PlusFotoserie

Deze Amsterdammers houden van hun sproeten: ‘Vrouwen gebruiken ze om me te versieren’

Lux (15), Noorderpark. Beeld Saskia van den Boom
Lux (15), Noorderpark.Beeld Saskia van den Boom

Het is een van zeven schoonheden: sproetjes. Zij die er vroeger op school om werden gepest, zijn nu trots op hun bijzondere huid. Fotograaf Saskia van den Boom portretteerde besproete parkbezoekers. ‘Mijn gezicht vergeet je niet’.

Lux (15), Noorderpark

”Ik heb van mezelf best een chagrijnig gezicht, maar met mijn sproetjes ziet het er toch nog fleurig uit. Ook handig: ik hoef geen make-up op te doen als ik een pukkeltje heb. Tussen al die sproeten valt het toch niet op. Vroeger plaagden kinderen me er nog weleens mee, dan vroegen ze of ik vlekjes op mijn gezicht had getekend.”

Georgie (50), Sarphatipark. Beeld Saskia van den Boom
Georgie (50), Sarphatipark.Beeld Saskia van den Boom

Georgie (50), Sarphatipark

“Ik herinner me uit mijn jeugd dat er een jongen bij ons thuiskwam die me liefkozend ‘het meisje zonder spatbord’ noemde. Ik kreeg zo veel sproetjes dat ik bang was dat het niet meer zou stoppen en ik zou ­veranderen in één grote sproet. Ik zie ze nu als een bijzonder kenmerk, in combinatie met mijn huidskleur.”

Danique (19), Oosterpark. Beeld Saskia van den Boom
Danique (19), Oosterpark.Beeld Saskia van den Boom

Danique (19), Oosterpark

“Ik ken genoeg mensen die sproeten met een oogpotloodje of met zelfbruinende crème proberen na te maken. Op Instagram zie ik zelfs meiden die ze laten tatoeëren. Ik ben blij dat ik ze van nature heb. Mijn vriend vindt dat ik er door mijn sproetjes extra schattig uitzie, niet als een standaardmeisje.”

Ghislaine (24), Martin Luther Kingpark

“Ik ken niemand in de familie die ze heeft. In Hongkong, waar mijn ouders vandaan komen, is er geen woord voor sproeten en noemen ze het vlekken. Als ik daar op vakantie ben, word ik vaak aangesproken in cosmetica­winkels. Vrouwen vertellen me dat ze wel een middeltje hebben waarmee mijn vlekken minder worden, maar dat wil ik helemaal niet.”

Maurice (31), Westerpark. Beeld Saskia van den Boom
Maurice (31), Westerpark.Beeld Saskia van den Boom

Maurice (31), Westerpark

“Ik wil laten zien dat het hartstikke mooi is om sproeten te hebben. Handig is het ook: ik werk in de sales, mijn gezicht vergeet je niet zo snel. Ik hoop dat de sproeten in de familie blijven en mijn vriendin en ik ooit een kind krijgen met sproeten. Er is een redelijke kans: haar vader heeft ook sproeten.”

Joosje (16), Oosterpark. Beeld Saskia van den Boom
Joosje (16), Oosterpark.Beeld Saskia van den Boom

Joosje (16), Oosterpark

“Ik ben me eigenlijk nooit bewust geweest van mijn sproeten. Dat kwam pas toen ik naar de middelbare school ging en kinderen er iets van zeiden. Het is leuk om iets aparts te hebben. Net als dat iemand een bijzondere moedervlek heeft, of donker haar en blauwe ogen.”

Wende (8), Oosterpark. Beeld Saskia van den Boom
Wende (8), Oosterpark.Beeld Saskia van den Boom

Wende (8), Oosterpark

“Mij maakt het niet veel uit of ik nu wel of geen sproeten heb. Mijn vader vindt ze prachtig en mijn zus zegt weleens dat ze er jaloers op is, zij zou er ook wel een paar op haar gezicht willen hebben.”

Luigi (29), Rembrandtpark. Beeld Saskia van den Boom
Luigi (29), Rembrandtpark.Beeld Saskia van den Boom

Luigi (29), Rembrandtpark

“Vrouwen gebruiken mijn sproeten om me te versieren. Op een festival zei een jonge vrouw dat ze nog nooit een donkere jongen met zulke mooie sproeten had gezien. En ze vroeg meteen mijn nummer. Niet gegeven: ik had al een vriendin. Zij vindt ze ook mooi. Ze zitten overal op mijn lichaam. Ik heb ze weleens geprobeerd te tellen, maar kwam er nooit uit. Het zijn er gewoon veel te veel.”

Julie (24), Vondelpark. Beeld Saskia van den Boom
Julie (24), Vondelpark.Beeld Saskia van den Boom

Julie (24), Vondelpark

“Als kind heb ik aan mijn moeder gevraagd of ze me naar het ziekenhuis wilde brengen, zodat ze mijn sproeten konden weghalen. Later ben ik de sproetjes als mijn sterkte gaan zien. Als ik ’s ochtends met mijn vriend in bed lig, tekent hij met een pen een kunstwerkje, verbindt hij de sproetjes met elkaar. Hij zegt dat ze kleine sterren zijn uit het heelal.”

G (31), Oosterpark. Beeld Saskia van den Boom
G (31), Oosterpark.Beeld Saskia van den Boom

G (31), Oosterpark

“Als ik iemand anders zie met sproeten, ben ik geneigd te zeggen dat ze leuk zijn. Op de een of andere manier voel ik een bepaalde connectie met mensen die ook sproeten hebben. Ik ben me bewust van de kwetsbaarheid van mijn huid. Mijn ouders hebben me altijd gezegd extra voorzichtig te zijn. Ik let op de zon en smeer me iedere dag in.”

Carlos (46), Rembrandtpark. Beeld Saskia van den Boom
Carlos (46), Rembrandtpark.Beeld Saskia van den Boom

Carlos (46), Rembrandtpark

“In de datingscene zijn mijn sproetjes nog weleens handig. Vrouwen gebruiken mijn sproetjes voor hun openingszin: dat ze er leuk uitzien. Mijn tante heeft zich weleens zorgen gemaakt omdat ik in de zomer meer sproetjes krijg. Je moet ze laten behandelen, zei ze dan. Ik denk dat het een vorm van bezorgdheid is, dat ze denkt dat ik er ziek van kan worden.”

Tobias (12), Park Frankendael. Beeld Saskia van den Boom
Tobias (12), Park Frankendael.Beeld Saskia van den Boom

Tobias (12), Park Frankendael

“Toen we op vakantie waren in Sri Lanka, vroegen mensen aan mijn ouders of ik een huidziekte had. Ze kennen daar blijkbaar geen sproeten. Mijn ouders vinden ze wel leuk. Mijn vader had ze vroeger ook en vindt het jammer dat ze zijn vervaagd.”

Vera (34), Beatrixpark. Beeld Saskia van den Boom
Vera (34), Beatrixpark.Beeld Saskia van den Boom

Vera (34), Beatrixpark

“Als kind wil je gewoon zo min mogelijk opvallen. Dan is het niet leuk om sproeten te hebben. Pas toen ik 22 was, begon ik te accepteren dat ze onderdeel zijn van wie ik ben. Wat misschien niet hielp was dat mijn moeder nooit heel positief over mijn sproeten was. Ze grapte dat ik in de zomer weer helemaal onder zat. Zelf zou ik dat anders doen. Als ik een kind met sproeten zou krijgen, zou ik laten weten hoe speciaal en mooi het is.”

Hannah (23), Flevopark. Beeld Saskia van den Boom
Hannah (23), Flevopark.Beeld Saskia van den Boom

Hannah (23), Flevopark

“Sommige kinderen zeiden dat mijn huid vies was, dat het eruitzag als poep of dat er uitslag op mijn gezicht zat. Dat soort nare opmerkingen blijven je bij. Als tiener deed ik er een dikke laag make-up op. Ik wilde ook gewoon een effen huid hebben. Gelukkig wordt het nu meer omarmd als je er anders uitziet. Ik ben ook meer van mezelf en van mijn sproeten en donkere huid gaan houden.”

Wat is een sproet?

Een sproet is een opeenstapeling van pigment, ook wel melanine genoemd, dat in de onderste lagen van de opperhuid zit. Sproeten kunnen op het gezicht, de armen en de borst zitten. Er zijn twee soorten: genetisch ­bepaalde sproeten en zomersproeten. De eerste worden op jonge leeftijd zichtbaar en komen vooral veel voor bij vrouwen. Bij iemand met genetisch bepaalde sproeten is de verdeling van melanine in de huid niet egaal, waardoor sommige delen bruiner zijn dan andere. Gek genoeg zijn sproeten symmetrisch verdeeld: op het linkerdeel van het lichaam zitten er ongeveer net zo veel als op het rechterdeel. Zomersproeten, die vooral bij mannen voorkomen, ontstaan door zonlicht. Door de straling van de zon maakt de huid meer melanine aan. Als dit niet egaal gebeurt, ontstaan pigmentophopingen.

Van een vloek naar een zegen

Sproeten werden lang gezien als iets dat moest worden verborgen. Zo kreeg actrice Julia Roberts weleens de vraag of zij haar ‘lelijke sproeten’ kon verbergen voor haar rol in een nieuwe film. En Megan Markle, actrice en hertogin van Sussex, merkte dat haar sproeten op foto’s vaak werden weggewerkt met Photoshop. Dat is verleden tijd: sproeten zijn in. De pigmentvlekjes worden nu gezien als een unieke uitstraling. Veel mensen die van nature geen sproeten hebben, tekenen ze op hun gezicht. Het internet staat vol met make-upartiesten die tutorials geven over hoe je op natuurlijke wijze sproetjes kunt creëren. Je kunt ze zelfs laten tatoeëren. Merken als Topshop en Hema spelen in op de trend en verkopen ‘sproetenpennen’ waarmee je zo natuurlijk mogelijk sproeten kunt faken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden