PlusAchtergrond

Dayenne Bekker ontwerpt sweaters met een boodschap: laat alle vrouwen schitteren

Ontwerpster Dayenne Bekker (46) maakt statements op haar sweaters. Ze wil vooral dat vrouwen zich sterker voelen. ‘Wij zijn toch eigenlijk allemaal een meesterwerk?’

Dayenne Bekker: ‘Een idee in je hoofd tot uiting brengen met je eigen handen, dat is zó speciaal.’ Beeld Lin Woldendorp
Dayenne Bekker: ‘Een idee in je hoofd tot uiting brengen met je eigen handen, dat is zó speciaal.’Beeld Lin Woldendorp

Dayenne Bekker was heel fit. Van het type vijf keer in de week naar de sportschool en een ketodieet zonder koolhydraten. Totdat ze eind 2018 ziek werd, heel ziek. Ze kreeg borstkanker. Een heftige set aan chemokuren volgde, net als een hormoonbehandeling waardoor ze vervroegd in de overgang kwam. Dat maakte dat de kilo’s eraan vlogen. “Ik stond in een hemdje voor de spiegel en dacht: oef, dit ben ik dus. Vooral mijn bovenlijf, mijn armen. Dat is allemaal nogal… veel.”

Maar parallel aan die twijfels was er plotseling ook de overtuiging: dit ga ik gewoon laten zien. Op haar eigen zolder, met een fototoestel met afstandsbediening, maakte ze de foto voor op haar sociale media: een zwart hemdje met spaghettibandjes, spijkerbroek open geknoopt, handen in de zij, zelfverzekerde blik. “Daarmee wil ik laten zien dat vrouwen trots op zichzelf mogen zijn, hoe je ­lichaam er ook uitziet. Zo’n ziekteproces maakt dat je ­beter gaat luisteren naar je lijf; er meer van gaat houden.”

Korte stilte. “Haha, wat een cliché allemaal, hè? Maar het klopt wel.”

Fashion lover, boss lady, proud mom, cancer survivor – een greep uit alle functietitels die Bekkers Instagrambio rijk is. Maar thuis op de bank, in een dorp net ­boven Alkmaar, is de eerste indruk van Bekker vooral die van een sympathieke, goedlachse verschijning. Ze praat met ­Amsterdamse tongval, draagt een grote, gouden bril, lila nagellak en een trui uit haar eigen collectie met daarop de tekst: enough is enough.

Lege agenda

Die truien, daar is ze het afgelopen jaar druk mee geweest. Ze werkte de tien jaar hiervoor als modestylist voor verschillende bladen en topmerken als Nike en Hunkemöller. Ze was na haar ziekte net weer aan het herstellen, toen ­ze door corona het gevoel kreeg dat ze nóg meer zou missen. Bekker: “Mijn agenda was in een keer helemaal leeg. Maar ik ben een positief mens en door die vrijgekomen tijd ging mijn creatieve bloed stromen. Het idee van een eigen ­modemerk lag al lang op de plank.”

In het geval van Dekker lag het letterlijk op de plank. In haar kast stond al vijf jaar lang een doos vol sweaters die ze ooit had besteld om te bewerken met haar eigen applicaties. Aan één trui was ze begonnen; die zou een iconische afbeelding van Vogue-hoofdredacteur Anna Wintour krijgen. “Maar toen had ik het toch te druk met andere zaken en heb ik die trui zo – hup – met afbeelding en al weer in de kast gelegd.”

Onder de merknaam 74th Avenue – een combinatie van haar liefde voor New York en haar geboortejaar – brengt ze nu haar eigen truien op de markt. Allemaal met hoge ronde nek en bedoeld voor zowel mannen als vrouwen. Ze maakt zelf de applicaties op de sweaters. Bijvoorbeeld het logo van de musicalfilm Fame, dat ze met uitgeknipte letters vermaakte tot het woord Female, een collage met geborduurde pictogrammen die verwijzen naar de Black Lives Matter-beweging of een trui met een anderhalvemeter­afstandlogo.

Ontwerpen uit de collectie van  74th Avenue. Beeld Lin Woldendorp
Ontwerpen uit de collectie van 74th Avenue.Beeld Lin Woldendorp

Ze verkoopt ook een kleine collectie T-shirts en sieraden, maar de truien zijn tot nu toe de hoofdmoot. “Mijn lieve vriendin Denise van Andbloom, een platform voor ­ 40-plusvrouwen, heeft me het laatste zetje gegeven. Ze zei: dit is véél te cool om niet uit te brengen. Ze plaatste een ­foto op haar sociale media en daar kwamen ontzettend veel positieve reacties op. Toen durfde ik er echt voor te gaan.”

Waarom koos Bekker voor de trui als haar canvas, en niet een jas, of een jurk? “Een jurk moet maar net goed passen en de juiste snit hebben; zo’n crewneck-trui is veel vriendelijker in de omgang. Hij past bij elke vrouw of man en heeft al iets cools van zichzelf. En ik wil graag coole dingen ­maken.”

Daarbij heeft een sweater nog een voordeel: een lekker groot vlak waarop je van alles kwijt kunt. Women’s empowerment is een belangrijk thema voor Bekker. Ze wil vrouwen zich sterk laten voelen. “Het lijkt soms wel alsof vrouwen, vooral 40-plus, het gevoel kwijtraken dat ze er nog mogen zijn op uiterlijk gebied. Dat vind ik onzin. Als ik op straat loop en een vrouw draagt iets tofs of opvallends, dan zal ik dat altijd zeggen. En wat er dan gebeurt, je wil het niet weten: vrouwen zijn zó verbaasd en blij. Met gewoon een complimentje! Dat wil ik dus meer aanmoedigen. Ik vind het leuk om vrouwen te zien shinen.”

De inspiratie voor een opdruk kan Bekker op allerlei ­momenten invallen. Zo ontstond het idee voor haar Mona ­Lisa-trui, met daaronder het woord masterpiece, toen ze op de radio het liedje Mona Lisa van Nat King Cole hoorde. “Alleen door haar simpele glimlach heeft de Mona Lisa iets heel speciaals. Daarmee is zij een meesterwerk. Zijn wij vrouwen niet eigenlijk allemaal een meesterwerk? Zo gaan mijn gedachtes dan, en gaat het balletje voor een ontwerp rollen.”

Tot diep in de nacht

Aan één trui werkt Dayenne Bekker gemiddeld zo’n ­anderhalve dag. Ze naait met precisie bloemblaadjes op de T-shirts, knipt mallen om er een Grace Jones of David ­Bowie van te maken en borduurt in elk item haar logo in de stof. Ook werkt ze met tie-dye: een verfmethode waarmee je een vlekkenpatroon creëert. “Ik kan je niet uitleggen hoe tof ik het vind!” zegt Bekker. “Een idee in je hoofd tot uiting brengen met je eigen handen, dat is zó speciaal. Daar word ik gewoon intens blij van.”

Het enige onhandige is dat Bekkers beste creatieve uur­tjes zich ’s avonds aandienen. “Voordat ik het doorheb zit ik dan tot diep in de nacht te werken aan de keukentafel. Heerlijk natuurlijk, maar ik moet oppassen dat ik niet elke dag om half vier naar bed ga.”

Haar werkzaamheden voor 74th Avenue vormen nu nog een project naast haar stylingwerk. Of ze een masterplan heeft om het bedrijf te laten groeien? In dat soort termen denkt ze niet. “Ik ben dit gewoon uit het hart begonnen, daar zit geen masterplan achter. Wat niet wil zeggen dat ik geen ambities heb. Ik wil mooie dingen maken en dat 74th Avenue uitgroeit tot een begrip. En dat het cool is, ­natuurlijk.”

2x maak het verschil met mode

Clothes for progress
Clothes for progress verkoopt ­vintage modepareltjes om aandacht te vragen voor maatschappelijke kwesties. De winst gaat naar vier organisaties die strijden voor gelijkwaardigheid, onder meer de Black Lives Matter-beweging.

De oprichters van Clothes for progress zijn allemaal werkzaam in de mode-industrie, waardoor de items van mooie kwaliteit zijn, maar toch voor leuke prijzen weggaan: ongeveer tussen de 15 en 50 euro. Sinds juni vorig jaar haalden ze al 26.000 euro op.

Nelson/Johnson
Het jonge, Amsterdamse modemerk Nelson/Johson lanceerde afgelopen Valentijnsdag een campagne om aandacht te vragen voor de liefde voor onze aarde én onze familie. De campagne draagt de titel: MILFF, Mother I Like to Fight For. Of dat Moeder Aarde is of je eigen moeder, dat mag je zelf weten. In elk geval lanceert Nelson/Johnson een aanstekelijke collectie T-shirts, hoodies en leren jacks met het artistieke MILFF-logo erop. Te bestellen via hun Instagram.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden