Tuğrul Çirakoğlu. Beeld Nosh Neneh
Tuğrul Çirakoğlu.Beeld Nosh Neneh

Criminaliteit heeft geen glamoureuze kant

PlusTuğrul Çirakoğlu

Tugrul Çirakoglu

Ik kreeg van een expat het verzoek om een wietplantage op te ruimen. Hij had zijn woning verhuurd, maar dat was faliekant misgegaan. Nu mocht hij alle troep opruimen. De beste man had nog nooit in zijn leven drugs gebruikt. Het incident bezorgde hem zo veel stress dat hij dagenlang niet kon slapen.

Onder de gehele woning was een kruipruimte aanwezig van pakweg veertig centimeter hoog. De criminelen hadden een gedeelte hiervan tot bijna twee meter diep uitgegraven en omgebouwd tot een professionele hennepkwekerij met ruim driehonderd wietplanten.

Van isolatie tot belichting en automatische bewatering: alles was aanwezig. De bijna vijftien kuub aan zand die ze handmatig uit de kruipruimte hadden geschept, hadden ze zak voor zak onder de rest van de woning gestort.

De hennepkwekerij was volgelopen met zo’n vijftienduizend liter water. Het bleek grondwater te zijn. Mijn opdrachtgever raakte in paniek. Hij nam meerdere malen per dag contact op. Zijn radeloosheid leek met de minuut erger te worden.

Bij een misdaad wordt de kant van het slachtoffer terloops belicht. Zijn of haar leed lijkt ons niet veel te boeien. Men is meer gefascineerd door de crimineel. We idealiseren en prijzen hen om hun genialiteit, inventiviteit en ondernemersgeest. We willen weten wat er in hun hoofd omgaat en gebruiken zelfs termen als ‘crimineel meesterbrein’ en ‘knuffelcrimineel’.

Dit staat in schril contrast met vroeger tijden, toen misdadigers werden afgeschilderd als schorem. Nu worden er films, boeken en tv-series aan hun levens gewijd. Ze zijn geen schorem meer, maar stoere jongens en meiden. Het feit dat zij hebben gemoord, beroofd, bestolen, vergiftigd, gemolesteerd en verkracht lijken we massaal te vergeten.

Tijdens mijn werkzaamheden zie ik nooit de zogenaamde glamoureuze kant van criminaliteit. Ik zie de gevolgen van zelfzuchtig hyperindividualisme en het complete gebrek aan respect voor anderen. De waarde van een mensenleven lijkt volstrekt aan die criminelen voorbij te gaan.

Recent was ik bij een klant aan het werk wiens dochter vrolijk in de woonkamer aan het spelen was. Toen het gespreksonderwerp tussen mij en de klant veranderde, barstte het jonge meisje in tranen uit. Het ging om een familielid dat, zo bleek achteraf, een jaar geleden op barbaarse wijze om het leven was gebracht.

Wordt het niet tijd dat we als maatschappij stoppen met het verheerlijken van mensen die zoveel pijn, ellende en verdriet veroorzaken in de levens van anderen?

Tuğrul Çirakoğlu maakt met zijn bedrijf schoon in extreme ­situaties. Hij vertelt de verhalen achter het vuil. Lees al zijn verhalen hier terug.

null Beeld Tuğrul Çirakoğlu
Beeld Tuğrul Çirakoğlu
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden