PlusMijn Amsterdam

Danser Nicholas ‘Shaker’ Singer: ‘Op de Albert Cuyp haal ik vette kleding voor eindvoorstellingen, zoals Japanse kimono’s’

Nicholas Shaker. Beeld Daphne Lucker
Nicholas Shaker.Beeld Daphne Lucker

Nicholas ‘Shaker’ Singer (36), bekend van het tv-programma So You Think You Can Dance en eigenaar van drie dansscholen, eet graag gepeperd bij Bangkok Thai en maakt zelf een broodje bij de Febo, kipcorn met mayo en ui.

Mijntje Klipp

Mijn buurt

“Dat is Geuzenveld. Ik kwam op mijn zesde vanuit Liberia naar Amsterdam en heb gewoond in Zuid, Slotervaart, Zuidoost, en nu dus in West. Geuzenveld is een buurt om te wonen, niet om in te flierefluiten, zoals ik vroeger deed. Ik ben nu ouder en mijn werk vraagt veel van me. Met de buren is het contact goed, zoals met mijn Marokkaanse buurvrouw.”

Kerk

“Ik móest vroeger naar de kerk. Mijn moeder sleepte me mee naar de Victory Out­reach-kerk, in de buurt van Artis, waar ik de tijd moest uitzitten. Gelukkig maakte ik er vriendjes. Voor mij gaat het geloof om wrong en right in het leven, dat je karakter zo is dat je daarnaar handelt. Goed doen, dat is mijn leidraad.”

Theater

“Die bezoek ik niet vrijblijvend; meestal kom ik er voor voorstellingen van mijn dansers. Maar als ik er dan toch één moet noemen: Carré, dat is the way. Ik heb ­choreografieën gemaakt die daar werden opgevoerd. Als je dan kijkt vanaf de bovenste ring, denk je echt: jee! Het is een theater met egards.”

Restaurant

“Bangkok Thai, in de Reguliersdwarsstraat. Ik houd van specerijen, ook al heb ik daar vaak de volgende dag spijt van. Ik ben opgevoed met pepers, ik móest ze eten van mijn moeder, die daarin de grenzen opzocht. Vooral ook omdat onze familie nóg heter kookt en mijn moeder bang was dat ik haar schande zou brengen als ik dat eten daar niet lustte. Bij de Bangkok Thai eet ik graag de rijstschotel met rode pepers en garnalen. Ik krijg er meteen zin in.”

Avond op stap met

“Femke Halsema. Ik vind haar een no-nonsense vrouw, ze is echt mijn burgemeester. Een vrouw, moeder, mens, die van zich afbijt. Een burgermoeder, die handelt vanuit gevoel, met een gutfeeling. Mannen hebben dat soort banen vaak voor de status. Ik wil van haar weleens horen hoe zij het ambt ervaart.”

Café

“In de tijd van So You Think You Can Dance kwam ik wel in Schiller op het Rembrandtplein. Om te netwerken, slap te lullen; om aan opdrachten te komen. Maar met mijn vrienden zocht ik liever de dansvloeren op. Van mijn 15de tot mijn 26ste, 27ste gingen we overal in de clubs freestylen. Ging ik naar de Jimmy Woo, met drie shirts in mijn tas, om me rechts in de hoek in het zweet te battelen. Maakten we een dance-tocht in plaats van een kroegentocht. Dat doe ik niet meer. Mijn zusjes gaan nu uit en dat is dan voor hen niet leuk, dat ze mij steeds tegenkomen. Bovendien worden mijn spieren wat langzamer. Ik draai op mijn 36ste nog wel mee, maar dat superharde dansen van vroeger, dat gaat niet meer. Nu ga ik weleens naar een concert, onder meer in Paradiso.”

Monument

“Dat van Anton de Kom in Zuidoost. Vanwege zijn betekenis als vrijheids- en verzetsstrijder. En omdat ik het mooi vind.”

Het standbeeld van Anton de Kom. Beeld Daphne Lucker
Het standbeeld van Anton de Kom.Beeld Daphne Lucker

Coffeeshop

“Dat doet ik niet, nooit gedaan ook.”

Ik voel me Amsterdammer omdat

“Omdat ik kan zijn wie ik wil zijn, met mijn petje achterstevoren en mijn baggy broek. Ik ben een danser, een etnische jongen, en wilde hier al op mijn 17de een dansschool openen, en Amsterdam is altijd bereid geweest te luisteren en te helpen. Hier ben ik thuis.”

Mooiste herinnering

“Mijn eerste Koninginnedag hier. Mijn moeder houdt van koken, zij verkocht nasi en bami met vlees – nog zonder vergunning, dat zou nu niet meer kunnen. Ik zat er op een kleedje naast en verkocht spulletjes, zoals oude schoenen. Van de opbrengst heb ik, geloof ik, skeelers gekocht. Wat mijn opbrengst was? Honderd gulden, geloof ik. Supervet vond ik dat.”

Lied over Amsterdam

Geef mij maar Amsterdam. Dat neurie ik vaak als ik weet dat ik met niet-Amsterdammers ben. Het is een soort strijdkreet; om te laten zien dat je in mijn town bent.”

Geheim adresje

“Dat is bij mijn vriendin en dat is geheim, haha.”

Terras

“Op het Rembrandtplein, bij Escape, bij De Kroon. Ik had er vroeger salsales en dan bleef ik daarna op het terras nog weleens hangen.”

Markt

“De Albert Cuyp. Daar zat vroeger mijn kapper. Voor eindvoorstellingen halen we daar thematische, vette kleding. Zoals Japanse kimono’s voor een habbekrats.”

Brug

“De Zeilbrug, een brug met een betekenis. Ik heb erbij in de buurt gewoond en als ik eroverheen moest, stond ie vaak open, en kwam ik te laat. Hij is opgeknapt, niet per se mooi geworden, maar hij speelt een rol in mijn leven.”

De Zeilbrug. Beeld Daphne Lucker
De Zeilbrug.Beeld Daphne Lucker

Dit kan veel beter

“Het openbaar vervoer hier is nog niet goed. Er is altijd wel wat gezeik, waardoor je vaak te laat komt. Komt dat nu ook door het personeelstekort? Dan moet er meer worden geautomatiseerd, dan moeten we ons op een andere manier gaan voortbewegen. In Azië en New York kan het wel, terwijl New York, anders dan Amsterdam, echt pauperbuurten heeft, waar wel goed openbaar vervoer is. Waarom kan dat hier dan niet?”

Favoriete lunchplek

“Bagels & Beans. Daar kom ik ook altijd op mijn verjaardag, dat is traditie. Liefst die in Oost, maar elke vestiging is goed. En dan een witte bagel met creamcheese en avocado. Met chocomelk erbij, zonder slagroom, zalig! Vegetarisch? Dat wil ik niet horen hoor. Ik ben wel gestopt met varken eten, want dat was niet goed voor mijn huid. Daarom ben ik allerlei dingen aan het wegstrepen. Rundvlees ben ik aan het minderen, de focus ligt op kip. Als ik daar ook nog mee zou stoppen... dat kan niet hoor. Dan scheldt mijn Afrikaanse moeder me uit!”

Een bagel en chocomelk zonder slagroom, bij Bagels & Beans. Beeld Daphne Lucker
Een bagel en chocomelk zonder slagroom, bij Bagels & Beans.Beeld Daphne Lucker

Favoriete broodje

“Dat maak ik zelf, bij de Febo. Een broodje kipcorn met mayonaise en uitjes. Als veel mensen dat gaan overnemen als ze dit hebben gelezen, heb ik een trend gezet.”

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden