Plus Proefwerk

Café Bern (8-)

De geruststellende belofte van Café Bern is dat niets er ooit verandert. Inmiddels is er toch een pinautomaat - nu dat blikfruit en stokbrood nog.

Bern is cult, maar niet te cult. Een beetje kitsch, maar ook weer niet storend kitsch Beeld Mats van Soolingen

Bern op de Nieuwmarkt is sinds het begin van de jaartelling bekend om zijn kaasfondue, ­entrecote, bonensla en ultra-conservatieve werkwijze.

Het 'café met goede keuken' serveert al bijna veertig jaar ongeveer hetzelfde compacte menu; een even aardig als eigenaardig assorti van beproefde gerechten, alles rijkelijk voorzien van stokbrood en drank. Het feit dat er nooit iets verandert is geruststellend. Je weet wat je gaat eten, en dat je hoogstwaarschijnlijk naar buiten zult lopen met een stuk in je kraag en rauwe knoflook op je adem.

Kroegmeubilair
Ook de grote renovatie van twee jaar geleden heeft nauwelijks sporen achtergelaten - het rechttoe rechtaan kroegmeubilair, de rijstpapieren lampen­bollen en rode schemerlampjes die rechtstreeks vanuit de jaren zeventig hiernaartoe lijken ge­teleporteerd zijn nog precies hetzelfde.

Bern werd opgezet door de in 2001 overleden Zwitserse kernfysicus Helmut Winzeler - een eigengereide man die, zo wil de legende, regelmatig gasten met verzoeken om frivole fratsen als komkommer bij de kaasfondue of cola light stante pede de deur wees. Na de renovatie is er eindelijk een pinautomaat gekomen - een feit dat bijna wordt beschouwd als een capitulatie voor die verderfelijke vooruitgang.

Er is vanavond Ajax en er is Songfestival, dus de meeste Amsterdammers hebben hun intrek genomen bij buurkroegen met groot scherm - maar toch is de zaak redelijk vol. Aan bijna alle tafels wordt Engels gesproken.

Lekker pittig en vers
Onze piepjonge, vriendelijke ober vragen we hoe het komt dat zoveel toeristen ze hebben weten te vinden - "Tja, we staan in alle gidsen," zegt hij schouderophalend. "Dat krijg je ervan als je zo leuk bent als wij."

De knoflooksla (€5) is een grote hoop kropslabladeren met een enorme lel zure en extreem knoflokige knoflookvinaigrette. De Jemenitische salade (€5) met wortel en komkommer is op smaak gemaakt met schoeg - een hete pasta van pepers, koriander en specerijen. Beide salades zijn eenvoudig, lekker pittig en vers.

Datzelfde geldt voor de soepen (€5,50) - waarschijnlijk ook vanmiddag gemaakt. In de substantiële rodelinzensoep ook weer schoeg; de tomatencrèmesoep is geen crèmesoep, maar een grove tomaten-groentepuree met krulpeterselie en geraspte gruyère om er bij te doen. Die laatste soep vinden we trouwens wel een beetje te scherp - alsof iemand er met de tabasco overheen is gegaan.

Hiske Versprille Beeld Oof Verschuren

Op het spiritusrechaud arriveert de fondue (€17,50) - goed kazig met een fijne dikte, veel gruyère en een genereuze plens kirsch erin. De steak au poivre met whiskysaus (€17 inclusief de salade die we dus al als voorgerecht opaten) is een fijne biefstuk: met structuur en smaak, van een goede slager, prima gebakken.

Aanbaksels
Ook de saus van de aanbaksels in de pan, groene peperkorrels, ingekookte whisky, room en boter is heel erg lekker. Een pepersteak is het echter niet: die wordt voor het bakken door de zwarte peper gehaald, en dat is hier niet gebeurd.

Het fruit in de desserts komt allemaal uit blik, een feit waarvoor uitvoerig wordt gewaarschuwd bij het bestellen, en daar vind ik het behoudende thema doorslaan in kokette camp - kijk ons eens lekker fout bezig zijn, het is net de jaren zeventig.

Hetzelfde geldt, nu we toch kritisch bezig zijn, voor het extreem suffe, binnen-wattige-buiten-kartonnige stokbrood - nog vervelender aangezien dat (naast een paar gerechten met pasta) de enige beschikbare koolhydraatbron is, en je er dus haast niet aan ontkomt.

Levensgevaarlijke progressiviteit
Kom op, Bern. We hoeven geen frietjes of komkommer, we houden juist van je afkeer van fratsen, maar een beetje behoorlijk fruit en brood kun je toch moeilijk rekenen tot levensgevaarlijke progressiviteit waar de koeien van op hol slaan?

Best
De saus bij de goede biefstuk, met aanbaksels, room, boter, whisky en groene pepers, is ­overheerlijk.

Minder
Blikfruit en inferieur stokbrood vinden we niet getuigen van zelfverzekerde behoudzucht – dat is gewoon kokette camp.

Opvallend
Twee jaar geleden werd Bern helemaal ­verbouwd, maar het ziet er weer bijna precies hetzelfde uit.

Dan bestellen we maar de mousse au chocolat (€5) met slagroom (€1). Die komt in een coupe en met een maraschinokers - ook weer op het randje van weloverwogen retro, maar het gaat nog net. De mousse is loodzwaar en goed bitter, maar dat werkt eigenlijk heel goed met de chantilly.

En een prima Irish coffee, want Bern is zo'n zaak waar je die uit een soort twijfelachtige nostalgie zomaar bestelt, tegen beter weten in.

Bern is cult, maar niet te cult. Een beetje kitsch, maar ook weer niet storend kitsch. En bovenal is het geruststellend hetzelfde als altijd: een fijn café inderdaad, met een goede keuken.

Vorige Proefwerken:
Moer (5,5)
Ron Gastrobar Paris (8)
Bar Botanique (7)

Welke restaurants in uw buurt kwamen aan bod in Proefwerk? Het Parool zette alle recensies sinds begin 2015 op de kaart. Klopt er iets niet? Is een restaurant inmiddels gesloten? Mail ons dan.

Café Bern

Nieuwmarkt 9
1011 JR Amsterdam
ma-zo keuken geopend 18.00-23.00 uur
020 6220034
www.cafebern.com

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden