PlusMijn Amsterdam

Claire Martens (kandidaat-lijsttrekker VVD Amsterdam): ‘De Nyx, daar kan ik echt de hele avond dansen’

Claire Martens (33) is de voorgedragen VVD-­lijsttrekker in Amsterdam. Ze kijkt graag ­voetbal bij Tante Roosje en luncht bij Betty Blue, om de hoek van de Stopera. De Weesperstraat vindt ze ‘viezig’.

Claire Martens in het Erasmuspark. Beeld Nina Schollaardt
Claire Martens in het Erasmuspark.Beeld Nina Schollaardt

Park

“Ik woon vlak naast het Erasmuspark. Het is een beetje een woon-leefpark geworden sinds de lockdown. De hele buurt loopt er z’n rondjes en laat er de honden uit. Het is relatief rustig en heel mooi, veel mooier dan mensen denken. Ik neem me elke week voor het rondje te rennen, maar dat is nog niet gelukt.”

Plek om te relaxen

“Thuis. Ik heb een balkonnetje op het ­zuiden, mijn eigen postzegel. Als ik daar zit, hoor ik de vogeltjes en voel ik de zon. Daar kom ik echt tot rust.”

Club

“Dat is de Nyx. Daar kan ik echt de hele avond dansen.”

Monument

“Het Homomonument. Het is belangrijk stil te staan bij wat er is gebeurd tijdens de Tweede Wereldoorlog, vervolgd worden om wie je bent. Daarnaast is het monument er gekomen om ons te laten inzien dat het homo mogen zijn ook niet al honderd jaar een vanzelfsprekendheid is. Dat moeten we niet vergeten.”

Eerste keer in Amsterdam

“Dat is niet eens extreem lang geleden. Ik ben opgegroeid in Maarssen en Zeist, dus Utrecht was de stad waar we altijd heen gingen. Tijdens mijn studie bestuurskunde ging ik in Amsterdam wonen, met vier vriendinnen in de Orteliusstraat. Toen wist ik dat ik nooit meer ergens anders heen wilde.”

Rembrandtplein. Beeld Nina Schollaardt
Rembrandtplein.Beeld Nina Schollaardt

Plein

“Het Rembrandtplein. De kroegen daar zijn de beste die we hebben. Ik ging altijd naar de Savoy en Knalle bij Rich, en – nog steeds – naar Bolle Jan. Ook ontzettend leuk: voetbal kijken bij Tante Roosje.”

Lelijkste straat

“De Weesperstraat. Het is er viezig, grauw en de lucht is niet schoon. Het is een hoognodige verkeersader van de stad, maar ik kom daar niet met plezier. Toch ben ik geen voorstander van een ‘knip’, zoals GroenLinks wil. Iedereen wil schone lucht, maar verkeersaders doorknippen heeft impact op logistiek, bevoorrading en het vestigingsklimaat. We zouden wel kritischer moeten kijken naar wie er met de auto onze stad in mag.”

Snoekjessteeg. Beeld Nina Schollaardt
Snoekjessteeg.Beeld Nina Schollaardt

Geheim adresje

“Betty Blue in de Snoekjessteeg. De meeste Amsterdammers fietsen er snel langs omdat het in een toeristische buurt zit, maar ze hebben een geweldige lunch en lekkere koffie. Ik zit er vaak omdat het om de hoek is van de Stopera.”

Mooiste herinnering

“De WK-finale in 2010 op het Museumplein. Dat is het grootste volksfeest dat ik hier ooit heb meegemaakt. Jong, oud, ­families, alles liep door elkaar. Toen we hadden verloren, zag je overal mensen die elkaar troostten. Treurig en mooi tegelijk.”

Broodje zeedijk Beeld Nina Schollaardt
Broodje zeedijkBeeld Nina Schollaardt

Lekkerste broodje

“Broodje Zeedijk van Slagerij Vet. Een witte pistolet met sla, gerookte kip, uit­gebakken spek en speciale Zeedijksaus. Heel simpel, maar het beste broodje van Amsterdam. Die haal ik veel te vaak.”

Met pek en veren de stad uit

“Het huidige stadsbestuur. De exodus van de middenklasse is absoluut niet tegen­gegaan. Starters, jonge tweeverdieners, de groenteboer – ze kunnen hier niet meer wonen. Politieke ideologie zit de daadkracht om huizen te bouwen in de weg. Ik denk dat iedereen z’n politieke stokpaardjes moet loslaten om tot een oplossing te komen. Ja, ook de VVD.”

Restaurant

“Ik ben absoluut geen fijnproever. Mij maak je het meest blij met een lekkere ­kipsaté met patat in een brasserie. Vorig jaar haalden vriendinnen me over mee te gaan naar een duur restaurant. Ik ben daarna naar de Febo gegaan omdat ik nog steeds honger had.”

Wil altijd nog

“Ondernemen. Het liefst iets met snacks. Ik ben een enorme liefhebber. Een eigen kroket? Dat lijkt me wel wat.”

Kroeg

“Café Kale op de Weteringschans. Een parel. De typisch Amsterdamse bruine kroeg waar je een goeie saté kan eten. Ik heb er mijn hele studententijd gewerkt. Stond ik tot vier uur ’s ochtends mayo­naisebakjes af te wassen. Een paar uur later moest ik dan weer naar college. Een mooie tijd.”

Dit kan veel beter

“Het gekke beeld dat op de Stopera heerst rond het begrip ondernemers. Dat zijn niet allemaal multinationals. De kroeg op de hoek heeft ook vier mensen in dienst. We hebben ondernemers nodig in de stad.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden