Recensie

Brigitte Kaandorp speelt te lang een antidiva in een antishow (***)

Brigitte Kaandorp doet zichzelf tekort door constant de antidiva uit te hangen in een antishow. De voorstelling Grande de Luxe Extra Plus blijft liefst anderhalve helft in de beginfase hangen.

Brigitte Kaandorp Beeld Nick van Ormondt
Brigitte KaandorpBeeld Nick van Ormondt

Ze waarschuwt ons maar vast: het wordt een avond over spijt, teleurstelling, aftakeling en wanhoop.

Dat krijg je, als je de vijftig voorbij bent. Brigitte Kaandorp is even daarvoor opgekomen in een kamerjas, met twee jurken onder haar arm. Een kittig rood ding waar ze misschien iets te oud voor is en een Marlene Dietrich-achtig exemplaar waar ze zich eigenlijk nog te jong voor voelt. De zelfverklaarde 'zangeres des vaderlands', de ­ongekroonde 'koningin van het Nederlandse cabaret', bevindt zich op een kantelpunt in haar leven.

Wat doe je op zo'n moment? Je kijkt terug. Grande de Luxe Extra Plus moet een grootse show worden waarin Kaandorp haar bekendste liedjes zingt. Terwijl ze nadenkt over welke jurk ze aan zal trekken, praat ze ons eerst bij over haar leven. En als Kaandorp begint te praten, is het snel laat. De voorstelling blijft liefst anderhalve helft in die beginfase hangen, wat mooi aansluit bij het belangrijkste thema: de tijd vliegt. 'Ik denk vaak dat iets nog moet komen, maar dan is het al voorbij.'

Rake zinnen
Eén van Kaandorps beroemdste conferences gaat over haar zoontje, dat ze met veel moeite in een fietszitje probeert te proppen. Dat zoontje is inmiddels twintig jaar en heeft het nest verlaten. Kaandorp weet haar gevoelens daarover te duiden met rake zinnen waarin grap en sentiment hand in hand gaan. 'We zouden nog een keer ­samen Lord of the Rings kijken, maar hij is al weg joh.'

Kaandorp blijft die wat stuntelige vrouw vol zelfspot, maar haar jeugdigheid heeft wel plaatsgemaakt voor levenservaring. Ze ving al glimpen op van een ontnuchterende werkelijkheid: dat 'dingen niet helemaal voor eeuwig zijn'. Vlak voor de pauze wordt de toon ernstiger en zingt ze onder andere Annie M.G. Schmidts Het Is Over, een nummer waarover ze later zegt dat ze het eigenlijk nog niet aandurfde.

Volkomen onterecht, want het levert de mooiste vijf minuten van de avond op. Een ronduit briljante vertolking is het, die bewijst dat Kaandorp echt tot de allerbesten in haar vak behoort.

Ontsporen
Ze zou in Grande de Luxe Extra Plus best wat vaker zo serieus en oprecht mogen zijn. De chaos, het gehakkel, het totale ontsporen van haar originele plan: dat hoort natuurlijk allemaal bij Kaandorp, maar ze doet zichzelf tekort door constant de antidiva uit te hangen in een antishow. Die houding begint op den duur wat te vervelen, zeker als ze zogenaamd verbaasd is dat mensen klassiekers als Annelies van der Pies en Zwaar Leven willen horen. Ja, nogal wiedes.

Uiteindelijk kiest ze een jurk en begint de aangekondigde show dan toch echt. Wel in ingekorte vorm, want driekwart van de avond is immers al voorbij. Gelukkig is er voldoende tijd voor Leven Zonder Angst, Ik Ben Een Vakvrouw en Het Komt Allemaal Wel Weer Goed. Kermis is het lied dat haar wellicht het best typeert: vrolijk van toon, maar niet vrij van worsteling.

'Je bent geboren, je wordt groot, en op een dag ga je weer dood. En wat je allemaal had verwacht, het werd toch steeds anders dan je dacht.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden