Plus

De Posthumuswinkel heeft alles waarvan je dacht dat het niet meer bestond

In een zijstraat van de Kalverstraat zit al ruim 150 jaar de Posthumuswinkel, gespecialiseerd in nostalgische pennen en stempels. Is daar dan nog vraag naar? ‘Vanuit de hele wereld komen mensen hiernaartoe.’

De Posthumus stempelzaak Beeld Lin Woldendorp

“Dat dit nog bestaat,” zegt een oudere dame verwonderd, terwijl ze bij de toonbank staat met Italiaans handgeschept briefpapier en een pauwenveerpen.

“Mevrouw, wij hebben alles waarvan u dacht dat het niet meer bestond,” zegt Peter Breurken (53), eigenaar van de Posthumuswinkel, lachend.

Na de drommen toeristen, tientallen winkelketens, ­patat, pancakes en wietwalmen, wacht aan het einde van de Sint Luciënsteeg de Posthumuswinkel. Houten pui, in glas in lood gevangen roosters boven de kozijnen, aan de gevel een gebogen arm die een stempel vasthoudt. Boven de deur het Hofleveranciersbord van Koningin Wilhel­mina. De etalage ademt een nostalgische sfeer met vuurrode zegellak, lakstempels, potjes inkt, verenpennen en een oude graveermachine.

De verzuchting ‘dat dit nog bestaat’ is dan niet ver weg.

Peter Breurken en zijn vrouw Nathalie (51), die samen de winkel runnen, horen dat elke week wel een paar keer. Posthumus maakt en verkoopt sinds 1865 bedrijfsstempels, lakstempels, naamplaten, blinddrukstempels en hoogwaardig drukwerk. “Daar is nog volop vraag naar. Vooral lakstempels en hobbystempels doen het goed,” zegt Nathalie.

De vrouw met de pauwenveerpen rekent 69,85 euro af. “Een rib uit mijn lijf. En dan moet ik nog naar huis,” ­grinnikt ze. “Maar als iemand is overleden, kun je dat niet ­afdoen met een mailtje. Dat is beneden mijn stand.”

Haar vriendin knikt. Zij bezoekt de Posthumuswinkel voor het eerst. “Ik woon in Amsterdam, maar in dit stuk van de stad kom ik zelden.”

Harry Potter

Opgetogen wandelt ze langs de verfijnde opschrijfboekjes, authentieke lakstempels met bijbehorende ­accessoires en houten dozen waarin verenpennen op bedjes van blauw satijn liggen. Allemaal zijn ze voorzien van een handgeschreven prijskaartje met uitgebreide ­beschrijving: ­‘Italiaans briefpapier. 

Heel geschikt om met kroontjespen of vulpen op te schrijven!’ De vrouw slaakt de ene na de andere verrukte kreet: “Zo mooi! Uniek! Waar vind je dit nog?” Gretig beklimt ze de trappetjes waarmee de verschillende niveaus in de winkel met elkaar verbonden zijn.

Verderop is een Italiaanse man lyrisch over een blinddrukstempel. Zijn naam in reliëf, zonder inkt, op chic ­papier, hoe mooi zou dat zijn?! Maar zijn vrouw schudt zwijgend haar hoofd; de koop gaat niet door.

Nathalie, die in de winkel vaak mailtjes zit te beantwoorden, vangt vanachter haar computer regelmatig opmerkingen op. “Meestal reageer ik niet, maar soms hoor ik: ‘Pfff, papier... wie schrijft er nu nog papier?’ Kijk, dáár wil ik wel even op ingaan. Dan zeg ik: ‘Er wordt nog genoeg ­geschreven, hoor! En een handgeschreven verjaardagskaart is toch veel leuker dan een mailtje of appje!”

De naam ‘Harry Potter’ heeft ze inmiddels in talloze ­talen gehoord. “Kinderen denken meteen aan Harry ­Potter als ze de verenpennen en potjes inkt zien. Magisch, vinden ze die. Maar met 30 tot 80 euro zijn ze wel kostbaar. Vaak vragen ze er dan eentje voor hun verjaardag.”

Met aanstekelijk enthousiasme laveert Nathalie tussen haar producten en prijst ze in rap Amsterdams aan: “Een potje inkt met goud- of zilverglans! Daar word je toch héél vrolijk van?” “En notebooks. Elke vrouw is er gek op en heeft er één in de tas. Mannen trouwens ook, hoor.”

Ze wijst naar de gedecoreerde platen aan de muur: “Het is belangrijk hoe je het laat zien. Als we iets nieuws binnen hebben, maak ik meteen een artbook. En je ziet: dat ­poremt toch lekker?”

Mannenwereldje

“Nat, is dit echt wel wat voor jou?” vroegen haar vriendinnen bezorgd, toen Nathalie bij haar schoonvader in de Posthumuswinkel ging werken. Sceptisch keken ze om zich heen in het stoffige winkeltje. Oud meubilair, een zware graveermachine, blinddrukstempels en naamplaatjes. Wat had een meid van twintig daar te zoeken? Dat vroeg Nathalie zich aanvankelijk ook af: “Laten we eerlijk zijn, als je jong bent, denk je niet meteen: leuk, naamplaatjes verkopen!”

Ze kwam in de winkel terecht via Peter, met wie ze verkering had. Diens vader nam het bedrijf in 1988 over van de familie Posthumus.

Handgraveur Johannes Daniël Posthumus legde in 1865 de basis voor de stempelfabriek. Later namen zijn zoons de zaak over en verhuisden naar de Sint Luciënsteeg. Vanwege uitbreiding verplaatste de fabriek naar de Oudezijds Voorburgwal en daarna naar de Oderweg in Sloterdijk, ­terwijl de winkel in de Sint Luciënsteeg bleef.

“Mijn vader wilde zich meer gaan richten op hobbystempels en zocht een vrouw die zich daarmee ging bezighouden. Tot dat moment was het nog echt een mannen­wereldje. Nathalie is er toen bijgekomen,” vertelt Peter. Zelf vervulde hij op dat moment zijn dienstplicht. Twee jaar ­later ging hij ook in de Posthumuswinkel werken.

Beeld Lin Woldendorp

Toen Nathalie en Peter tijdens een vakantie in Amerika de Amerikaanse stempels ontdekten, vond zij wél helemaal haar draai. “Die stempels waren heel gedetailleerd, met een prachtig reliëf. Ze werden gebruikt om hobbykaarten mee te maken. In Amerika was het al een rage. Díe moeten we hiernaartoe halen, dacht ik meteen. Wij waren de eerste die deze stempels voor hobbyisten vanuit Amerika gingen importeren.”

Vanaf dat moment ging ook de winkel op de schop. “We plaatsten vitrinekasten en gaven het interieur een frisser uiterlijk, maar wel met de nostalgische uitstraling die bij ons past. Het assortiment hebben we uitgebreid met luxe briefpapier, notitieblokken, vulpennen en kroontjespennen.”

De collectie hobbystempels met figuren en afbeeldingen is inmiddels uitgegroeid tot ruim 3500 stuks. Het gaat daarbij niet om een stempel op een inktkussen drukken en stampen maar, zoals kinderen dat doen. “Zeker niet,” ­benadrukt Nathalie. “Je hebt allerlei technieken. Sponzen in bepaalde kleuren, werken met reliëfpoeder, inkleuren, aquarelleren. We geven er al jaren workshops in. Veel mensen doen dit. Je hebt zelfs speciale stempelcruises: ‘Stamp your nights away’.”

Mede dankzij internet en sociale media weten de hobbyisten vanuit de hele wereld de Posthumuswinkel te ­vinden. De klantenkring is breed. Van oudere mensen, liefhebbers en toeristen tot advocatenkantoren, notarissen, horecabedrijven en webshops. “Webshops proberen zich van elkaar te onderscheiden met een opvallende verpakking en een mooie lakzegel of stempel met de bedrijfsnaam,” zegt Nathalie.

Loetje en Holtkamp

Overal in de stad zijn stempels van Posthumus te vinden. Loetje gebruikt brandstempels voor de naam op het houten tafelblad, Holtkamp zet er een op de chocolade en barkeepers van Amsterdamse hotels voorzien hun ijsblokjes met een messingstempel van een logo.

“Bekende Nederlanders komen hier ook regelmatig. Zij zijn bijvoorbeeld op zoek naar een stempel met hun naam erop of ze laten hier visite-, geboorte- en trouwkaartjes drukken. We drukken in kleinere aantallen in een hoge kwaliteit,” zegt Peter.

De locatie nabij de Kalverstraat brengt met zich mee dat Peter en Nathalie het aantal toeristen de afgelopen jaren fors zagen groeien. Inmiddels bezoeken meer buitenlanders dan Amsterdammers de winkel. “Daar spelen we op in door typisch Hollandse stempels te ontwerpen. ­Bijvoorbeeld met de drie Amsterdamse kruizen, een fiets tegen de brug of een tulp. Toeristen vinden die leuk als aandenken,” zegt Nathalie.

Laatst kwam een geagiteerd echtpaar uit Brazilië de winkel binnen, rechtstreeks vanaf luchthaven Schiphol. “‘We zijn eerst maar hierheen gegaan, anders zou mijn vrouw helemaal gek worden. Ze wil stempels kopen,’ zei de man. Dat wij voor hen het belangrijkste zijn om af te vinken in Amsterdam, vind ik echt mooi!”

Peter en Nathalie van de Posthumuszaak Beeld Lin Woldendorp

Top 5 best verkocht

1. Hobbystempels
2. Lakstempels
3. Bedrijfsstempels
4. Italiaans papier
5. Veren kroontjespennen

Goedkoopste product: Figuurstempel van 3,50 euro.
Duurste product: Handgegraveerde lakstempel met een familiewapen van rond de 750 euro.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden