Plus Film

Daymohk toont de pijnlijke prijs van vrede

In Daymohk keert Masha Novikova terug naar Tsjetsjenië. Aan de hand van Ramzan Achmadov, leider van dansgroep Dayhmov, toont ze in de documentaire een desillusionerend verhaal over de prijs die de Tsetsjenen betalen voor vrede.

Beeld Amstelfilm

Heeft een land een ziel of is dat romantisch-nationalistische kletspraat? En als een land een ziel heeft, kun je die dan vermoorden? Deze vragen hangen boven de documentaire Daymohk, waarin de Russisch-Nederlandse ­documentairemaker Masha Novikova terugkeert naar de Tsjetsjeense kinder- en jongerendansgroep Daymohk ­(vaderland), die ze in 2002 bezocht. Ze werkte toen in het totaal verwoeste Grozny mee aan de documentaire Dans, Grozny dans van Jos de Putter.

Novikova was ook betrokken bij Leo de Boers documentaire De trein naar Grozny (2001). In 2007 was ze weer in Tsjetsjenië, nu voor de door haar geregisseerde documentaire Drie kameraden, over het lot van drie vrienden in de Tsjetsjeense oorlog. Een jaar later maakte ze met Anna, 7 jaar in de frontlinie een portret van de in 2006 om haar kritische Tsjetsjeniëverslaggeving vermoorde Russische journalist Anna Politkovskaja.

Daymohk

Regie Masha Novikova

Te zien in De Balie

Met Daymohk bewijst Novikova dat Tsjetsjenië haar nog steeds na aan het hart ligt. In de film bezoekt ze na vijftien jaar weer Ramzan Achmadov, de leider en choreograaf van Daymohk. In Dans, Grozny dans manifesteerde hij zich als een gepassioneerde en bevlogen promotor van de Tsjetsjeense danscultuur. Tegenover de verschrikkingen van de oorlog wilde hij met zijn dansgroep, waarin kinderen tussen de zes en zestien jaar zaten, de schoonheid van de dans zetten. “De danser moet de toeschouwer ervan overtuigen dat er een vulkaan woedt in zijn binnenste, maar dat hij die met zijn lichaam en geest kan bedwingen,” zei Achmadov toen. Hij was succesvol met zijn benadering: de groep maakte internationale tournees en trad onder andere in Nederland op.

Vijftien jaar later ziet de wereld er totaal anders uit voor Achmadov en zijn dansgroep. Het goede nieuws is dat de oorlog is afgelopen, het slechte dat het land wordt geregeerd door het door Rusland gesteunde nationalistische tirannieke regime van president Ramzan Kadyrev. Achmadov is ingekapseld door het regime en woont met zijn familie in een villa. Achmadovs zoon heeft een hoge regeringsfunctie. En Kadyrev heeft Achmadovs dochter Amina tot zijn derde vrouw gemaakt.

Knap toont Daymohk de prijs die de Tsjetsjenen hebben betaald voor rust in het land. De vulkaan waarover Achmadov sprak, is een dode vulkaan geworden. Het verlangen naar vrijheid en schoonheid, de motor achter de dansgroep, is verdwenen. Er zijn geen internationale tournees meer, maar optredens op propagandabijeenkomsten voor Kadyrev.

Anders dan Faust had Achmadov misschien geen keuze, maar de lege blik in zijn ogen verraadt dat de duivel de macht heeft over zijn ziel. Akelig en pijnlijk om te zien.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden