Plus Proefwerk

Cecconi's Amsterdam (7+)

Dat Cecconi's Amsterdam de zoveelste vestiging is van een internationaal bedrijf merk je vooral aan de on-Hollandse allure van de plek. Het eten zou (kosten even daargelaten) niet misstaan in een aardig Italiaans eethuis.

Cecconi's Amsterdam, Spuistraat 210 Beeld Eva Plevier

Er is een hoop gedoe geweest over de opening van Soho House, de internationale exclusieve club voor creatieven die zich vestigde in het voormalige UvA-gebouw het Bungehuis. Exclusiviteit strijkt de Amsterdammer van oudsher tegen de haren in. Hoewel bij restaurant Cecconi's, dat onder de club valt, geen onderscheid gemaakt wordt aan de deur, ken ik dan ook weinig plekken in de stad die minder Amsterdams aandoen.

Door een Engelstalige dame worden we langs het bar-loungegedeelte van de enorme, hoge ruimte naar onze tafel gebracht. 'If you build it, they will come,' zei een stem tegen Kevin Costner in Field of Dreams, en zoiets moet de directie van Soho House ook gedacht hebben.

Er is werkelijk prachtig (en schreeuwend duur) verbouwd, en op deze dinsdagavond - we hebben drie weken tevoren gereserveerd en konden slechts twee tijden kiezen - lijkt de weerzin van de Amsterdammer tegen Soho niet erg groot. Bij ons vertrek rond half negen zal elke tafel bezet zijn. We krijgen een plekje bij de keuken en kijken naar het publiek, dat rijk en tevreden oogt, of in elk geval hoopvol op een rijke en tevreden toekomst.

We worden bediend door een Italiaanse ober wiens leeftijd zich lastig laat schatten. Hij is uitermate verzorgd en zijn middellange volle haar is doorstrengd met grijs. Technisch perfect als hij werkt krijgen we niet veel hoogte van de man, wat ook geldt voor de andere medewerkers van de bediening die aan onze tafel komen.

Van een schappelijk geprijsde wijnkaart met veel grote namen bestellen we een fles Rosso Piceno van Vignamato (€26,00). Een fruitig rood dat verder niet beklijft.

Klonterige gnocchi
Vooraf nemen we carpaccio van zwaardvis (€12,00), gnocchi alla Romana uit de oven (als hapje gepresenteerd voor €7,00) en calamari fritti (€16,00).

De ­carpaccio is flinterdun, wat alleen voor elkaar te krijgen is door de vis heel sterk te koelen. Een vervelend effect hiervan is dat het visvlees waterig wordt. Als garnering dungesneden radijs, olijfjes en een niet onaangenaam pepertje. Helaas is het hoofdbestanddeel - zwaardvis - nauwelijks meer te proeven.

De gnocchi alla Romana (van griesmeel, niet aardappel) met gorgonzola zijn prima van smaak, maar wat klonterig. De calamari zijn uitstekend, tentakels en lijf door een licht beslag gehaald en in schone olie gefrituurd. Een leuke 'touch' zijn de gehakte verse rode en groene pepertjes, maar de als 'smoked tomato aioli' aangekondigde dip smaakt naar cocktailsaus.

Diepte in de saus
Dan de pasta: agnolotti del plin (minideegpakketjes met ­gehaktvulling en geschaafde zwarte truffel voor €26,00). Mooi versgemaakt, nét gaar en rijkelijk bestrooid met heel smaakvolle zwarte truffel. Complimenten.

Gilles van der Loo Beeld Oof Verschuren

De ravioli met krab (€24,00) zien er prachtig uit (vollemaantjes in een donkerrode saus), maar het deeg is bij het koken losgeraakt en de vulling is - hoewel duidelijk van echte krab - niet heel sappig. Van de beloofde saffraan in de saus is slechts een hint te proeven.

De eerste 'secondo' is een flink stuk goed gegrilde zeebaars (net gaar, krokante huid) op een frisse, smaakvolle tomatensaus. De vis wordt omringd door grote venusschelpen die iets korter in de pan hadden gemogen en ovengedroogde tomaatjes die de saus extra diepte geven. In al zijn minimalisme een uitstekend archetypisch Italiaans gerecht (€27,00).

De veal Milanese, lemon salt (€32,00) is een platgeslagen kalfskotelet met rib eraan, die als geheel gepaneerd en gebakken is. De paneerlaag is prima en het kalf mals, maar iemand is vergeten het vlees op smaak te brengen voordat het de paneer in ging. Het later toegevoegde citroenzout lijkt gewone fleur de sel en kan de smaakloosheid binnenin niet compenseren.

Best
De agnolotti del plin zijn heel goed uitgevoerd

Minder
Zowel de strudel als het bijbehorende ijs lijkt liefdeloos bereid

Opvallend
Cecconi’s is zonder twijfel een van de mooiste restaurants van Amsterdam

De als bijgerecht bestelde caponata (zoetzuur van groenten waaronder aubergine, €6,00) mist precies het evenwicht tussen zoet en zuur dat dit een van mijn meest geliefde gerechtjes maakt.

Een slappe handschoen
Als dessert proeven we de blood orange panna cotta, die een prima klassieke vanillepannacotta blijkt, met sap van bloed­sinaasappel eromheen (€9,00). Mis gaat het bij de strudel met fior di latte-ijs (€9,00): het deeg ligt als een slappe handschoen om een vulling waarin wel erg veel gewelde abrikoos zit, en het ijs is hard en brokkelig.

Ik geef het je te doen, in tijden van personeelsschaarste een zaak van deze omvang opzetten. Zo bezien is wat we vanavond hebben geproefd en de vaart waarin het ter tafel kwam een hele prestatie, maar ik moet helaas noteren dat het gebodene wat onderdoet voor de prijs en setting. En die setting, daar kunt u ook aan de bar van genieten.

Vorige proefwerken
Duble (8-)
Obalade Suya (7,5)
Kannibalen en Paradijsvogels (7,5)

Welke restaurants in uw buurt kwamen aan bod in Proefwerk? Het Parool zette alle recensies sinds begin 2015 op de kaart. Klopt er iets niet? Is een restaurant inmiddels gesloten? Mail ons dan.

Cecconi’s Amsterdam

Spuistraat 210, 1012 VT Amsterdam

Open van 12.00-24.00 uur
020-8880304

cecconisamsterdam.com

Wekelijks een overzicht van de nieuwste hotspots, uitgaanstips, films en restaurants in je mailbox? Schrijf je dan nu in voor de Stadsgids-nieuwsbrief van Het Parool.

Ook leuk: volg @pshetparool op Instagram.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool.nl.