PlusInterview

De vrouw achter The TittyMag over hoe het is om 16 te zijn

Cathelijne Blok (32), van het feministische kunstplatform The TittyMag, en schrijver en fotograaf Tatjana Almuli (30) schreven samen een boek over hoe het is om 16 te zijn. ‘Wij voelden ons toen allebei onbegrepen.’

Tatjana Almuli (l) en Cathelijne Blok. ‘Op je zestiende begeef je je in een spagaat tussen kind en volwassene.’ Beeld Laura van der Spek
Tatjana Almuli (l) en Cathelijne Blok. ‘Op je zestiende begeef je je in een spagaat tussen kind en volwassene.’Beeld Laura van der Spek

Op tafel bij hun vaste afspreekplek, het terras van Local Hero in De Baarsjes, staat een doos met een stapel exemplaren van het net verschenen boek Zestien. Hiervoor interviewden Cathelijne Blok en Tatjana Almuli ­zestien bekende mensen van verschillende leeftijden over hoe het was om zestien te zijn, van Humberto Tan en Kim Holland tot Arie Boomsma, Sigrid Kaag en Roxeanne ­Hazes. “Mijn moeder vraagt nu trots bij iedere boekhandel of ons boek er al ligt,” zegt Blok met een lach.

Tijdens haar studie kunstgeschiedenis werkte Blok ook voor radio en tv, als (eind)redacteur en regisseur voor ­onder andere BNNVara. Ze stopte daarmee om voor zichzelf te beginnen. “Ik wilde online en offline een dialoog creëren door middel van kunst. Dat werd het feministische kunstplatform The TittyMag (14.000 volgers op ­Instagram, red.). We werken samen met bekende musea, met de Stopera en datingapp Bumble, en denken met hen na over het realiseren van nieuwe projecten met een feministische insteek. Daarnaast laten we op Instagram kunst zien van vrouwen, voeren we guerrilla-acties uit, organiseren we lezingen, evenementen en podcasts.”

Almuli schoof bij zo’n podcast aan om te vertellen over haar net verschenen boek Knap voor een dik meisje, ­waarin ze (voor)oordelen rondom dik zijn behandelt, en ­beschrijft hoe het is om als dikke vrouw te leven in een maatschappij waarin dun zijn de norm is. Blok: “De podcast is een soort platonische date met allerlei toffe ­vrouwen die mij interesseren. Ik zie in iedereen wel iets fascinerends, maar bij Tatjana was het alsof we weer ­verder gingen met een eerder gevoerd gesprek.”

In iedere aflevering stelt ze dezelfde vraag aan haar ­gasten: ‘Wat zou je tegen je zestienjarige zelf willen zeggen?’ Blok: “Zestien is een mythische leeftijd, waarin je je begeeft in een spagaat tussen kind en volwassene; I’m not a girl, not yet a woman, zoals Britney Spears het mooi verwoordde. Tatjana en ik hebben allebei een totaal andere jeugd gehad, toch waren er ook overeenkomsten in hoe we ons voelden op ons zestiende. Ik wilde de wereld in, nieuwe mensen ontmoeten en avonturen beleven. Maar tegelijk zat ik ook met een kop thee en een dekentje op de bank naar Gilmore Girls te kijken. Ik bewoog me tussen ­allerlei groepjes, was een soort lone wolf, die nergens echt bij hoorde.”

‘Te dik’

Blok groeit op tussen ‘de kakkers’ in Voorburg, in een leuk gezin, waarin zij en haar broer veel vrijheid krijgen. Haar vader werkt in de financiële sector en haar moeder werkt als kunsthistoricus, een studie die Blok ook afrondt.

Almuli brengt haar jeugd door in Amstelveen, in een wat minder veilige omgeving. Haar ouders scheiden als ze elf is, en als puber hangt ze veel rond in de bars en clubs in de omgeving van het Leidseplein. Op haar vijftiende wordt haar moeder ernstig ziek, ze overlijdt een jaar later. Haar Servische vader was al buiten beeld en Tatjana belandt in een pleeggezin. “Hoe verschillend ons verhaal ook is: toen we zestien waren voelden we ons allebei onbegrepen en dachten we dat we de enigen waren die zich zo voelden.”

Almuli wil als tiener zangeres worden, het theater in. “In zingen en acteren kon ik mijn gevoelens kwijt. De docenten op het Geert Groote College zeiden dat ik er voor ­gemaakt was. Maar tijdens audities op verschillende theateropleidingen en een vooropleiding kreeg ik te horen dat ik te dik was om rollen te krijgen, en voor het conservatorium bleek mijn techniek niet voldoende te zijn. Mijn droom spatte uiteen. Uiteindelijk ben ik Nederlands gaan studeren aan de UvA en vond ik een andere uitlaatklep voor mijn emoties: schrijven.”

Toen Almuli’s boek uitkwam, in 2019, had ze 1200 volgers op Instagram, inmiddels zijn dat er bijna 15.000. “Toen ik opgroeide had ik geen rolmodellen, ik miste dat en ben er uiteindelijk maar over gaan schrijven, voor ­onder andere Elle en Vogue en op sociale media. Eerst ging het vooral over dik zijn en fatshaming, inmiddels ook over andere thema’s zoals complexe rouw, ongelijkwaardigheid en mentale gezondheid. Mijn Instagram gaat vooral over je kwetsbaar opstellen in een wereld waarin iedereen geacht wordt perfect te zijn. Ik laat zien dat het normaal is je niet altijd on top of the world te voelen, en hoe kwalijk het is dat onze maatschappij zo bezig is met prestaties, uiterlijkheden en successen.”

Spice Girls

Hoewel je je op Instagram aan diverse beelden kunt spiegelen, is de druk van sociale media voor jongeren ook nu nog groot, zegt Almuli. “Ze kijken op naar TikTokkers en beroemdheden uit Hollywood, en die zien er nog steeds op een bepaalde manier uit.”

Voor Blok speelt sociale media een net iets andere rol. “Ik plaats ook privé dingen. Maar ik zie mezelf niet als een ­rolmodel – zoals Tatjana dat wel voor heel veel mensen is – maar meer als een inspirator. Ik vind het prettig dat ik mij kan verschuilen achter The TittyMag.”

Bloks rolmodellen waren (en zijn) Bondgirls, de Spice Girls en de actrices uit de X-Men-films.“Iedere krachtige vrouw in mijn omgeving zie ik als een voorbeeld. Ik nodig ook regelmatig een vrouw uit voor een wandeling in het park, vaak ouder dan ik. Die gesprekken inspireren me.”

Blinde vlekken

Almuli is journalist, auteur en fotograaf, Blok podcastmaker, eindredacteur en kunsthistoricus. Almuli: “Vijf jaar geleden lag de ‘slashgeneratie’ nog onder vuur, nu is het heel normaal voor veel mensen om dingen te combineren. Instagram heeft alles veel toegankelijker gemaakt.”

Online komt er misschien veel op je af waar je geen controle over hebt, zegt Blok. “Maar je kunt sociale media ook ­gebruiken om mensen buiten je eigen cirkel te ontdekken, of je eigen platform op te richten.”

De online wereld waarin zij zich begeven is hyperbewust en woke, vinden ze dat weleens lastig? Blok: “Nee, het zou altijd een missie moeten zijn ruimte te maken voor verhalen die nog niet gehoord worden. Het is belangrijk om naar elkaar te luisteren en je bewust te zijn van je eigen privi­leges en blinde vlekken. Tegelijk voer ik de interessantste gesprekken met mensen die juist niet uit mijn eigen bubbel afkomstig zijn.”

Almuli knikt. “Daarvan leer je meer dan van elkaar voortdurend bevestigen. Die jonge, bewuste, feministische ­scene waarin wij ons begeven is heel belangrijk om onszelf te kunnen zijn, ons veilig te voelen en te kunnen ontwikkelen. Maar het is goed om daarbuiten ook het gesprek aan te blijven gaan.”

Wat zouden zij eigenlijk zeggen tegen hun zestienjarige zelf? Blok: “Heel cliché, maar dat je van jezelf mag houden en je je moet realiseren wat je allemaal hebt en wie er ­belangrijk voor je zijn.” Almuli: “Dat het loont om je kwetsbaar op te stellen en je niet altijd sterk hoeft te zijn, want juist daarin zit heel veel kracht.”

Zestien, Cathelijne Blok en Tatjana Almuli, €19,99, Blossom Books.

@thetittymag
@tatjanaalmuli

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden