PlusBeeldreportage

California dreamin’: ollies en front flips op Zeeburgereiland

Beeld Pelle Tuinenburg

Uit alle hoeken van de stad komen skaters naar het in juni geopende skatepark op het Zeeburgereiland, dat met z’n lege ‘zwembaden’ en zijde-zachte beton doet denken aan Santa Monica.

Hoewel het zindert van de hitte op de skatebaan op het Zeeburgereiland, is het er deze middag opnieuw afgeladen vol. Niet gehinderd door een temperatuur van dik over de dertig graden op de baan, die bovendien geen flinter schaduw biedt. Tientallen jongens, meisjes, mannen en vrouwen suizen heen en weer, omhoog en omlaag. Op skateboards staan ze, dat vooral. Maar ook skeeleraars, stepjesrijders en crossfietsers zijn hartje zomer afgereisd naar het Zeeburgereiland.

Nog niet zo lang geleden wilden veel mensen hier niet dood gevonden worden. Het Zeeburgereiland was fijn ­wonen, maar daar was alles wel mee gezegd. Er werd door een aantal mensen geklaagd over gebrek aan reuring, over een ‘onstedelijke’ ambiance, ondanks de hoogbouw. Een ambtenaar sputterde nog: “Als die skatebaan straks opent, komt de reuring vanzelf.”

Nu, net iets meer dan een half jaar later, blijkt deze ambtenaar er niet zo ver naast te hebben gezeten. Sinds de baan half juni werd geopend, is er dag in dag uit aanloop. Locals skaten dagelijks, maar liefhebbers komen van heinde en verre. Een korte rondgang leert dat ze vandaag uit De Pijp, de Rivierenbuurt, Tuindorp-Oostzaan en zelfs uit Haarlem komen. “Zo’n spectaculaire baan als hier heb je nergens.”

Dat klopt. Met een oppervlakte van 3000 vierkante ­meter zul je nergens in Europa een grotere baan vinden, zeggen de bouwers. De aanleg had veel voeten in aarde: er moesten 180 palen twintig meter diep de grond in worden gedraaid omdat de ondergrond zo slap is. Boven op die ­palen is een dertig centimeter dikke betonlaag gestort, voorzien van 145.000 kilo wapeningsstaal.

Grote getallen, maar dat is niet waarvoor de skaters elke dag afreizen naar het Zeeburgereiland. Het zijn de vormen, de manier waarop de baan loopt. De ‘bowls’, zoals de skaters zeggen. Zijdezacht beton. En vooral de lege ‘zwembaden’ waaromheen het allemaal is aangelegd: één enorme en twee kleinere aan de zijkanten.

Het zijn vooral de lege bakken die, geholpen door Californische temperaturen, doen denken aan de beelden van de oerskaters uit Amerika, die ook lege zwembaden gebruikten. Je bevindt je op het Zeeburgereiland, maar ineens moet je toch denken aan Brooklyn of Santa Monica.

En de sfeer uit die begintijd van het skaten is er ook naar. Beginners knallen soms met een noodvaart door de bakken, rijden op groepjes in die even met elkaar staan te praten. Geen moment leidt het tot agressie. “Geen probleem man, zak even iets meer door je knieën, dan heb je wat meer controle.”

Ook opvallend: na twee maanden intensief gebruik ziet de baan er nog als nieuw uit. Het water loopt vooralsnog goed weg na de hoosbuien van de afgelopen week: de lege badkuipen blijven droog. En ook de graffiti die zo bij de skatecultuur hoort, heeft zijn intrede nog niet niet gedaan. Een van de skaters: “Dit is een topbaan, als iemand er hier een puinhoop van maakt, spreken we elkaar daarop aan.”

Beeld Pelle Tuinenburg
Beeld Pelle Tuinenburg
Beeld Pelle Tuinenburg
Beeld Pelle Tuinenburg
Beeld Pelle Tuinenburg
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden