigon Càphê: 8

Dit is de derde locatie van dit Vietnamese restaurant, na de Leidsestraat en het Gelderlandplein. We zijn verrast door de kwaliteit van de pho - runderbouillon met platte rijstnoedels, je zegt fuh.

De bouillon is kruidig van specerijen en peper, hartig van gebrande botten. Je krijgt er een bordje rauwe taugé, verse kruiden en peper bij, en de soep is rijkgevuld met fijngedraaide gehaktballetjes, brisket, pens en rauw rundvlees, al is dat laatste te dun ­gesneden.

Ook de loempia - rauwe groenten en kruiden, rijstvermicelli, ­garnaal en varkensvlees gerold in een rijstvelletje - is vers en oké. Fijn dat dit hier zit, want noedelsoep is de uitgelezen remedie voor ­stationsmalaise door gemiste treinen of vertrekkende geliefden.

Goi Cuon Dac Biet €6,50
Pho Dac Biet €13,50

Kleine Sushicombo van Kyoto SushiBeeld Rink Hof

Kyoto Sushi: 5-

Waar we bij de visbar bang voor waren ­gebeurt ons in dit (volledig lege) sushi­restaurant. We krijgen de vieste sushi ooit, met taai zeewier en rijst die mysterieus ­genoeg tegelijkertijd te gaar en te hard is.

Op het bord drie zalm- en komkommermaki, een soort california roll in vet, taai broodkruim, nigiri sushi met oude surimi en lubberige omelet. De spiesjes zijn iets beter, al vinden we op de kip stukjes aangebrand vlees van een vuile grill. Er ligt een citroentje bij dat zo lang geleden is gesneden dat het bijna gemummificeerd is.

Kleine set sushi €11
Spiesjes: ossentong €3,50, aubergine €1,70, kipvleugel €2

Emmentaler Burger met Maiskolf van de BurgerijBeeld Rink Hof

Burgerij: 5

'Most likely the best burgers you will ever taste,' is het motto van deze Belgische keten die werd opgezet door een ex-profvoetballer. De zaak, waar het best druk is, heeft een licht hipsterige uitstraling, en een kaart met verschillende vlees-, vis- en vegaburgers.

Wij kiezen er een met rundvlees en een klein percentage varken, ­emmentalerkaas, rode ui en tomaat. Het valt vies tegen. Hoewel het broodje prima is en het garnituur vers, is de burger droog en muf - hij smaakt zelfs een beetje naar oud, kleverig varkensvlees. De maiskolf is prima - stom dat je er zo'n truttig kuipje boter bij krijgt - en met de salade is ook weinig mis.

Matterhorn Cheezy burger €10
Maiskolf, groene salade €3, €3,50

WUSH (Wurst Und Schnitzel House): 7

Voor joviale bediening en gigantische porties vlees moet u bij deze Duitse zaak zijn; er klinkt Ich bin wie du en het bier komt in grote glazen. Op de kaart zien we allerlei combinaties als schnitzels met hollandaisesaus en uien, met ham, kaas en ananas en zelfs met pindasaus, kroepoek en ­gebakken uien.

In de combideal kiezen we voor de normale (varkens)­schnitzel en een currywurst. De schnitzel is gefrituurd en iets te dik, maar smaakt oké. Dan krijgen we een obsceen grote worst met currysaus - de worst is licht en fijngedraaid; de currysaus is overheersend maar lekker. De aardappelsalade is te zoet. Er zitten hier alleen mannen.

Combinatiedeal 'the big hunger': curryworst & schnitzel, aardappelsalade, zuurkool €18,95

Pasta carbonara van Julia'sBeeld Rink Hof

Julia's: 5

Ik wil eerst een bekentenis doen: ik vond Julia's (een Italiaansig fastfoodconcept van de NS) al voor ik er ooit iets had ­gegeten het toppunt van culinaire ­armoede. Hele stationshallen ruiken ­tegenwoordig naar overgare macaroni in gesteriliseerde melk: getver.

Ik ben geen purist, maar wie pasta in een doosje met cola ernaast een 'Echte Italiaanse Combi' heeft genoemd, verdient wat mij betreft een paardenhoofd in zijn bed. Dat gezegd hebbende: de pasta carbonara smaakt iets minder vies dan hij ruikt.

Toch is de pasta broos en pappig en heeft de slagroomachtige kaaskledder waar hij in ligt niets te maken met de weelderige eigeelsaus die carbonara hoort te zijn. Er zitten bosuitjes op. I rest my case.

Pasta carbonara €8

EXki: 6-

Zaten bij WUSH alleen mannen, bij EXki zitten louter vrouwen. Opnieuw een Belgische keten, die wederom enorm ambachtelijk oogt. EXki ('nature's kitchen') laat zich voorstaan op z'n gezonde, duurzame ­aanbod, met veel groenten en minder ­suiker.

Wij zien vooral heel erg veel gebak, maar er zijn inderdaad ook salades. De dagspecialiteit, gegratineerde witlof, is ­helemáál niet lekker: de groente ligt als een natte substantie onder in het spanen bakje, daarop wat fliebers ham, kaas met gevriesdroogde kruiden die hard en taai zijn geworden. De taart, met romige rijstvulling en knapperige karamel, is goed (zij het verre van gezond).

Tarte artisinale met rijst €4,25
Gegratineerde witlof met ham en oude kaas €6,95

Döner Company: 7

Het is wat het is. The Döner Company, een draaivleesimperium van twee Turkse broers uit Beverwijk, serveert in een noodtempo Turkse pizza's, broodjes kebab en kapsalons. Het vlees smaakt naar zoute bouillon en komijn, het broodje is licht ­getoast (meer een wollig kadetje dan een pitabroodje) en je krijgt er ijsbergsla, tomaat, komkommer en ui bij.

Het geheel wordt kwistig bespoten met sambal en overzoete emmerknoflooksaus. Dat vind ik altijd jammer bij kebabzaken, omdat ze zich met goede saus echt zouden kunnen onderscheiden.

Broodje kipdöner met alles €4,50

Taco's Barbacao van de Salsa ShopBeeld Rink Hof

Salsa Shop: 7,5

Beter goed gejat dan slecht bedacht: dit duidelijk op het Amerikaanse Chipotle gestoelde concept werkt gewoon als een tierelier. Je kiest een burrito, taco's of salade en laat die vullen naar wens.

Alledrie de vleessoorten zijn smakelijk en ook de salsa's (gerookte peper/ananas; salsa verde; pittige habañero) zijn vers en prima. De bloemtortilla's kunnen trouwens wel beter, en de nogal nurkse serveerster spuit de hele boel zonder te vragen onder de zure room en kaas - voorkom dat, want het is zonde van de goede vulling.

3 taco's met carnitas, barbacoa, chicken en salsa's €8,95

Wagamama: 5

Wagamama is een wereldwijde, Britse keten met snel Aziatisch eten. Je kijkt uit op de grote open keuken en het is er druk. De bediening is knap en zelfverzekerd. Het eten, behoorlijk aan de prijs, valt tegen: slappe, karig gevulde gyoza's met bittere, aangebrande stukjes aan de kant waarop ze in de pan hebben gelegen.

Zelfs de ramen (Japanse noedelsoep), waar Wagamama beroemd mee is geworden, bevalt niet: de shortrib is droog en smaakloos, de kippenbouillon smaakt alleen maar zout en stort dan in een smaakloze diepte en de noedels zijn niet lekker chewy, maar vallen in de mond uit elkaar. Verder ligt de kom vol nog rauwe spinazie, dikke plakken ­geoxideerde rode ui en wortel. We laten het staan.

Chicken gyoza €5,95
Short rib ramen €16,50

Zie ook: CS lijkt op een snackbar met af en toe een trein [+]

De 12 nieuwe restaurants in CSBeeld Jorris Verboon
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden