Culinaire trend

De Espresso Martini gaat voorlopig nergens heen

Wekelijks voert culinair journalist Mara Grimm ons langs noviteiten en trends. Deze week: de comeback van de Espresso Martini.

Er leek dit jaar geen einde aan te komen: de nineties revival. In het straatbeeld zagen we weer volop Dr. Martens, scrunchies en dad sneakers. Merken als Fila en Champion waren weer even hot. Friends kondigde een remake aan, de Spice Girls begonnen aan een reünietour en er kwam wéér een Kurt Cobain-­documentaire uit. Kortom: de airpods werden nog nét niet verruild voor discmans, maar veel schelen deed het niet.

Ook in het uitgaansleven kwamen er behoorlijk wat flashbacks voorbij. Meest opvallend vond ik de comeback van de Espresso Martini. Deze cocktail groeide in de jaren negentig uit tot een klassieker, maar werd al in 1983 bedacht door de Engelse barman Dick Bradsell. Volgens de legende vroeg een aanstormend topmodel hem om een cocktail ‘to wake me up and mess me up.’ Broodje aap of niet, dat is inderdaad precies wat een Espresso Martini doet. En ik kan het weten, want ik kreeg er de afgelopen maanden behoorlijk wat voor mijn neus. Op persdiners, in restaurants en zelfs op ontbijtfeestjes: de Espresso Martini is opeens weer óveral.

Zoals dat gaat met hypes worden er allerlei varianten op bedacht. Vorige week kreeg ik er eentje van de nitro-tap. Bij Bar Twenty Seven in Amsterdam serveren ze een volledig transparante Clarified Espresso Martini en in de ochtend zijn de eerste alcoholvrije versies al gesignaleerd.

Zelf aan de slag? Laat je dan vooral niet misleiden door de naam: een Espresso Martini bevat verrassend genoeg géén Martini. Hij heet zo omdat hij – net als zoveel cocktails in de jaren negentig – in een Martini-glas wordt geserveerd. Wat er wel in zit? Een flinke scheut wodka, een shot espresso en wat koffielikeur. Bovenop de schuimlaag liggen meestal drie koffieb­onen, net als bij sambuca. Die bonen schijnen symbool te staan voor gezondheid, rijkdom en geluk.

Wat die eerste twee betreft kan ik weinig beloven, maar dat derde komt na een paar slokken gewoon vanzelf. Want een Espresso Martini is niet alleen zeer lekker dankzij de juiste verhoudingen tussen bitter en zoet, maar ook zo oppeppend en vrolijkmakend dat ik er maar moeilijk genoeg van kan krijgen. Komt goed uit, want de dad sneakers en de Dr. Martens gaan in 2020 weliswaar als de sodemieter terug de kast in, maar de Espresso Martini gaat voorlopig nergens heen.

Mara Grimm (1979) is culinair journalist en food trendwatcher. Elke woensdag schrijft ze een column over de laatste culinaire trends. Klik hier om haar andere columns te lezen. 

Mara Grimm. Beeld Imke Panhuijzen
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden