Proefwerk

De Gouden Reael (6-)

Het is ongelooflijk pittoresk zitten bij De Gouden Reael, maar de gerechten zijn slecht doordacht.

Hiske Versprille
Wie de over de Zandhoek De Gouden Reael benadert, een gebouw uit 1648 aan het water naast een ophaalbrug, waant zich in een foto van Jacob Olie. Beeld Het Parool/Maarten Steenvoort
Wie de over de Zandhoek De Gouden Reael benadert, een gebouw uit 1648 aan het water naast een ophaalbrug, waant zich in een foto van Jacob Olie.Beeld Het Parool/Maarten Steenvoort

Het is misschien wel het allermooiste pandje op het allerschattigste hoekje van het fotogeniekste stukje Amsterdam. Wie de over de Zandhoek De Gouden Reael benadert, een gebouw uit 1648 aan het water naast een ophaalbrug, waant zich in een foto van Jacob Olie. En dan is het ook nog 11 november, dus aan de lopende band komen er zingende, blozende kindertjes met lampionnen voorbijbuitelen, ongetwijfeld op jacht naar trekdrop of peperkoek. Zo pittoresk, ik kan het bijna niet aan.

In het gebouwtje zit al honderden jaren horeca, en het restaurant werd deze zomer overgenomen door Robert Peppelenbos van Bistrot Neuf en Stout! in de Haarlemmerstraat. Op de kaart en de website staat het concept uitgebreid uitgelegd: 'Authentieke spijzen en lekkernijen', Frans, maar met een knipoog naar de Nederlandse keuken door de eeuwen heen, en met gebruik van 'alle producten die werden verhandeld door de VOC en de WIC' (vreemd: de WIC verhandelde vooral slaven en tabak). Er is ook een groot rotissoir met haantjes en lamsschouders - gezellig om te delen - en op zondag zijn er onbeperkt tapas. Het is me wat.

De bediening is wat kortaf en ongeduldig, maar we zitten goed - met uitzicht helemaal naar Noord - en er zijn lekkere wijnen per glas te bestellen. Het brood komt met een dip van gemalen kokos, zonnepit en vadouvan-achtige kerrie (daar zal je de VOC hebben) en een bakje aioli (over van de Spaanse invasie op zondag, schat ik zo). Opvallend item op de kaart zijn de 'harlekijntjes', een retro-achtige salade met verschillend beleg als gerookte kip en garnalen. Wij bestellen er een met tartaar van rauwe zeebaars (€12,50). De vis is vers, maar totaal niet aangemaakt, en hoe dan ook heeft hij niets te zoeken tussen de slappe sinaasappelpartjes, enorme dotten kerriemayo, gesnipperde ijsbergsla, aangezuurde biet en iets dat lijkt op wrange appelmoes met kurkuma, maar dat bij navraag 'gele-uiencompote' heet te zijn. Een heel raar rommeltje. De strandkrabbenbisque (€10) bevalt veel beter, die is simpel, romig en smaakt naar kalk en zee.

Allemaal niet best
Het gepocheerde ei met bokking ('gerookte bokking' staat op de kaart) gaat faliekant de mist in. Het ei is gepocheerd in water met veel te veel azijn - een handig trucje om de buitenkant van het ei snel te laten stollen, maar ben je er te kwistig mee, dan wordt het ei ruw en, allicht, zuur. De spekbokking is tot moes gepureerd en bremzout, de geroosterde bloemkool smaakt oud: het is allemaal niet best. Het 'broodje half om' met op het pekelvlees gebakken eendenlever in plaats van runderlever (€13) is een geinig idee. De lever is goed gebakken en het geheel is smakelijk, al had de zoete truffeldressing weggelaten mogen worden.

Gehaktbal 'De Gouden Reael' (€15) wordt gedraaid van kalfswang, bloedworst en rundergehakt, en blijkt een gigantische, wat zompige, donkerpaarse unit op andijviestamppot met dikke rodewijnjus te zijn. Voor die kalfswang en bloedworst kan ik wel een betere bestemming bedenken dan een bal; wat is er mis met gewoon half-om-halfgehakt? De stamppot rauwe andijvie is gemaakt van heel fijne aardappelmousseline die ik niet meteen met stamppot associeer, maar de smaak is oké.

Geen ravigote, maar remoulade
De schol (€19), twee mooie stukken perfect aan de graat gebakken met bruine boter, citroen en kappertjes, is precies zoals schol wat mij betreft op zijn lekkerst is. Maar ernaast ligt iets dat op de kaart staat als 'venkelravigotte' en dat klopt voor geen meter. Ten eerste is het geen ravigote, maar remoulade (ravigote maak je op basis van een vinaigrette, terwijl dit mayonaise met gehakte kruiden en kappertjes is). Los daarvan: als je even nadenkt over de functie van zo'n sausje dan begrijp je meteen waarom het een raar idee is om het te serveren bij vis in bruine boter met citroen en kappertjes: de vettigheid en de zurigheid en zelfs de kappertjes zijn dan immers al uitbundig gecoverd.

Bij de desserts komt zo'n zelfde vreemde doublure voor: naast de 'Spaanse pudding' (€7), wat een mierzoete crème brûlée blijkt te zijn, ligt een bol evenzo mierzoet roomijs. Crème brûlée en roomijs zijn gewoon twee verschijningsvormen van hetzelfde ding (namelijk custard) en het is ondoordacht om die naast elkaar te serveren. De karamel zakt in dit geval bovendien weg in de slecht opgesteven vla. Het dessert van 'ingelegd seizoensfruit' met hangop (€7) bestaat uit brokken stoofpeer op hangop die uit meer slagroom dan yoghurt bestaat, in een weckpot.

Tja.

Hiske Versprille Beeld Het Parool
Hiske VersprilleBeeld Het Parool
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden