Recensie

Die lefgozers van De Jeugd zijn toch niet volwassen geworden? (***)

Watskebeurt? Manon, het vijfde album van De Jeugd van Tegenwoordig, heeft een onbeschaamd romantische toon. Dit zijn sentimenten die je van Typhoon verwacht, maar niet van vier Amsterdamse lefgozers.

De Jeugd van Tegenwoordig met Willie Wartaal, Faberyayo, Vjèze Fur (allemaal tweemaal) en Bas Bron (in het midden).Beeld Carlijn Jacobs

We zijn ruim op de helft van het nieuwe De Jeugd van Tegenwoordigalbum als we Faberyayo omfloerst horen zingen: 'Ik ben een klein kind, verkleed als volwassen man, die het nieuws niet durft te volgen en die bang is voor de krant (...) Vroeger was de toekomst iets als het beloofde land, maar nu is het dan nu en heel de mensheid staat in brand. Uitslaande vlammen van malaise, angst en haat. Het is nog maar de vraag of er iets overblijven gaat.'

De geoefende DJvT-luisteraar beluistert Yayo's woorden met een zekere argwaan. Waar zit de dubbele bodem? Wanneer krijgt het nummer een sarcastische wending waarmee de moderne, angsthazige mediaconsument op de hak wordt genomen? Maar niks. Geen stemmetjes, lepe terzijdes of Jeugdige taalgrappen.

Pepijn 'Faberyayo' Lanen, dit jaar vader geworden van een zoon, klinkt in het veelzeggend getitelde Futurophobia bloedserieus. In het refrein ontpopt het nummer zich zelfs tot een al even oprechte ode aan zijn vrouw. Wat zullen we nou beleven? Of beter: watskebeurt?

Dit zijn sentimenten die je van Typhoon verwacht, of van een vroegoude treurwilg als Maaike Ouboter. Maar niet van de vier Amsterdamse lefgozers die de ironie en het absurdisme op olympisch niveau beheersen. De Jeugd zal toch niet, ehm... volwassen zijn geworden?

Vijf jaar geleden gingen Lanen, Vjèze Fur (Freddie Trathlener), Willie Wartaal (Ollicio Locadia) en Bas Bron op Zo Volwassen, Zo Beleefd schaterlachend met dat idee aan de haal. Toen werd er nog gekscherend gerapt over de middelbare geneugten van meubelboulevard, internetbankieren en espresso.

Maar nu lijkt het ernst. De Jeugd - het kan niemand zijn ontgaan - bestaat tien jaar en vierde dat lustrum met een serie concerten, onder andere in de HMH, en een koffietafelboek waarin WiWa's piemeltekeningen voor de eeuwigheid zijn vastgelegd. Dat het viertal het zolang uit zou houden was beslist geen uitgemaakte zaak, getuige ook de geuzennaam 'eeuwige eendagsvliegen'.

Eeuwig puberen
Maar aan de vooravond van een tweede decennium moet de Jeugd besloten hebben dat je niet eeuwig kunt puberen. Het titelnummer van het vijfde album, Manon, is weliswaar weer een ouderwetse JvT-kraker vol met stalen smoel gebrachte one­liners, maar je kunt je toch niet aan de indruk onttrekken dat hier afscheid wordt genomen van de oude Jeugd. Zo wordt er meer gezongen dan gerapt en wordt het album gekenmerkt door een onbeschaamd romantische toon.

Op de zalvende R&B van, jawel, Lente In Bed ontpopt WiWa zich tot de R. Kelly van Noord. Bas Bron, als altijd verantwoordelijk voor de muziek, kleurt een en ander subtiel in met een kabbelend pianomotief en met autotune bijgevijlde koortjes.

En op BPM69 croont Vjèze met zijn beste slaapkamerstem dat hij er in bed dit keer de tijd voor neemt. Want, zo zingt hij een paar nummers later: 'Ik was een klootzak, tot ik jou zag.' De heren hebben op Broertje, Ik Heb Je zelfs warme woorden voor elkaar.

Befaamde taalacrobatiek
Het is even wennen, dat vertoon van tederheid. Clubnummers als het minimale Zakmuitdeheup steken er nogal bleek bij af. Bovendien heeft de befaamde taalacrobatiek van de Jeugd nogal te lijden onder die oprecht warme woorden.

Dankzij de vintage motiefjes die Bron onder elk nummer metselt, slaat hij een brug tussen hedendaagse R&B en (Nederlandstalige) synthpop uit de jaren tachtig. Het vraagt een zekere welwillendheid van de fans, maar dat is een mooie ontwikkeling. Eentje die suggereert dat we nog jaren van de Jeugd kunnen genieten. En dat is een behoorlijk opbeurend toekomstvisioen.

De Jeugd van Tegenwoordig

Album: Manon
Ons oordeel: ★★★☆☆
Label: Magnetron/TopNotch
Beeld /
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden