PROEFWERK

Cannibale Royale (7+)

Eten tot twee en in het weekend zelfs tot drie uur: Cannibale Royale serveert goedkoop nachtvoer aan bier- en bloeddorstigen.

Beeld Het Parool/ Rink Hof

Eén van mijn favoriete eetverhalen is een stuk uit The New Yorker van 1939, te lezen in de geweldige bloemlezing 'Secret ingredients' met de beste culinaire artikelen uit dit blad. 'All you can hold for five bucks' gaat over de beefsteak, een inmiddels uitgestorven Amerikaanse traditie waarbij grote groepen mannen in een hal bij elkaar gingen zitten om de hele nacht enorme hoeveelheden bier en vlees te verorberen, al boerend, zingend en de mond afvegend met hun slab.

In de tijd van het stuk was de traditie al tanende, volgens de voorstanders ervan bovenal door de komst van de vrouw: 'It didn't take women long to corrupt the beefsteak. They forced the addition of such things as Manhattan cocktails, fruit cups, and fancy salads.' Sindsdien ging het bergafwaarts.

Ik moest denken aan deze testosteronovergoten vreetfestijnen toen ik in Cannibale Royale aan de muur de erelijst met namen zag van heren die meermaals eigenhandig L'absurde hadden verorberd; een ribstuk van een kilo. Bovenaan staat iemand die Martijn heet en met zes stuks inmiddels ongeveer aan de kwart koe zit. 'Wat is dat voor iemand?' vragen we aan de sympathieke barman. 'Een boom van een vent,' antwoordt deze.

'Biefstuk klappen'
De trend mag 80/20 zijn, met kleine porties vlees om de goedbereide groenten te ondersteunen, bij dit eetcafé gaan ze eerder voor 20/80: 'Biefstuk klappen' noemen ze het op Facebook. 'Bij Cannibale Royale kun je je weer even een prehistorisch wezen voelen' en hoewel mensen in de prehistorie volgens mij vooral mieren en boomschors aten, betekent dat hier: heel veel vlees, voor heel weinig geld.

Het eetcafé is geopend door de heren die ook achter Disco Dolly, de Bloemenbar en Hanneke's Boom zitten, en de keuken is open tot twee uur 's nachts en in het weekend zelfs tot drie uur. Maar ook eerder op de avond is het al rammend druk - de tent is elke dag vol, wij veroveren met moeite nog net een plekje aan de bar.

Het personeel heeft het erg gezellig met elkaar (ze duiken meermaals in een soort collegiale scrum) maar zijn ook attent en aardig. Er worden allerlei verschillende Amsterdamse bieren geschonken, onder andere een speciaal door Two Chefs gebrouwen Cannibale Royale-IPA, die erg lekker is. De inrichting heeft iets weg van een westernsaloon waar het spookt: in het donkere, onheilspellende decor hangen oude stilstaande klokken, oude foto's van griezels en macabere poppen aan touwtjes - en grote messen met Cannibale Royale erop.

Geen krimp
Het menu biedt borrelhappen, vlees in verschillende vormen en maten en bijgerechten. We bestellen zo veel dat we ons een beetje opgelaten voelen, maar de barman geeft geen krimp. De flinke gehaktballen (€6) zijn sappig en smakelijk met veel nootmuskaat, ze liggen in pittige chilisaus en zijn bedekt met gesmolten kaas: een prima nachthap. Ook de chicken wings (€6,50) zijn lekker, en worden geserveerd met goeie knoflooksaus en knapperige crudités. Hamburger Le Magnifique, (€7,50) is uitstekend gegrild en van sappig vlees, beetje rosé nog, op een getoast maanzaadbroodje met aangezuurde komkommer, dille en fetakaas. Het kleine biefstukje (Le Sympathique, 200 gram bavette, €12,50) is goed gegaard, maar heeft aan één kant in de vlam gehangen; een hoekje is volledig verkoold - jammer.

We krijgen er een afschuwelijk zaagmes bij, en dat is stom: zeker bij bavette scheur je het vezelige vlees, dat je echt tegen de draad in moet snijden, met een slecht mes helemaal aan flarden (en nee, ik had geen eigen mes bij me). De spareribs (€12) zijn lekker, maar zó snotgaar dat het vlees van het bot valt - daar moet je van houden, ik heb liever nog wat te kluiven, prehistoriegewijs.

De bijgerechten kosten allemaal €3,50. De waldorfsalade is gewoon een groene salade met wat stukjes appel, bleekselderij en nootjes: best oké, maar geen echte waldorf. De frietjes zijn prima, maar wat op de kaart staat aangegeven als huisgemaakte mayonaise lijkt verdacht veel op Gouda's Glorie. Echt heel lekker, en goed voor ons geweten, is de broccoli met veel knoflook en pepertjes.

Als dessert delen we een stuk cheesecake (€6,50), die prima is: een koekjesbodem en gebakken, met frambozen-coulis.

Er valt zeker het een en ander op Cannibale Royale aan te merken, maar het is een ontegenzeggelijk sympathiek concept: gezellig, goedkoop en lekker tot laat. Biefstukje klappen, biertje erbij, vijftien euro afrekenen: prima toch?

CANNIBALE ROYALE

Handboogstraat 17-19
1012 XM Amsterdam
06 17716455
zo-do 18-02 uur
vr-za 18-03 uur



Best
De hamburger met feta, aangezuurde komkommer en dille op een sesambroodje is sappig en zalig.

Minder
De bavette is aan één hoekje verbrand en wordt geserveerd met een afschuwelijk zaagmes dat het vlees genadeloos aan flarden scheurt.

Opvallend
Dit nachtrestaurant is ingericht als een soort horrorsaloon, met griezelige foto's,vreemd gereedschap en enge poppen.



7+

Hiske Versprille Beeld Het Parool
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden