Plus Proefwerk

De ideeën van Fijnkost Westerpark zijn niet goed uitgevoerd (6)

Recent opende een tweede vestiging van Fijnkost in het Westerpark. Hoewel de ideeën goed zijn, laat de uitvoering te wensen over.

Restaurant Fijnkost Westerpark aan het Van Limburg Stirumplein. Beeld Eva Plevier

Bij de eerste vestiging van Fijnkost (bij het Vondelpark) at ik een tijdje terug privé, en dat viel niet tegen. Een klein café op een rustig hoekje met een ruime wijnkaart en goed bedachte, smaakvolle, volledig huisgemaakte gerechtjes. Dit, dacht ik terwijl ik de rillettes, calamari, en kalfswang proefde, is een goed idee. Een drinkgelegenheid met écht eten.

Het Van Limburg Stirumplein is een tramrotonde met een halte in het midden. Van oudsher zit café-restaurant Piet de Gruyter er, de goede frietzaak-en-ijssalon Doardi, een grillroom, en sinds kort ook een visrestaurant. Op de plek waar nu Fijnkost Westerpark geopend is, zat jarenlang een Italiaan waar ik niemand over hoorde, maar in Fijnkost zit vroeg op de avond al flink wat volk.

Ergens op de schaal tussen design en Hornbach zit een punt waarbij een inrichting nog doordacht lijkt zonder écht geld te kosten. Zo ontstaan volgens mij al die kale zaken met een houten vloer, houten tafels, witte wanden, betegelde bar en peertjes aan zwarte snoeren.

Fijnkost Westerpark

Van Limburg Stirumplein 18-20, 1051 BB Amsterdam
06-19954036
Openingstijden: ma-zo vanaf 16.00 uur
fijnkost.nl/westerpark

Liever uitstekend eten bij tl-licht dan matig onder een kroonluchter, maar bij deze vestiging van Fijnkost treffen we helaas geen van beide. Over de bediening – in handen van een alerte jonge vrouw – niets dan goeds: ze is efficiënt, attent, ingelezen en vriendelijk, ook als het drukker wordt.

Bokkige mustang

We drinken een High hops 6 IPA van Maximus (€5,00) die helder en heerlijk bitter is, en een Jack’s precious IPA (€4,50) van de tap die waterig uitvalt. Van de leuke, diverse wijnkaart kiezen we alvast een fles natuurlijk gevinifieerde gamay van Bruno Allion (€29), die wild als een bokkige mustang blijkt. Soms kan een mens daar blij van worden.

Uit een kaart met een twintigtal gerechtjes tussen de 4 en 19 euro kiezen we gepoft knoflookbrood met walnotenpasta (€4,75), waarvan het mooi ogende platbrood ongaar is. Van de vrij logge en nét gare beignets van knolselderij met dragonmayonaise en salsa verde (€6,25 voor 5) hebben sommige kaas in de vulling en andere niet. De salsa verde komt uit de keukenmachine. Begrijpelijk, maar ook jammer.

Onze dimsum van barbecuemais (€5,25 voor drie) hebben een heerlijke vulling van gemalen zoete mais, kokos en limoenblad. Maar het deeg is droog aan de bovenkant en doorgaar aan de onderkant, waardoor de pakketjes kapotscheuren als je ze uit hun mandje tilt. Het slaatje van spitskool dat erbij komt, is oud en niet op smaak.

Onze geroosterde amandel brioche met artisjokkencrème, gekookte artisjok en zoetzuur van rabarber (€7,75) is prima, maar er liggen dorre, zwarte korrels bovenop, die bij navraag gecutterde, gefrituurde olijven blijken. Geen idee waarom je dat zou willen eten.

We proeven een bisque (€7,50) die iets meer concentraat en zout had mogen hebben. En een gerechtje van gekaramelliseerde bospeen (€7,50) dat bestaat uit zoetige geblancheerde bospeen (iets heel anders) op onaangemaakte hangop in een droog bakje van roggemeel. Er zijn tig manieren waarop een gerecht met hangop, peen en rogge kan werken: dit is er niet één van.

Ongewenst bezoek

Ook mis gaat het bij de Hollandse asperges met mozzarellakroketten en paprikacoulis (€16,50). De asperges zijn niet goed geschild, en de keuze voor een combinatie met mozzarellakroketten en paprikacoulis is moeilijk te volgen. De asperges lijken eerder ongewenst bezoek dan eregast en de kroketten zijn wat slap, maar verder prima van smaak.

Aan het vleesfront: uitstekend gegaarde speenvarkens­koteletten (€18,50) met heerlijke, vette varkensworst en bruingebakken peen. Uitstekend is ook de lichte jus. Helaas ligt het geheel op een koud bord, waardoor alles razendsnel afkoelt. En zijn de gnocchi van gepofte knoflook bruingrijze, nagenoeg smaakloze en wat gekneusd ogende, stukjes gom.

Gedroogde yoghurt

Het smeltend chocoladetaartje (€6,75) is precies zoals het hoort, al zouden deze dingen volgens mij een tijdje van alle menukaarten moeten verdwijnen, zodat we er weer zin in krijgen.

Het dessert met kokosijs (€7,00) werkt niet samen met de bosbessen en de yoghurt, die dik en droog is. Echt vreselijk zijn de scherven gedroogde yoghurt die op het gerechtje liggen. Ze smaken naar zweterige pecorino.

Er is niets mis met de ideeën en het hart achter Fijnkost Westerpark, maar het wordt niet goed genoeg uitgevoerd. Vrijwel alles wat we vanavond proefden, had met meer ervaring en aandacht in de keuken écht lekker kunnen zijn.

6.5

Best

De geroosterde amandelbrioche met artisjokkencrème, gekookte artisjok en zoetzuur van rabarber is fris en smakelijk. Mits ze de olijf weglaten.

Minder

Op het dessert met cocosijs en bosvruchten liggen scherfjes gedroogde yoghurt die naar zweterige pecorino smaken.

Opvallend

Fijnkost Westerpark is een tweede vestiging, de eerste in de Zocherstraat vond ik een stuk beter.

Gilles van der Loo Beeld Oof Verschuren
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden