Maarten Moll.Beeld Sjoukje Bierma

Dan ben je ‘opeens’ de ouder van ‘dat kind’ in persberichten

PlusMaarten Moll

 Een 17-jarige Amsterdamse zwaargewond geraakt, kan zich niets herinneren.

De kop van een bericht op de site van deze krant. Het zal je kind maar wezen, dacht ik. Tot ik het bericht begon te lezen. Hé, Jongste Dochter is toch ook… En ik in de gaten kreeg dat het daadwerkelijk over mijn eigen dochter ging.

En ze ook op andere sites opdook.

‘Tiener zwaargewond, maar herinnert zich niets van toedracht.’ (AT5)

‘Jonge Amsterdamse zwaargewond, politie staat voor raadsel.’ (De Telegraaf)

‘17-jarig meisje zwaargewond, Amsterdamse politie staat voor raadsel (RTL Nieuws)

‘Meisje zwaargewond in Amsterdam, maar herinnert zich niets van toedracht.’(NU.nl)

Dan ben je dus ‘opeens’ de ouder van ‘dat kind’ in ­verschillende persberichten.

Ik herkende zelfs op de site van De Telegraaf een foto van de fiets van Jongste Dochter. Die had ik gemaakt, toen ik kort na het ongeluk haar fiets had teruggevonden aan een brug bij het Rijksmuseum. (Compositorisch een voortreffelijke foto, trouwens. Is hier sprake van schending van copyright/auteursrecht? Kan ik effe vangen?)

Het bericht werd door de politie verspreid, nadat Jongste Dochter eindelijk een verklaring had mogen afleggen. Ik wist niet dat er een bericht zou uitgaan (mij wordt nooit iets verteld).

‘De politie neemt het heel serieus,’ appte Ex.

Daar had het vooralsnog niet op geleken.

In de dagen na het ongeluk, toen bleek dat de herinnering aan wat er was gebeurd niet meer in haar hoofd zou opduiken, begon ze zich zorgen te maken. Was ze misschien aangetikt door een scooter, aangereden door een auto, was ze door iemand van de fiets gesleurd? Er kwam schaamte bovenop. Misschien was er wel iets veel ergers gebeurd. Ze wil echt heel graag weten wat er precies is voorgevallen.

Een poging aangifte te doen mislukte, we werden bot afgepoeierd met de mededeling dat we ergens half oktober pas terechtkonden op het politiebureau. Absurd natuurlijk. Een meisje dat een ongeluk krijgt, zich niets herinnert, met een klaplong, hersenschudding, gescheurde milt en gebroken ribben in het ziekenhuis wordt opgenomen, en denkt aan iets nog vreselijkers.

“Dat is toch niet normaal!” zei Jongste Dochter zaterdagavond onder het eten van een door M. vervaardigde, geweldige Beef Wellington zonder beef. “Ik werd helemaal niet serieus genomen.” Ze werd emotioneel en gaf de schooiende hond Bep een stuk Wellingtonkorst.

Na enige druk van onze zijde mocht ze dan toch haar verhaal komen vertellen, en kwamen er excuses van de politie. “Een inschattingsfout, zeiden ze,” zei Jongste Dochter zeer verontwaardigd. “Dat is toch belachelijk wat de politie deed!”

Dat konden we slechts beamen, maar nu was het spel wel op de wagen. We hopen op informatie. Vooral voor de gemoedsrust van Jongste Dochter, die nog even doormokte en ten slotte troost vond in het aflikken van de bakpapiertjes van onze chocoladetoetjes.

Maarten Moll schrijft over dagelijkse beslommeringen in de stad. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? m.moll@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden