PlusReportage

Deze ambtenaar van Binnenlandse Zaken bokste haar eerste profwedstrijd in Carré: ‘Ik leef mijn droom’

Sara Koops (rechts) neemt het op tegen Jorina Baars in Carré.  Beeld Dingena Mol
Sara Koops (rechts) neemt het op tegen Jorina Baars in Carré.Beeld Dingena Mol

Sara Koops (31) is politicoloog en werkt op het ministerie van Binnenlandse Zaken – én bokste maandagavond in Carré haar eerste profwedstrijd in Nederland. ‘Het is haar dekmantel.’

Hans van der Beek

Sara Koops kijkt naar haar hand vol kaarten. “Waar moet ik nu beginnen? Het begin is altijd moeilijk.”

In kleedkamer 9 (‘Sara Koops, blauw’) zitten zij en haar team rondom een stoel die dienstdoet als kaarttafel. Ze spelen pesten.

Over ruim twee uur bokst Koops haar eerste profwedstrijd in Nederland. Dit is de Ben Bril Memorial in Carré. Koops bokst in de zesde van acht partijen, de eerste na de pauze, vier keer twee minuten.

Maar voorlopig gaat het er stevig aan toe tijdens het pesten, er is onenigheid over de regels. Is eindigen met een pestkaart nou één of twee kaarten trekken?

Koops staat straks tegenover Jorina Baars, een grote naam in de vechtsport. Kickbokser en thaibokser, negenvoudig wereldkampioen, en MMA-vechter. Baars stapt vanavond voor het eerst over naar boksen.

Coach Orlando Gemerts (oud-begeleider van K1-legende Ernesto Hoost) legt als eerste zijn kaarten neer. “Er is maar één koning hier!” roept hij, terwijl hij op zijn stoel klimt. Door de JBL-speaker klinkt Hazes.

Kerkmeisje

Een verwarrend beeld, en dat is nog niet het enige. Koops voldoet niet bepaald aan het plaatje van een profvechter. Ze is hoogopgeleid, werkte eerst als beleidsmedewerker bij de gemeente Amsterdam en nu bij het ministerie van Binnenlandse Zaken, en heeft een vriendelijke glimlach bovendien.

“Dat is de truc,” zegt coach Caby Ballantine (72 kickbokswedstrijden), een week eerder, na de training in de Fight Academy in Amstelveen. “Het is haar dekmantel.”

En Gemerts: “Ze komt niet uit het getto, hè. Ze is een kerkmeisje, en ze doet het toch allemaal maar.”

Koops groeit op in een gereformeerd gezin in Alkmaar, en studeert politieke wetenschappen in Leiden. Tijdens haar stage op de ambassade van Kazachstan loopt ze een lokale boksschool binnen. Dat lijkt haar wel wat. Boksen kent ze van haar tienerjaren, met haar oudere broer.

Koops: “Alleen maar mannen daar, de ellende droop van de muren. Eerst liepen ze met een grote boog om me heen, maar ik bleef terugkomen. Toen kreeg ik high fives. Sport verbindt echt.”

Ze verhuist naar Amsterdam en zes jaar geleden loopt ze een boksles binnen van Gemerts, dan nog in een bovenzaaltje in de Van Hallstraat. Gemerts: “Ze kwam binnen en ik dacht: what the f’ is dit? Ze ging meteen naar voren om klappen te vangen. Ik heb haar wel moeten leren om zich te beheersen.”

Bang voor een tik op de neus is Koops inderdaad niet. Koops: “Nee. Twee grote broers, ik weet het anders ook niet.”

Tekst gaat verder onder de foto.

Opwarmen voor de wedstrijd. 'Focus, rustig, er is niks aan de hand.' Beeld Dingena Mol
Opwarmen voor de wedstrijd. 'Focus, rustig, er is niks aan de hand.'Beeld Dingena Mol

Het worden lange dagen. De wekker om zes uur, trainen, forenzen naar Den Haag, en weer trainen. Koops: “Gelukkig heb ik een man die op hoog niveau heeft gesport. Hij was Olympisch hordeloper voor Portugal, dus hij snapt me.”

Na een jaar trainen bokst ze al haar eerste wedstrijd. Koops: “Ik dacht: oké, iemand wil mij in elkaar slaan. Maar ook: het publiek wil geëntertaind worden. Dat was wel een drempel. Ik hoef niet per se in de spotlights, ik ben best wel een huismus.”

Na die eerste winstpartij, en de high die daarop volgt, is die grens definitief verlegd. Koops bokst negen wedstrijden in vijf jaar, en krijgt dan het aanbod om prof te worden. Michele Aboro, legendarisch ongeslagen wereldkampioen boksen, helpt met de licentie, de eerste sponsors komen (houtskool van Bestcharcoal, tafelzuren van Kesbeke) en er wordt een eerste tegenstander gezocht, wat nog niet eenvoudig is in het vrouwenboksen.

Maar dan: corona.

Er volgt een moeilijke tijd. De gyms gaan dicht, en Koops kan alleen maar trainen, in de parkeergarage van het appartementencomplex waar ze woont, langs de A10, en vooral in de buitenlucht. De grote heuvel van de Eendracht in Geuzenveld eindeloos op en af, of een trainingskamp in Zuid-Limburg, waar de hoogste trappen van Nederland zijn (508 treden).

Koops: “Het was echt een Rocky-vibe. In weer en wind, sparren onder het licht van een lantaarnpaal, we hebben echt gebikkeld.”

Tussendoor gaat ze ook nog een maand naar Mexico, en stapt daar op de bonnefooi de boksschool van een Cubaan binnen. Koops: “Ze dachten: die is niet goed. Maar dat hoor ik wel vaker, hoor.”

Maar zelfs corona gaat voorbij. Ze bokste een maand geleden haar eerste profwedstrijd in München (technisch ko) en mag nu eindelijk aan de slag in haar eigen stad. Koops: “Mijn geduld is echt beloond. Boksen in Carré, het grootste bokspodium van Nederland. Ik leef nu al mijn droom.”

Zelfvertrouwen lenen

In kleedkamer 9 heeft de spanning toch toegeslagen. Over twintig minuten is het zover. Ballantine gaat over de playlist. Rihanna, Eminem, Never Scared van Bone Crusher. Dat werkt toch beter dan Hazes.

Koops slaat zichzelf warm tegen de patsen van Gemerts. Strakke blik. “Focus, rustig, er is niks aan de hand,” zegt hij. “Je gaat gewoon een pak slaag geven.”

Dit is het moment dat het in het hoofd van vechtsporters kan sluipen: wat doe ik hier, waarom ben ik niet gaan tennissen?

Capuchon op en met het hele Team Koops naar beneden.

In het halletje naast de grote zaal pakt Ballantine het hoofd van Koops met twee handen vast, en schreeuwt haar ferm toe, neus tegen neus.

“Ik leen van haar zelfvertrouwen,” zei Koops eerder. Dat is nu te zien.

De opkomst naar de ring. “Daar is ze,” roept de speaker, “in haar eigen stad: Sara Koops!” Het publiek heeft ze alvast mee.

Het gevecht is begonnen. Baars is iets groter dan Koops, en natuurlijk veel meer ervaren, alleen mag ze nu alleen haar vuisten gebruiken. Koops krijgt tikken, maar deelt ook uit.

Vanuit de blauwe hoek worden voortdurend aanwijzingen geschreeuwd. Dicht houden, denk aan die cross, iets dichterbij, handen hoger, nog dertig seconden.

De eerste en tweede ronde gaan redelijk gelijk op. Bij elke rake klap van Koops juicht Carré. Het is de sympathie voor de underdog.

Vanaf de derde ronde keert de wedstrijd. De blauwe hoek: “Saar, ze is moe! Kom op nou! Hou druk!”

Voor aanvang van de vierde ronde huppelt Koops al brutaal naar het midden van de ring, als Baars nog in haar hoek zit. En ook die vierde ronde is voor Koops, daar doet een elleboogstoot van Baars niets aan af.

Blauwe hoek: “Scheids! Het is geen kickboksen!”

Tekst gaat verder onder de foto.

Sara Koops: 'Je steekt je hand omhoog en ziet iedereen juichen. Ik ben nu echt alleen maar blij.' Beeld Dingena Mol
Sara Koops: 'Je steekt je hand omhoog en ziet iedereen juichen. Ik ben nu echt alleen maar blij.'Beeld Dingena Mol

Het is afgelopen. Gemerts tilt Koops op, en paradeert met haar door de ring. Koops kijkt de zaal rond, breed lachend, het bitje nog in de mond. Het is overduidelijk dat ze geniet.

De drie juryleden komen er niet uit. 38-38, 38-38 en 39-37. Het is een gelijkspel, in vaktermen: a majority draw.

De blauwe hoek doet nog een vergeefse poging: “Scheids, die elleboog moet er nog vanaf, hè.”

In de kleedkamer overheerst trots. Hun Saar heeft het fantastisch gedaan, up to the next. Baars was de favoriet en de grote naam, die konden ze niet laten verliezen natuurlijk. Hun Saar heeft alleen meer rondes nodig. Zij wilde ook zes rondes boksen, maar dat mocht niet.

Koops zit erbij, op een stoel waar een paar uur eerder nog een potje werd gekaart, en kijkt voor zich uit.

“Het is me ook gelukt om te genieten,” zegt ze. “Van tevoren was ik bang dat dat door mijn focus niet zou lukken. Maar dan steek je je hand omhoog en zie je iedereen juichen. Ik ben nu echt alleen maar blij.”

Hopelijk volgend jaar revanche. En dan over meer rondes graag.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden