PlusMijn Amsterdam

Chef Joris Bijdendijk: ‘Ik ben heel erg bang voor kappers’

Joris Bijdendijk (35), executive chef van restaurants Rijks en Wils, groeide op in de Vondelparkbuurt. Met zijn vrouw en twee zoontjes woont hij in Oost. Maandag begint de vleesvrije week in Rijks, ook het Rijksmuseum doet mee. 

Joris BijdendijkBeeld Jakob Van Vliet

Café

“De Wetering of Welling. Een café moet iets lokaals zijn, een buurtplek. Je gaat niet drie kilometer reizen om in een kroeg te zitten. Ik kom nu niet vaak meer in een café, maar zeven jaar geleden, toen ik nog in de The Grand werkte, zaten we na het werk altijd bij Susie’s Saloon. Dat zou ik nu niet meer kunnen, ik begrijp ook niet hoe we dat deden. Élke avond. Klaar met koken: kom jongens, naar Susie’s.”

Restaurant

“Taste of Culture. Daar eet je tot diep in de nacht. Het is altijd goed. We kunnen daar hangen, bier uit pitchers drinken en oesters en scheermessen eten. Ze hebben de beste pekingeend van de stad.”

Taste of CultureBeeld Jakob Van Vliet

Ergste horeca-ervaring

“Ik was negentien en begon net te ontdekken wat mooie restaurants waren. Ik nam mijn toenmalige vriendinnetje mee naar Brussel naar een restaurant met twee sterren. Ik had speciaal driehonderd euro gespaard en ik vroeg in een onderonsje aan de ober of hij me wilde helpen binnen mijn budget te blijven. Hij keek me aan of ik een zak stront was en vroeg vervolgens: ‘Champagne?’ Ik wilde me niet laten kennen, maar dit was alleen al 23 euro per glas. Zo ging het maar door. Die obers vonden me maar een eikeltje. Ik heb die hele avond met koud zweet en met rillingen over mijn rug aan tafel gezeten. Uiteindelijk moest ik nog de straat op, om te pinnen.”

Dagelijkse boodschappen

“Bij Erik’s Delicatessen op het Beukenplein haal ik graag kazen, ook heeft hij boter van Trees van Leeuwen van De Keizershof, de beste boter van Nederland. M’n kippetjes komen van Geert van der Kaa. Thuis laat ik ze drie weken in de koelkast hangen, dan rijpen ze mooi. Dat is tegen alle regels, maar met zijn kip kan dat. Ook kom ik graag bij de Tropische Winkel, verscholen achter de viskraam op de Albert Cuyp. Daar eet ik bloedworst uit een bakje met Madame Jeanette, dat is de bom.”

Erik’s Delicatessen Beeld Jakob Van Vliet

Favoriet vervoermiddel

“De fiets, dat kan niet anders in Amsterdam. Noodgedwongen gebruik ik de auto omdat ik vaak buiten de stad moet zijn. Ik ben niet voor auto’s, maar nu is de stad een groot labyrint geworden. GroenLinks maakt er wat dat betreft een potje van.

Ik denk dan: maak een keuze. Gooi of de binnenstad helemaal dicht of sta het toe. Maar nu maak je alleen maar meer vervuiling omdat iedereen rondjes aan het rijden is. Dat slaat helemaal nergens op.”

Mooiste plek

“Merkelbach, Huize Frankendael. Zeker als het terras er staat. Ik kan daar de hele dag zitten met mijn vrouw en kinderen, totdat de zon ondergaat en we weer rustig naar huis sloffen.”

MerkelbachBeeld Jakob Van Vliet

Uitgaan

“Met de jongens uit de keuken pakken we een keer per jaar een concert van De Jeugd van Tegenwoordig. Pure nostalgie. Ik zei laatst tegen Freddy (Vjeze Fur, red): jullie hebben inmiddels wel de Osdorp Posse-status. Volgens mij zag ik hem grijnzen.”

Favoriete kledingwinkel

“Lang leve Tenue de Nîmes. Het is de moeite waard te sparen om daar een broek te kopen. Niet bij een keten, waar niet is nagedacht over de achtergrond van kleding. De oprichter heeft dezelfde visie op producten als ik. We passen soortgelijke regels op kwaliteit toe: productkeuze, techniek en bereiding, continuïteit en details. Dat zijn de pijlers die wij hanteren voor onze gerechten, bij hen is dat net zo.”

Mijn kapper 

“Ik ben heel erg bang voor kappers. Het kan zo goed misgaan. Ik zweer bij Barber in de Binnen Oranjestraat. Daar heb je Salina, haar vertrouw ik mijn haar toe. Mijn collega’s gaan er nu ook heen. Maar het liefst ga ik zo min ­mogelijk.”

Barber in de Binnen OranjestraatBeeld Jakob Van Vliet

Wil niet dood gevonden worden

“In de Kalverstraat. Ik vind het verschrikkelijk. En het aller-, aller-, allerergst zijn de Nutellawinkels. Dat zijn de grootse milieuvervuilers ter wereld. Zij raggen het hele regenwoud plat om aan een beetje palmolie te komen. Holy fuck, hoezo strijdt de gemeente daar niet tegen de horizonvervuiling, onbegrijpelijk.”

Ik voel me Amsterdammer, omdat

“Ik voel me met de stad verbonden. Ik ben hier geboren en getogen. Ik ontdek elke dag nog nieuwe dingen. Er valt natuurlijk nog veel te winnen wat betreft de bevolkingsgroepen die naast elkaar en niet met elkaar leven. We weten nog te weinig van elkaar. Ook ben ik trots op de stad omdat de horeca zo in de lift zit, dat mogen we nog meer aan de wereld laten zien.”

Mooiste herinnering

“Met een maxicosi die ineens 4,5 kilo zwaarder is het OLVG uitlopen. Dat is wel heel gaaf. Allebei mijn zoons (nu 3 en 5) zijn daar geboren. Ik keek laatst het filmpje terug met de thuiskomst van nummer twee. Het mooiste filmpje dat bestaat.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden