De Fransen vinden het vast niks

Het grootste probleem waarmee Frankrijk worstelt, is niet eens zozeer de opkomst van Nieuwe Wereld-wijnlanden. Ook de Franse driekleur rood-wit-rosé, die in Amerika was gestreken vanwege Irak, begint al weer te wapperen in de VS.

Een aantal andere belangrijke exportmarkten - waaronder Nederland - heeft eveneens weer blosjes op de wangen. En de vraag uit de landen met de nieuwe rijken groeit explosief. Toch heeft Marianne nog steeds een zorgelijk trekje in het gezicht. En dat wordt veroorzaakt door haar eigen landgenoten. Waar Frankrijk jaren geleden in een schier voortdurende staat van dronkenschap verkeerde, bekeren steeds meer Fransen zich tot de Blauwe Knoop. Uit onderzoek blijkt dat het percentage mensen dat nooit wijn drinkt met een derde is gestegen: van dertig naar veertig procent. Vooral de jeugd raakt het spul niet meer aan. Vanzelfsprekend laten de Franse wijnmakers het er niet bij zitten. Ook zij hebben intussen marketinglessen gevolgd. Maar of dat met goed gevolg is, valt te bezien.

Inmiddels worden in rap tempo laag-alcoholische wijnen gelanceerd in een poging de wijnweigeraars te behagen. Bovendien wordt de markt overspoeld met olijk gevormde flessen, afgesloten met kekke capsules, beplakt met moderne etiketjes en voorzien van vooral niet-Franse namen als bijvoorbeeld Fat Bastard, Arrogant Frog en Wild Pig. Nu is dit vooralsnog een aanpak die bijzonder in de smaak lijkt te vallen buiten de landsgrenzen. Maar in Frankrijk zelf worden de inspanningen door de nationale breezergeneratie afgedaan als oude wijn in nieuwe zakken. Wat het in veel gevallen natuurlijk ook is. Languedoc-Roussillon, Frankrijks grootste wijnbouwgebied en tevens één van de grootste van de wereld, heeft ook meteen de meeste pijn. En die wordt verergerd doordat de streek volgens de Franse wel-drinkers geen kwaliteitswijnen produceert. Ook al is dat inmiddels al jaren wel weer het geval.

Nieuwe investeerders hebben de potentie van de zuidelijke wijngaarden allang in de smiezen. Veel lokale producenten zijn geswitcht van kwantiteit naar kwaliteit. En er duiken steeds meer boutique wineries op. In Frankrijk zelf echter hangt het stigma ' bulkproducent' en ' kruidenierswijn' nog steeds als een donkere wolk boven de vignobles. Vooralsnog moet Languedoc-Roussillon het dan ook van de buitenlandse wijndrinkers hebben. Al moest er wel eerst wat achterstallig onderhoud op het gebied van overzichtelijkheid verholpen worden. Er bleken zoveel appellations en vins de pays dat er zelfs voor de nuchtere liefhebber geen touw meer aan vast te knopen was. Inmiddels hebben de vier wijnbouworganisaties in de streek de handen ineengeslagen - vrij uniek voor Franse begrippen - om onder één vlag hun vele wijnen te promoten. Van droog tot zoet. In wit, rosé en rood. Stil en met bubbels. Appellation contrôlée en vin de pays.

Sinds kort kunt u ze allemaal onder de noemer Sud de France tegenkomen. Aldus kreeg ik twee rode Vins de Pays d'Oc toegestuurd, die zich ook onder dit ' parapluutje' hadden verstopt, ze zijn gemaakt op Glayda, een domein dat illustratief is voor het nieuwe elan van het Franse zuiden. Pas in 2002 opgericht door een Engelsman die Zimbabwe was ontvlucht. Waar een wijnmaker actief is die weliswaar Frans is, maar dan wel weer op het gereputeerde Zuid-Afrikaanse Boekenhoutkloof heeft gewerkt. Dan komen de druiven deels uit eigen wijngaarden en deels van kleine kwaliteitsproducenten en ze zijn als cépage gelabeld. Bovendien is Glayda volstrekt tweetalig. De syrah meldt zich als T'Air d'Oc 2006. De pinot noir echter als Three Winds 2006 (Beide Euro 5,50). In Frankrijk zal men het allemaal wel verschrikkelijk vinden, maar bij de pinot noir noteer ik ' een olijkerd, vol onbekommerd kersenfruit, een sappige bite, wat lichte kruiderij, verbazingwekkend voor dit geld.' En de syrah gaat de boeken in met ' lekker stallige, soepele stinkerd met fiks wat bramen, pruimen, wat laurier, fit en doordrinkbaar.' Zo maakt Sud de France snel fans. In ieder geval wel hier. (HAROLD HAMERSMA)

Pasteuning Wijn & Catering
Willemsparkweg 11
Tel. 662 00 23
www.pasteuning.nl/

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden