De ontdekking van de achterbak

AMSTERDAM - Dagdromen zijn het, maar wie over zijn dromen vertelt wordt al niet meer uitgelachen. Dat je betere spullen van dichtbije boeren kopen kan. Het voelt vreemd, asperges uit Peru in de supermarkt, als je moeilijk aan de beste gisteren geoogste asperges kunt komen uit eigen land. De mooiste groente van de koude grond, je fietst er langs maar je winkel heeft ze niet. Jawel, de groentespecialist die vroeger gewoon groenteboer heette, die wil nog wel eens verrassen met puike waar. Maar weer zoiets: de meeste groenteboeren legden het loodje.

Twee mannen werd het werkelijk te zot. De ene heet Drees, de andere Willem. Ze hadden een plan en begonnen een jaar geleden aan de uitvoering. Ze begonnen de onderneming, Willem & Drees, die probeert producten van de land- en tuinbouw in de buurt van de boeren aan winkels te verkopen. Ik hoor dat Amersfoort binnenkort nieuwe aardappelen kan kopen die vlakbij Amersfoort, op velden rond Leusden zijn geteeld. Gesleep met akkerbouwproducten, fruit en kasgroente, de hele wereld over, doet ze kwaad. Van dichtbij is de kwaliteit daarom alleen al beter, maar je kunt ook rijper oogsten als je weet dat je kersen morgen al gegeten kunnen worden en niet dagenlang hoeven reizen.

Het was nog winter toen ik in een supermarkt drie onooglijke slaplantjes in een plastic bakje met potgrond kocht. Uit sympathie. Hoe durf je zo iets armzaligs aan te bieden voor 2 euro?! Duur? Het waren plantjes van Willem & Drees die op hun website willemendrees.nl uitlegden dat ze in het koude seizoen maar bar weinig aan te bieden hadden van boeren uit de buurt en daarom wat bedacht hadden om bij te zitten dromen van het voorjaar en de zomer. Vensterbanksla.

De scharminkeltjes zouden uitgroeien tot royale kroppen sla in drie kleuren. De belofte kwam uit en hoewel er op het moment van oogst ook weer topkroppen sla in de winkel lagen was het de investering dik waard, die twee euro. Wat een pret had de kleine meid met water geven en ze elke dag groter te zien groeien. Het leek even heel duur, maar plezier is onbetaalbaar.

Hoe werkt het precies? Wie verdient wat als Willem & Drees zich er mee bemoeien? Op de website foodlog.nl legden ze het een keer uit naar aanleiding van een televisie-uitzending waarin een spruitjesboer zich beklaagde over lage prijzen terwijl zijn spruiten duur in de winkel werden verkocht.

Willem (Treep): 'Wij betalen € 0,40 per kilo aan de boer. Wij brengen ons product naar winkels in de buurt. In dit geval: Jumbo, Spar, Coop, Super de Boer en Plus. In de supermarkt lagen onze spruitjes voor € 1,29 per 500 gram. Hiervan is dus € 0,20 voor de boer, gaat € 0,30 naar verpakken, € 0,43 naar Willem&Drees;voor logistiek en vermarkten en € 0,29 naar de supermarkt, de rest is BTW.'
Maar mevrouw en mijnheer De Boer, zien jullie dat? Telkens als ik jullie zie parkeren bij de Welkoop of de Boerenbond denk ik, stom zeg, die lege achterbak. Had je uien, spruiten, verse eieren, je prei, sperziebonen, raapstelen, asperges meegebracht. Kun je 86 cent per kilo meer vangen door ze zelf even weg te brengen. Je moest er toch wezen voor een zeis.

Ik heb op de boerenwinkels van Welkoop en Boerenbond gescholden om de rotzooi die ze er verkopen in plaats van de beste kruiwagens en puike uien. Hoe moet het dan, vroeg het hoofdkantoor aan de verslaggever. Nou zo. Volle achterbakken! (WOUTER KLOOTWIJK)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden