Plus

De Verleiders met flitsende dialogen op hun best

In Stem Kwijt wijden De Verleiders een kleine twee uur aan democratie. Morsdood is ie, die democratie. Volgens hen dan. Stem Kwijt is een mooie nieuwe loot aan de Verleidersboom.

De Verleiders Leopold Witte, George van Houts, Victor Löw, Tom de Ket en gastacteur Marcel Hensema, een goede aanvulling. Beeld YouTube

Net na de première van Stem Kwijt vertelt Johan Remkes op de radio dat hij gaat onderzoeken of de parlementaire democratie nog werkt. Het is ongetwijfeld toeval maar ook frappant, want De Verleiders hebben net een kleine twee uur aan dat onderwerp gewijd. Morsdood is ie, die democratie. Volgens hen dan.

Voor de vijfde keer rollen de kantoorstoelen over het podium met ­Leopold Witte, George van Houts, Victor Löw, Tom de Ket en een gastacteur. Dit keer is dat Marcel Hensema, een goede aanvulling.

Vastgoedcowboys, bankproleten, graaiende grutters en medicijnenmaffia, ze werden in eerdere edities van De Verleiders gefileerd, via een eigenzinnige theatervorm die vaak de kern raakte, maar soms uitdraaide op een college met grafieken en diagrammen, zoals in Slikken en Stikken.

Hoezo democratie?
Vette knipoog daarnaar is dat Van Houts in Stem Kwijt een cirkeldiagram uitbeeldt met zijn armen, bij gebrek aan een plaatje. Slechts een klein taartpuntje van ons, laat hij zien, is politiek actief: politici die ook nog eens geen idee hebben waarover ze het hebben.

De rest van die cirkel zijn wij. Bij handopsteken wordt vastgesteld dat bijna niemand nog lid is van een partij, dat we ook lang niet allemaal stemmen. Hoezo democratie?

Zelf zijn ze geen haar beter. Demonstreren deden ze lang geleden en verder dan lidmaatschap van de ANWB komen de heren niet.

Hun onderlinge verschillen worden mooi uitgewerkt. Van Houts is de drammer, De Ket de opportunist, die maar wat blij is dat anderen in commissietjes gaan zitten om over dijkverzwaring mee te praten, Witte de Optimist, die de angst voor oorlog mooi verwoordt. En Löw wil stemrecht beperken tot mensen met een stemdiploma.

Ze bereiden hun stokpaardjes in monologen die regisseur Aat Ceelen aangenaam kort heeft gehouden. Hensema kan lekker uitpakken met zijn Groningse accent, maar over aardbevingsschade willen de anderen niets horen, 'want daar wonen wij helemaal niet'.

Hilarisch, maar lang
Flitsende dialogen, elkaar interrumperend en vliegen afvangend, daarin is dit gezelschap op z'n best. Dat komt ook goed naar voren als het gaat over de oproep die De Verleiders in het AD deden om mee te schrijven aan de voorstelling.

Stem Kwijt, De Verleiders

Door Leopold Witte, George van Houts, Tom de Ket, Marcel Hensema
Gezien 18/10, DeLaMar, aldaar t/m 22/10

Dat leverde 1134 inzendingen op. De heren houden elk een pleidooi voor hun favoriete bijdrage, met de belofte dat de scène met de meeste stemmen wordt gespeeld. Dat wordt ie ook, maar ons verwachtingspatroon wordt compleet in de luren gelegd.

Typetjes ontbreken bijna volledig in Stem Kwijt; ik heb ze niet gemist. Er is het groepje bejaarde heren dat in een oudbruin decor een vergadering van 'de vereniging' belegt, maar die haalt vooral de vaart uit de voorstelling.

Over werkelijk elk wissewasje moet gestemd, met Hensema als voorzitter die alles in goede banen probeert te leiden. Hilarisch, maar veel te lang.

En bepaald geen aansporing ergens lid van te worden, terwijl die boodschap na het slotapplaus nog letterlijk wordt uitgedragen: "Ga iets doen." Het komt bij Van Houts uit zijn tenen. Stem Kwijt is een mooie nieuwe loot aan de Verleidersboom.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool.nl.