Plus Proefwerk

Café Caron (8-)

Het onweerstaanbaar bruisende Café Caron van beroepsfransman Alain en zonen serveert overwegend goede, rustieke kost.

Op wat slordigheden na is het eten dik in orde bij Café Caron Beeld Rink Hof

De allesverzengende Fransheid van Alain Caron is u misschien bekend van tv-programma's als Masterchef en Binnenstebuiten. Caron is niet alleen in Frankrijk geboren, maar er ook als kind in een ketel jus de veau gevallen en daarna - zijn moeder had even niks anders voorhanden - afgedroogd met een oude baret.

Vandaar dat na dertig jaar in Nederland nog steeds de Marseillaise schalt wanneer hij praat: "Oh la la! Ons gaan nu ­kô-que! Magnifique! Iek wôr gè-que!" Toch is dat drukke ­enthousiasme ook charmant. En de chef, die zijn sporen verdiende in zaken als Tante Koosje en De Kersentuin, weet heel goed waar hij het over heeft.

Enorme serre
Dat geldt ook allemaal voor de zaak die hij heeft geopend samen met twee van zijn zonen; een weloverwogen Frans eethuis dat bruist als de betere Amsterdamse kroeg. In de Frans Halsstraat betrok de familie Caron het pand waar eerder het wat niksige eetcafé Van Hoeck zat.

We lopen binnen in het grote bargedeelte met open keuken achterin, aan de straatzijde een enorme serre met glas-in-lood en buiten staat het terras al te wachten op warme avonden.

Er is een uitnodigend barmenu met bliksardientjes, rilettes met ingelegde groenten, oesters, en charcuterie. Op de wijnkaart naast Franse ook Duitse en Italiaanse wijnen, en we worden goed geïnformeerd door het aardige en kundige personeel.

De beaujolais arriveert iets te warm, maar er wordt fluks ijs geregeld. Het uitstekende brood wordt, net als in Frankrijk, pas naast het voorgerecht geserveerd. Zowel de lange houten bar als de Thonetstoelen aan marmeren tafeltjes zitten helemaal vol, en de sfeer is uitstekend.

Onaardig geblaf
Hoewel: het stel aan het tafeltje naast ons - een jonge internetmiljonair en zijn selfiesnemende vrouw, beiden kijken onafgebroken op hun telefoon - lijkt op oorlogspad. Na met een kolderieke hoeveelheid misbaar twee flessen eerst goedgekeurde Bourgogne te hebben teruggestuurd en een heel arsenaal aan onaardig geblaf tegen de jonge ober, die zowat op zijn kop gaat staan om het de twee naar de zin te maken, verlaten ze na hun ­tegenvallende hoofdgerecht ­theatraal briesend de zaak.

De ober krijgt van de omzittende gasten een applausje voor zijn engelengeduld. Respect hoor. Ik kan niet beoordelen of de twee een punt hadden, maar heb weinig begrip voor mensen die zo uitgesproken onbeschoft tegen bedienend personeel doen.

Hiske Versprille Beeld Oof Verschuren

Terug naar onze eigen tafel. We beginnen met een gefrituurd eendenei in een rijke paddenstoelensaus met Parmezaanse kaas (€11). Eendeneieren zien eruit als forse kippeneieren, maar hebben een nogal spectaculaire dooier - groter, romiger, pure verwennerij. Ik vind het een beetje zonde om een ei te frituren, omdat door de tetterhoge temperatuur het buitenste wit bijna altijd rubberig wordt, en dat is hier ook het geval.

Muffekelderlucht
Jammer, want het is een fijn gerecht, zeker met de frisse winterpostelein.
De slakken met zeeduivelbeignets (€10) liggen in een knoflookpuree die kurk heeft; net als wijn zijn harde bewaargroenten soms besmet met die muffekelderlucht, en bij knoflook kan één muf teentje een heel gerecht verpesten.

Gelukkig is dat hier niet zo, want de plompe slakjes zijn heerlijk mals en aards, en de gulle stukken zeeduivel - zeeduivel heeft diezelfde soort tikkie springerige structuur als de slakken - zijn perfect gefrituurd in een mooi beslagje. Er ligt waterkerspuree bij en twee keurig getourneerde aardappeltjes.

Best
Beide desserts – een gekaramelliseerde appel met walnoot en een bol sinaasappelwittechocoladeijs – zijn eenvoudig en heerlijk.

Minder
De knoflookcrème bij de goede slakjes is kurkig en muf – echt niet lekker.

Opvallend
We zitten naast een stel dat ongelooflijk onaardig is tegen de bediening – onze jonge ober blijft de rust zelve.

We delen de topinamboersoep met zalm en peterselieolie (€10). Die is ook smakelijk, zij het wat aan de dunne kant. De zalm is in eigen keuken gerookt en komt wederom in kloeke stukken, ook vinden we lekkere stukjes gebakken aardpeer.

Het gerecht van zwartpootkippendij (€20,50) is geruststellend beige zoals rustieke Franse gerechten dat zo goed kunnen zijn: drie ontbeende dijtjes liggen met een goede berg witlof en prakaardappeltjes in een luxueuze plas iets rokerige roomsaus. ­Lekker! Ook bij de longhaas met groenekruidensaus (€23) krijgen we veel groente: perfect gebakken andijvie met weliswaar iets te zwaar gerookte tomaatjes. Het vlees is prima gegaard.

Goede bol ijs
De op een tarte tatin van Bocuse geïnspireerde appel uit de oven (€8), geserveerd met een dappere bruine karamel en een erg goede crumble van walnootjes en bruine basterd, is knettereenvoudig en precies goed.

Ook het sinaasappel-wittechocoladeijs (€7), met bloedsinaasappel en ook een krokante crumble, overtuigt. Leuk om in een tijd van ­ingewikkelde priegeltoetjes desserts te krijgen waar gewoon een fantastische appel en een goede bol ijs centraal staan.

Op wat slordigheden na is het eten dik in orde bij Café Caron, en we zijn vooral ook te spreken over de uitstekende sfeer.

Vorige Proefwerken:
FC Hyena (8)
Park (6-)
Bir Tat (8-)

Welke restaurants in uw buurt kwamen aan bod in Proefwerk? Het Parool zette alle recensies sinds begin 2015 op de kaart. Klopt er iets niet? Is een restaurant inmiddels gesloten? Mail ons dan.

Café Caron

Frans Halsstraat 28, 1072 BS Amsterdam
dagelijks 18.00-01.00 uur
020 6758668
www.cafecaron.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden