Plus

De inzet van de makers en de muziek van A New Brain beklijven

A New Brain is misschien niet de beste keuze, maar sympathiek is de voorstelling zeker.

Christanne de Bruijn en Freek Bartels Beeld Neeltje Knaap

Arterioveneuze malformatie. Dat is de diagnose die de dokter stelt nadat liedjesschrijver Gordon in elkaar is gezakt en met vliegende spoed naar het ziekenhuis is gebracht. Een vaatafwijking die kan leiden tot een hersenbloeding - of erger. Chirurgisch ingrijpen is vereist, maar de kans dat de patiënt dat niet overleeft, is reëel.

De Amerikaanse componist William Finn greep voor de musical A New Brain (1998) terug op zijn eigen ervaringen. Terwijl hij herstelde van een hersenoperatie schreef hij in een reeks liedjes zijn medische trauma van zich af. In eerste instantie werden die nummers, waaruit een grote dankbaarheid spreekt over de tweede kans die het leven hem gaf, opgevoerd als concertante versie. Pas later kwam scriptschrijver James Lapine erbij, die de liedjes omsmeedde tot een musical.

Sterke cast
Die gefragmenteerde ontstaans­geschiedenis van A New Brain is af
te zien aan de voorstelling die nu door De Kernploeg voor het eerst in Nederland wordt opgevoerd. In een loods op de NDSM-werf is voor de gelegenheid een theater gebouwd, waar de musical met weinig (financiële) middelen maar een sterke cast wordt gebracht. Een voorstelling die als verhaal niet overtuigt, maar waarvan de inzet van de makers en de muziek beklijven.

Freek Bartels speelt Gordon, die vóór zijn ineenstorting al tobt met een ándere mental illness: hij is zijn inspiratie kwijt en twijfelt aan zo'n beetje alle mensen die er in zijn omgeving toe doen: zijn door bootjes geobsedeerde lover Vincent (Jonathan Demoor, met fijne musicalstem), zijn dominante moeder (weer een mooie rol van Lone van Roosendaal, die kortgeleden nog in The bridges of

Madison County stond en voor de grappigste momenten zorgt) en zijn neurotische vriendin Rhoda (Christanne de Bruijn, die haar personage met goed gedoseerde nervositeit vormgeeft).

Hallucinogene scènes
Het gezelschap dribbelt afwisselend bezorgd, hysterisch en berustend rond Gordons ziekenhuisbed, bijgestaan door een legertje goedbedoelende artsen en verplegers.

A New Brain

Door De Kernploeg
Gezien 15/7, ITW NDSM-loods
Te zien t/m 23/7, aldaar

In Gordons getroebleerde geest beginnen waan en werkelijkheid door elkaar te lopen (door Bartels knap verbeeld), wat leidt tot enkele abstracte, hallucinogene scènes. Uiteindelijk ontwaakt hij uit zijn coma en heeft hij weer oog voor de waarde van het leven.

Wat schort aan het verhaal - het dunne plotlijntje, gebrek aan emotionele diepgang, de afstandelijke benadering van de personages - wordt gecompenseerd door de uitvoering.

Revueachtige performance
Op een smal speelvlak tussen twee tribunes creëert regisseur Benno Hoogveld een revueachtige performance met een prettig lichte toon, inventieve choreografietjes (van Hannah van Meurs) en veel oog voor detail in de aankleding.

Dankzij de goede band en de grote vocale reikwijdte van de cast biedt A New Brain een avond dynamisch muziektheater met krachtige samenzang, sterke solo's en gevoelige ballads. Een hoogtepunt is het geestige tongue-in-cheeknummer waarin Dennis Willekens als ziekenbroeder vol zelfbeklag zingt dat hij blut, zwaar mislukt en te dik is.

De Kernploeg heeft de ambitie elk jaar een kleinschalige Amerikaanse musical naar Nederland te brengen. Inhoudelijk is A New Brain als aftrap misschien niet de beste keuze, sympathiek is de voorstelling zeker.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden